Holocaust overlevenden stoïcijns in volle coronacrisis: ‘Niemand slaat je toch? Blijf optimistisch!’

Ouderen zijn het meest kwetsbaar voor het coronavirus, met sociale afstandsregels, wat betekent dat veel overlevenden van de Holocaust in Israël in hun eentje langere tijd alleen moeten leven.

“Persoonlijk ben ik niet bang, maar iedereen om me heen is bang voor mij. Ik vertel ze: toen ik een kind was, was het gevaarlijk om een ​​kind te zijn,” vertelde de 87-jarige Naftali Pirset, die een partner heeft, aan Channel 12 News en hij vervolgde:

Ik ben nu bijna 90, dus het is ook gevaarlijk. Dus ik ben op een slecht moment geboren. Ik laat je een foto zien uit 1945 in Buchenwald, vier dagen na de bevrijding. Ik zat drie jaar in concentratiekampen. Om die ellendige situatie te vergelijken, met gevangenen die daar sterven, en de omstandigheden van de dag? Bent u thuis? Heeft u een deken? Heeft u iets te eten? Niemand slaat je? Weet je dat je dochter en kleinkinderen gezond zijn? Het is dus niet slecht. Stop met elkaar te haten. Stop met elkaar op te hitsen. We zitten allemaal op dezelfde plek en ondertussen hebben we geen honger, hebben we het niet koud en worden we niet met uitsterven bedreigd. Dus wees optimistisch en alles komt goed.

Aliza Buntzel, 88, die weduwe is, zei dat ze verdrietig is dat ze haar kleinkinderen niet kan omhelzen, maar dat ze geluk had in vergelijking met andere overlevenden van de Holocaust die geen naaste familie hebben:

Ik mis het achterlaten van het huis echt. De familie niet zien, de knuffels van de kleindochters niet krijgen. De ervaringen die ik als kind heb meegemaakt, versterken mij vandaag echt. Ik laat mezelf niet depressief worden. God verhoede! Ik ken veel overlevenden van de Holocaust die geen kinderen of geen naaste familie hebben die om hen geven, of die een knuffel nodig hebben en de regering geeft er niet genoeg om. Ik ben zeer optimistisch dat we hier snel uit zullen komen, en ik hoop dat mensen het echt serieuzer nemen en de instructies volgen, wat alleen in ons voordeel is en in ieders voordeel.

Pinchas Golan, 86, weduwnaar, vertelde het netwerk hoe moeilijk het voor hem is om alleen te zijn, maar dat iedereen moet proberen hoopvol te blijven over de situatie:

Het coronavirus dat uitbrak, het maakt ons ook de Holocaust-overlevenden depressief, en natuurlijk maakt het iedereen depressief. Het is een vreselijke depressie. Eenzaamheid. Ik ben eenzaam. Als ik lijd aan deze eenzaamheid krijg ik een paniekaanval. Ik zit in de kamer met niemand om mee te praten. Er was altijd iemand om mee te praten, ik heb vrienden. Maar nu, tijdens de eenzaamheid, is het allemaal voorbij. Iedereen zit in hun huis en ik ben alleen, constant alleen binnen de muren. Het is heel moeilijk voor mij, heel moeilijk voor mij. Ik zeg iets eenvoudigs: je moet volhouden en niet in zelfmedelijden vervallen en hopen dat het uiteindelijk allemaal goed komt.

De 85-jarige Aryeh Nativ, die getrouwd is, zei dat hij niet bang is voor de dood en dat sociale afstandelijkheid niets is vergeleken met wat mensen meemaakten in de Holocaust:

Wat ik vooral mis is het knuffelen en kussen van de kleinkinderen. Onder andere waar ik doorheen ging in de Holocaust, bevond ik me in een kelder onder de vloer van een paar Poolse reddingswerkers. En het was daar druk – 39 mensen gedurende anderhalf jaar zonder het zonlicht te zien, zonder frisse lucht in te ademen. Zonder naar buiten te gaan. Als ik me die situatie herinner en vergelijk met nu tijdens de coronavirusperiode, die gedwongen wordt om thuis te zitten en niet ver te reizen, is er helemaal geen vergelijking. Welk aandeel zit hierin? De huidige situatie is over het algemeen goed! Persoonlijk maakt de dood me niet bang. Ik heb ervaringen meegemaakt die erger zijn dan de dood. Ik maak me zorgen over de eenheid van de mensen. Heel zorgwekkend. Dat baart mij meer zorgen dan het coronavirus.

