Hoe vergeten Joodse helden het VK naar de overwinning in The Battle of Britain hebben geholpen

Plaatje hierboven: Joodse soldaten tijdens WOII met hun gebedsjaals. Tienduizenden Amerikaans Joodse mannen en vrouwen vohten tegen de nazi’s tijdens de Tweede Wereldoorlog waaronder enkele beroemde namen zoals filmregisseur Mel Brooks en voormalig minister van Buitenlandse Zaken Henry Kissinger [beeldbron: PBS]

Toen de Britse romanschrijver Alan Fenton een zakenrelatie vertelde dat zijn twee veel oudere broers in de Tweede Wereldoorlog waren overleden, kreeg hij een verbaasd antwoord.

Na wat Fenton zich herinnerde als een ‘gênante pauze‘, zei zijn metgezel tijdens de lunch: “Ik dacht niet dat joden in de oorlog vochten.” Zoals Fenton later schreef: “Die woorden kwamen aan als een stomp in mijn buik.”

Hoewel grotendeels onbekend, was de rol die Britse joden speelden bij de RAF significant. Het RAF-museum heeft berekend dat ongeveer 20.000 joden – zes procent van de Britse joodse bevolking in die tijd – tijdens de oorlog bij de RAF dienden. Hiervan kwamen er 900 om het leven.

Bovendien wordt aangenomen dat het aandeel Joden dat heeft deelgenomen aan de Battle of Britain meer dan het dubbele is van hun 0,5 procent van de Britse bevolking. Joden waren niet alleen de passieve slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Joden vochten terug. De historicus van het project, auteur Joshua Levine, zei deze maand in een rubriek voor het tijdschrift RAF Association:

Joden waren niet alleen de passieve slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Joden vochten terug – en nergens is dit duidelijker te zien dan in de acties van de Joodse mannen en vrouwen van de Royal Air Force in oorlogstijd.

De verhalen van Levine – wiens oom, Sam Levine, zich vrijwillig aanmeldde en piloot werd – laten zien dat de wens van de broers Felsenstein om tegen de Duitsers te vechten door veel Joden werd gedeeld.

“Mijnheer, ik ben een Jood en mijn oorlog met de vijand begon lang voor september 1939”, vertelde Bernard Kregor een officier die hem vroeg waarom hij zich vrijwillig aanmeldde voor de bijzonder gevaarlijke taak van het navigeren door bommenwerpers. Het is niet verwonderlijk dat veel andere joden op dezelfde manier van mening waren dat Duitsland al vele jaren met hen in oorlog was.

Zo verlieten Sam en Doris Miara na Kristallnacht hun huis en kledingbedrijf in Cardiff om zich bij de RAF aan te sluiten. Doris groeide op tot korporaal bij de Women’s Auxiliary Air Force. De Wellington-bommenwerper van Sam kwam echter niet terug van een aanval op de Libische haven van Derna tijdens de campagne in het Midden-Oosten van 1941.

Plaatje hierboven: Mechelen, 6 juli 2010: Overhandiging plaquette “Le Pont des Belges” door de Antwerps Joodse oorlogsveteraan, Léon Zielinski (1924-2011). Zielinski (midden) was voorzitter van de Normandy Veterans Ass. Antwerp. Als sergeant in de 2de Compagnie van de Brigade Piron nam hij deel aan de bevrijding van Walcheren, Thorn,  Wessem en het kanaal van Wessem [beeldbron: 8 mei Comité]

Niet alleen Britse joden meldden zich aan bij RAF William Nelson, een jonge joodse Canadees, die zich eerder dan de Miaras aanmeldde en zich vrijwillig aanmeldde voor de RAF twee jaar voor het uitbreken van de oorlog. Toen het onvermijdelijke conflict kwam, schreef hij aan zijn ouders: “Ik dank God dat ik het regime dat de Joden vervolgt, zal kunnen vernietigen.”

