Adolf Hitler, de gestoorde ‘dokter’ die de wereld wilde genezen van de ‘Joodse Plaag’

Hermann Esser was een tweederangs nazi en vriend van Hitler. Hij verscheen onlangs op internetlijst getiteld ‘Tien dode nazi’s waar u nog nooit van gehoord hebt’ (10 Dead Nazis You’ve Never Heard Of).

Hermann Esser (1900-1981) was een vroeg lid van de nazi-partij (NSDAP). Als journalist was Esser de redacteur bij de Völkischer Beobachter,  de partijkrant van de NSDAP en een nazi-lid van de Reichstag. In de vroege geschiedenis van de partij was hij de facto plaatsvervanger van Adolf Hitler.

Als een van Hitlers eerste volgelingen en vrienden bekleedde hij tijdens de Weimarrepubliek invloedrijke posities in de partij, maar verloor steeds meer invloed tijdens het nazi-tijdperk. Vanaf het midden van de jaren twintig, toen Hitler Mein Kampf schreef, begon Esser te werken aan De Joodse wereldpest aka Die Jüdische weltpest, kahn ein Jude staatsbürger sein? (1927):

Het antisemitisch schotsschrift (lees hier de originele inhoud) verscheen in twee edities op geschikte tijden voor haatpropaganda in Duitsland: in 1933 toen Hitler de macht greep en in 1939, maanden na de Kristallnacht pogrom. Dit citaat zou voldoende moeten zijn om de ranzige smaak van zijn boek over te brengen:

De kennis van de Jood moet op elke zolder en in elke uithoek van Groot-Duitsland worden gebracht, de wetenschap dat de Jood vanaf het begin een wereldplaag was, bleef dat millennia lang, en zal er voor altijd één blijven. … Vanaf de dagen van de Romeinen tot onze tijd was en bleef het Jodendom in elke eeuw, in elk volk een vreemd lichaam, een vernietiger van echte en ideale waarden, een ontkenner van elke opwaartse vooruitgang, een plaag voor lichaam en ziel. … Het jodendom is altijd en overal een dakloze racistische mishandeling geweest, een wereldplaag.

En Hitler nam antisemitische pestmetaforen met dodelijke ernst. Hier zijn twee passages, beide uit Mein Kampf. Ten eerste over joden en de zwarte dood:

Als je zelfs maar voorzichtig in zo’n abces snijdt, zul je, als een made in een rottend lichaam, vaak verblind worden door het plotselinge licht – een Jood! Dit was pestilentie, spirituele pestilentie, erger dan de Zwarte Dood van weleer, en de mensen werden erdoor besmet.

Ten tweede over Joden en syfilis, waarvan Joden werden beschuldigd dat ze deze vanuit Amerika in Europa hadden binnen gebracht:

De uitvinding van een middel met een twijfelachtig karakter en de commerciële exploitatie ervan kan niet langer veel helpen tegen de pest … de ver-Joodsing van ons spirituele leven en de mammonisering van ons materiële instinct.

Voor Hitler waren de joodse pest en joodse syfilis niet alleen metaforen. De Führer zag zichzelf als ‘de grote dokter’ of ‘de Robert Koch van de politiek’. De vader van de moderne bacteriologie, Koch, identificeerde de oorzaken van tuberculose, cholera en miltvuur en was een pionier in de studie van infectieziekten.

De Führer verklaarde:

[Koch] ontdekte de bacil en leidde daarmee de medische wetenschap op nieuwe wegen. Ik ontdekte de Jood als de bacil en het fermenterende middel van alle sociale ontbinding. … De ontdekking van het joodse virus is een van de grootste revoluties die in de wereld heeft plaatsgevonden. De strijd waarmee we ons vandaag bezighouden is van dezelfde soort als de strijd die Pasteur en Koch de afgelopen eeuw hebben gevoerd. Hoeveel ziekten vinden hun oorsprong in het joodse virus! We zullen onze gezondheid terugwinnen door alleen de Jood uit te schakelen.

Terwijl wetenschappers op zoek waren naar genezingen van infectieuze virussen en syfilis, geloofde Hitler dat de enige remedie politiek was, omdat ‘de joodse plaag’ een opportunistische agressor was met een wereldwijd verspreidingspotentieel. Aan zichzelf overgelaten, had Hitler minachting voor halverwege oplossingen zonder uitroeiing.

Tegenwoordig beoefenen neonazi’s volgens de FBI ‘binnenlands terrorisme’ door ‘elkaar aan te moedigen het [corona] virus te verspreiden, indien opgelopen, door lichaamsvloeistoffen en persoonlijke interacties’ om Joden en wetshandhavers te doden. Voor hen is coronavirus ‘een remedie voor joodsheid‘. Hitler zou trots zijn op hen.

Julius Streicher zal in 1938 een gelijkaardig boek uitbrengen ‘Der Giftpilz’


Bronnen:

♦ naar een artikel van Harold Brackman “Hitler as Plague Doctor” van 6 april 2020 op de site van The Algemeiner

♦ naar een artikel van Brandon Christensen “10 Dead Nazis You’ve Never Heard Of” van 13 september 2018 op de site van Real Clear History

♦ een artikel op deze blogAuschwitz-museum boos op Bol.com en Amazon voor verkoop van hatelijke antisemitische boeken” van 23 februari 2020 en een artikelOpnieuw antisemitische cartoon in Duitse krant: ‘de Jood vergiftigt het vredesproces’” van 8 augustus 2013