Channel 12-nieuws meldde dat, op basis van de cijfers van donderdag, bijna 30 procent van de virusdoden in Israël plaatsvond in centra voor begeleid wonen, waarvan er vele de thuisbasis zijn van overlevenden van de Holocaust. Het eerste dodelijke slachtoffer van Israël in de pandemie was de 88-jarige overlevende van de Holocaust, Aryeh Even.

De politie heeft naar verluidt een onderzoek geopend naar een bejaardentehuis in het zuiden van Israël, omdat het inwoners zou hebben verwaarloosd tijdens de uitbraak van het coronavirus. Vrijdag zijn 12 inwoners overleden aan COVID-19 in de Mishan-faciliteit in Beersheba, het assistentiecentrum in Israël dat het zwaarst door het virus is getroffen. Ten minste een van die dodelijke slachtoffers was een overlevende van de Holocaust.

Het coronavirus verspreidt zich snel in verpleeghuizen in het hele land, wat grote bezorgdheid oproept voor de veiligheid van oudere bewoners. Sinds zaterdagochtend zijn er 10.505 gediagnosticeerde virusgevallen in Israël en 95 doden. Bijna alle mensen die in Israël zijn overleden aan COVID-19 zijn bejaard en leden aan reeds bestaande aandoeningen, aldus ziekenhuisfunctionarissen.

Een overheidsrapport in 2017 schetste een schokkend beeld van het falen van de regering om hulp te verlenen aan overlevenden van de Holocaust. Het beschrijft slechte overheidscoördinatie, het niet gebruiken van reeds gebudgetteerde fondsen, complexe wetten die moeilijk te navigeren zijn voor oudere overlevenden – van wie velen het internet niet kunnen gebruiken en niet voldoende bekwaam zijn in het Hebreeuws – en een volledig gebrek aan overheidssteun voor overlevenden die in de jaren negentig toekwamen vanuit de voormalige Sovjet-Unie in Israël aan en ontdekten dat ze vaak in extreme armoede leefden.


Bronnen:

♦ naar een artikel‘Nobody is hitting you. Be optimistic’: Holocaust survivors stoic amid the virus” van 11 april 2020 en een artikelIsraeli coronavirus fatalities are mostly elderly men, average age 79.8” van 2 april 2020 en een artikel van Lauran Neergaard “COVID-19 hits elderly hardest, but risks abound for others – men more than women” van 30 maart 2020 op de site van The Times of Israel

♦ naar een artikelPolice said to open probe of virus-hit senior living home for alleged neglect” van 10 april 2020 op de site van The Times of Israel

♦ een artikel op deze blogHet coronavirus wist de laatste levende getuigen van de Holocaust uit” van 10 april 2020

♦ naar een artikel van Soeren Kern “Coronavirus: Elderly Europeans Denied Treatment” van 11 april 2020 op de site van The Gatestone Institute

♦ naar een artikelSoon there will be no survivors” van 7 februari 2016 op de site van The March of the Living

♦ naar een artikel van Armin Rosen “The Coronavirus Erases Our Living Memory of the Holocaust And gives fresh life to old traumas” van 8 april 2020 op de site van The Tablet Magazine

Een gedachte over “Holocaust overlevenden stoïcijns in volle coronacrisis: ‘Niemand slaat je toch? Blijf optimistisch!’

  1. Overal blijken de verzorgingstehuizen dodenvallen.

    Triest & zorgwekkend en hopelijk word er door de jongeren, die op een dag ook ouderen worden, van onze fouten geleerd.

    Ouderen zijn onze ouders & grootouders en géén afval product.

    Ja, de quarantaine is lastig & ongewoon maar geen drama.

    Het is een kwestie van je mentaal schikken in een niet te veranderende situatie en hoe beter iedereen het opvolgt, hoe eerder we ervan af zijn.

    Televisie, Internet, spelletjes, balkongezang & intertainment én een gevoel van saamhorigheid is in niets te vergelijken met de soms jarenlange onderduik in te kleine kamertjes & ondergrondse kasten in vreemde oorden & bij vreemde mense, vaak alleen & in volledige stilte.

    Gezond blijven is het voornaamste…..dan komen die knuffels daarna ook weer.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.