Nelson was, in de beroemde woorden van Winston Churchill, een van de weinige – de jachtpiloten die vochten om de luchtoverwicht boven Zuid-Engeland te behouden in de zomer van 1940 – aan wie ‘de velen’ zoveel te danken hadden tijdens het Britse moment van groot gevaar. Net als Sam Miara betaalde ook hij met zijn leven, neergeschoten een dag nadat de Battle of Britain officieel eindigde in oktober 1940.

Nelson, die het Distinguished Flying Cross ontving, symboliseert het feit dat niet alleen de Britten ‘Operatie Sea Lion’, Hitlers codenaam voor de invasie van het VK, hebben gefrustreerd. In totaal namen piloten en vliegtuigbemanningen uit 16 landen, waaronder Polen, Nieuw-Zeeland, Canada, Tsjechoslowakije, Oostenrijk, België, Zuid-Afrika en Frankrijk, deel aan wat een internationale inspanning was.

Alan Waxman, wiens Poolse ouders ten tijde van Kristallnacht in Duitsland woonden, was een van de duizenden jonge Joden die door Kindertransport werden gered en in de maanden voor het uitbreken van de oorlog naar Groot-Brittannië werden overgebracht. De tiener was ‘uitzonderlijk vastbesloten’ om lid te worden van de RAF, zoals zijn zoon zich herinnert in een video-interview voor het project.

Zijn servicecertificaat van het Air Training Corps, waarin hij zich in 1942 inschreef, beschreef hem als ‘een Pools onderdaan maar zeer verlangend om lid te worden van de RAF’ en merkte op dat hij ‘blijk gaf van uitzonderlijke aanleg [en] een goede piloot zou moeten worden.’ Zoals zijn zoon suggereert, toonde Waxman ook een hoge mate van chutzpah.

Om lid te worden van de RAF had hij de toestemming van de Poolse ambassade in Londen nodig. Waxman reisde vanuit het noorden van Engeland naar de hoofdstad met slechts genoeg geld voor een enkele reis. Hij verliet de Poolse ambassade met de vereiste toestemming – en het geld voor zijn terugreis naar Yorkshire.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Robert Philpot “Unsung Jewish heroes who helped UK to victory in Battle of Britain finally heard” van 8 mei 2020 op de site van The Times of Israel

♦ naar een artikel van Mathilde Frot “How Jews helped turn the tide on D-Day 75 years ago” van 6 juni 2019 en een artikel van Stephen Oryszczuk “D-Day: The Jewish contribution to the largest seaborne invasion in history” van 5 juni 2019 op de site van Jewish News (JN)

♦ een artikel op deze blogHoe duizenden Joden 75 jaar geleden de landing in Normandië hebben helpen slagen” van 8 juni 2019

Een gedachte over “Hoe vergeten Joodse helden het VK naar de overwinning in The Battle of Britain hebben geholpen

  1. De positieve rol van Joden word altijd graag weggemoffeld.

    *Bij de Holocaust gaat het tegenwoordig om ‘de vele slachtoffers in de oorlog en niet om 6 miljoen onschuldig vermoorde Joden door een speciaal voor hen opgerichte moordindustrie door Duitse barbaren & hun Europeese helpers.

    *Onze Europeese vrienden hebben het steeds over de arme palestijnse slachtoffers……..nooit over de Israelische.

    *850.000 Joden werden in 1948 per direct met achterlating van geld & goederen uit de Arabische landen gesmeten.

    Géén woord van erkenning of een cent hulp.

    *Honderden duizenden raketten op Joodse burgers?

    Geen woord in de media.
    etc.etc.etc.etc.etc.etc.etc.etc.etc.etc.etc.etc.etc.etc.

    Alléén wanneer het erom gaat Joden in een kwaad daglicht te zetten………..dán halen zij de wereldpers!

    Gelukkig dan maar dat Joden hun lessen geleerd hebben en niet wachten op erkenning & hulp van hun beschaafde Westerse vrienden.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.