Het programma van misleiding en leugens van de Palestijnse Autoriteit

Palestijnse functionarissen dreigen opnieuw hun erkenning van het bestaansrecht van Israël in te trekken – dit keer als de Israëlische regering de Israëlische soevereiniteit uitbreidt tot een deel van de Westelijke Jordaanoever.

Kortom, deze functionarissen zeggen dat de Palestine Liberation Organization (PLO), een organisatie die in 1964 is opgericht met als doel de ‘bevrijding van Palestina’ door middel van gewapende strijd, de brief die voormalig PLO-voorzitter Yasser Arafat naar de Israëlische Premier Yitzhak Rabin op 9 september 1993.

In die brief schreef Arafat:

De PLO erkent het recht van de staat Israël om in vrede en veiligheid te bestaan ​​… aanvaardt resoluties 242 en 338 van de VN-Veiligheidsraad … verbindt zich ertoe om een vreedzame oplossing van het conflict tussen de twee partijen na te streven… de PLO ziet af van het gebruik van terrorisme en andere gewelddaden … de PLO bevestigt dat die artikelen van het Palestijnse Verbond die het bestaansrecht van Israël ontkennen. … nu niet meer van kracht zijn en niet meer geldig.

Heeft de PLO zich in de eerste plaats ooit gehouden aan de brief van Arafat? De acties en retoriek van PLO-leiders tonen zonder enige twijfel aan dat ze geen van de beloften die Arafat heeft gedaan, zijn nagekomen. PLO-leiders erkennen nog steeds het bestaansrecht van Israël niet, en ze blijven zich bezighouden met terrorisme, verheerlijken terroristen en betalen regelmatig financiële eerbetoon aan hun families.

Bovendien bleek de bewering van de PLO dat zij artikelen van het Palestijnse Verbond had geannuleerd dat de oproep tot vernietiging van Israël een schijnvertoning was. Het voortbestaan ​​van de PLO tot op de dag van vandaag is een indicatie dat het Palestijnse leiderschap zijn wens om Israël te elimineren niet heeft opgegeven.

De Oslo Akkoorden hebben geleid tot de oprichting van de Palestijnse Autoriteit (PA), een interimorgaan voor zelfbestuur dat is aangewezen om de exclusieve controle te hebben over veiligheidsgerelateerde en burgerzaken van de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook.

De PA heeft een president, Mahmoud Abbas, en een regering die de zaken van de Palestijnen blijft beheren. Terwijl het PA-kabinet het gezag heeft over de burger- en veiligheidsaangelegenheden van de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, is de PLO verantwoordelijk voor de Palestijnen over de hele wereld en heeft zij een ‘uitvoerend comité’, dat dienst doet als tweede Palestijns kabinet.

De taken van deze commissie omvatten: het vertegenwoordigen van het Palestijnse volk, het toezicht houden op de verschillende PLO-instellingen, het uitvoeren van het beleid en de beslissingen van de PLO-leiding en het behandelen van de financiële kwesties van de PLO. Daarnaast hebben de PA en PLO elk een eigen parlement.

Waarom hebben de Palestijnen twee afzonderlijke bestuursorganen nodig, vooral in een tijd waarin ze blijven klagen over economische tegenspoed en een afname van financiële hulp van donorlanden? Belangrijker nog, waarom hebben de Palestijnen nog steeds een organisatie nodig, de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie genaamd, waarvan het verklaarde doel de ‘bevrijding van Palestina’ is door middel van gewapende strijd?

De aanwezigheid van de PLO is botweg in tegenspraak met de brief van Arafat waarin hij beweert dat de PLO ‘het recht van de staat Israël om in vrede en veiligheid te bestaan ​​erkent’ en ‘afziet van het gebruik van terrorisme en andere vormen van geweld’.

Het is de moeite waard erop te wijzen dat het embleem van de PLO (plaatje hierboven) een kaart van ‘Palestina van de Middellandse Zee tot de Jordaan’ bevat die het huidige Israël, de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook volledig omvat. Ondanks de bewering van Arafat dat de organisatie ‘het recht van de staat Israël erkent om in vrede en veiligheid te bestaan’, blijft de PLO deze boodschap gebruiken.

PLO-leiders die nu dreigen de erkenning van Israël in te trekken, hoeven niet verder te kijken dan naar hun eigen embleem om te zien dat hun organisatie de wereld blijft bedriegen. Als de PLO oprecht was in het nakomen van de belofte van Arafat, had het op zijn minst een kaart kunnen vervangen die het bestaan ​​van Israël ontkent.

Als de PLO oprecht was over de uitvoering van de brief van Arafat, had ze zichzelf in 1993 moeten ontmantelen, onmiddellijk nadat haar voormalige leider beweerde dat de organisatie het recht van de staat Israël erkende om ‘in vrede en veiligheid te bestaan’. Als de PLO het bestaansrecht van Israël erkende, waarom blijft Fatah dan verwijzen naar gebieden binnen Israël als ‘bezet’ gebied?

Vorige week plaatste Fatah op zijn Facebook-pagina een foto van moslims die bidden in de ‘bezette stad Jaffa‘ bij Tel Aviv (plaatje hierboven). Als een stad in Israël ‘bezet’ is, betekent dit dat de PLO en Fatah niet geloven in het bestaansrecht van Israël: ze zeggen openlijk en laten zien dat ze het hele land tussen de Middellandse Zee en de Jordaan als ‘bezette gebieden’ beschouwen die moete ‘bevrijd’ worden.

Deze formulering legt de duidelijke leugens van de PLO en Arafat bloot over hun ogenschijnlijke steun voor de tweestatenoplossing. Ze zouden tenminste de eer moeten krijgen dat ze eerlijk zijn over wat ze willen. Israël erkennen is echter niet de enige belofte die de PLO na de ondertekening van de Oslo-akkoorden niet is nagekomen.

De bewering van Arafat dat de organisatie terrorisme en andere vormen van geweld zou afzweren, is nog een ander voorbeeld van hoe PLO-leiders zich blijven bedriegen. Verschillende PLO-groepen, waaronder Abbas ‘heersende Fatah-factie, hebben tientallen terroristische aanslagen op Israël gepleegd sinds Arafat zijn brief aan Rabin schreef. Veel van deze aanslagen zijn uitgevoerd tijdens wat de Tweede Intifada (2000-2005) wordt genoemd.

Vorige week oordeelde de rechtbank van Jeruzalem dat de PA $ 150 miljoen moet betalen aan Israëlische families die het slachtoffer waren van Palestijns terrorisme. De zaak werd aangespannen door het Israel Law Centre (‘Shurat HaDin’), een Israëlische organisatie die 17 klachten vertegenwoordigt met betrekking tot 34 dodelijke slachtoffers en zeven verwondingen, die allemaal dateren uit die tijd.

Vorig jaar oordeelde de rechtbank dat de PA verantwoordelijk was voor terroristische aanslagen die in die periode waren gepleegd. Het hoofd van het Israel Law Centre, Nitsana Darshan-Leitner, zei dat de uitspraak bewees dat de Tweede Intifada ‘geen volksopstand was, maar een geplande en opzettelijke oorlog tegen de burgerbevolking van Israël’. Ze voegde eraan toe: ‘Wat Arafat niet bereikte door de Oslo-akkoorden, probeerde hij te bereiken door zelfmoordaanslagen en schietpartijen. De Palestijnse zaak was genocide tegen joden in Israël.’

Als en wanneer de PLO haar besluit om de erkenning van Israël in te trekken aankondigt, moeten de leiders van de organisatie worden blootgesteld aan hun programma van niet-aflatende leugens in de afgelopen drie decennia. Sinds 1993 heeft de PLO-leiding alles in het werk gesteld om te bewijzen dat de brief van Arafat aan Rabin het papier niet waard was waarop het was geschreven.

Plaatje hierboven: Het ‘vredesplan’ van Mahmoud Abbas: Israël vervangen door ‘Palestina’ en de Joden in de Zee drijven. PA-president Mahmoud Abbas en PLO-chef Saeb Erekat tonen een kaart van Palestina zoals dat er ‘in de nabije toekomst’ zal uitzien [beeldbron: Israel and Stuff]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Bassam Tawil “PLO’s Program of Deception and Lies” van 1 mei 2020 op de site van The Gatestone Institute

2 gedachtes over “Het programma van misleiding en leugens van de Palestijnse Autoriteit

  1. Dit gebeurt omdat ze met de simpele waarheid nergens komen.

    Hoe spijtig dat de geachte leden van organisaties zoals VN, UNESCO, UNHRC, HRW, ICC, EU, NGO’s media & politieke partijen zich hierin laten meeslepen.

    Hoe zou dit toch komen?

    Hun “onvoorwaardelijke” liefde voor palestijnen?

    Die liefde is vooral gestoeld op wie ‘de vijand’ is. Die in de Arabische landen zijn géén factor.

    Hun zoektocht naar waarheid & gerechtigheid?

    Die zoektocht is in de meeste gevallen gestoeld op het klakkeloos volgen van propaganda materiaal, zonder enige kritische fact checking.

    Hun kennis & overdracht van historische feiten?

    Alléén als dit in hun gefantaseerd narratief past!

    Het hele palestijnse leugencarousel blijft draaien door een niet uit te bannen latente of obsessieve Jodenfobie

    Palestijnen draaien aan het wiel….en de geachte dames & heren van bovengenoemde organisaties beginnen te dansen.

    En dát………. is de simpele waarheid.

    Like

Reacties zijn gesloten.