Het internet in het Coronavirus-tijdperk en de complete ondergang van de privacy

Terwijl Covid-19 escaleert, gonzen de a-sociale media van allerlei berichten met betrekking tot coronavirus. Een post leest: “Sars – 2004, Bird Flu – 2008, Swine Flu – 2010, MERS – 2012, Ebola – 2014, Zika – 2016, Ebola – 2018, Corona – 2020.”

De pandemie van het coronavirus (COVID-19) veroorzaakt een online revolutie – een die kansen biedt maar ook risico’s met zich meebrengt. Surveillance van geïnfecteerde en in quarantaine geplaatste personen via mobiele applicaties helpt de verspreiding van de besmetting te vertragen, maar houdt een impliciete bedreiging voor de privacy in.

Cybersecurity wordt getest terwijl hackers zoeken naar manieren om de ongekende situatie te gebruiken om overheden, bedrijven en individuen te treffen. De identificatie en isolatie van met coronavirus (COVID-19) geïnfecteerde en in quarantaine geplaatste personen, evenals mensen met wie ze contact hebben gehad, wordt als een prioriteit beschouwd in de internationale strijd tegen de pandemie.

Het overheidsbeleid verschilt wat betreft de wijze van toezicht op deze burgers en de juridische voorwaarden waaronder hun gegevens kunnen worden bewaard en gedeeld. Een artikel in de New York Times bespreekt online bewakingspraktijken die momenteel worden toegepast in Australië, China, Italië, Mexico, Singapore, Zuid-Korea en de VS om de bewegingen van coronaviruspatiënten te volgen of waarschuwingsberichten te verzenden.

In Israël kondigde premier Benjamin Netanyahu aan dat alle middelen – zowel technologisch als digitaal – zullen worden gebruikt om de verspreiding van het virus te bestrijden. Onder normale omstandigheden zou het gebruik van onlinebewakingstools een onmiddellijk en intensief debat over de gevolgen voor de privacy oproepen.

De missie van het UN Global Pulse-initiatief is ervoor te zorgen dat big data, kunstmatige intelligentie en opkomende technologieën veilig en verantwoord worden ingezet voor het algemeen belang. Maar op dit moment wordt het redden van levens als een meer urgente zorg beschouwd.

Een studie van maart 2020 aan de Universiteit van Oxford toont aan dat verschillende methoden voor direct online contact, waaronder eerstegraads onmiddellijk contacttracering en de praktijk om gebruikers te informeren wanneer ze zich veilig kunnen verplaatsen of wanneer ze medische hulp moeten zoeken en kwetsbare personen moeten vermijden, de potentie hebben om de verspreiding van de epidemie te stoppen als ze op de juiste manier door voldoende mensen worden gebruikt.

Een team van deskundigen op het gebied van medisch onderzoek en bio-ethiek van dezelfde instelling ondersteunt verschillende Europese regeringen bij hun inspanningen om een ​​mobiele app voor coronavirus te ontwikkelen voor onmiddellijke contactopsporing.

In Israël heeft het Ministerie van Volksgezondheid al een telefoonapp gelanceerd om de verspreiding van het virus te helpen voorkomen. Internetgebruik in het coronavirustijdperk biedt zowel kansen als risico’s, en die risico’s reiken verder dan het potentieel voor onverantwoordelijk gebruik van gegevens door overheden of bedrijven.

Volgens Reuters hebben hackers begin maart geprobeerd in te breken in de Wereldgezondheidsorganisatie. Het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en Human Services werd ook aangevallen en het Canadian Centre for Cyber ​​Security gaf een waarschuwing over de risico’s aan nationale gezondheidsorganisaties die betrokken zijn bij de reactie op het coronavirus.

Cyber- en biologische wapens kunnen worden gecombineerd met kwaadaardige bedoelingen met mogelijk rampzalige gevolgen. Als weerspiegeling van deze bezorgdheid wordt cybersecurity genoemd in de American National Biodefense Strategy. Erel Margalit, oprichter en voorzitter van Jerusalem Venture Partners, beweert zelfs dat hoewel er geen bewijs is dat het huidige virus het resultaat is van een cyberaanval, dat wel zou kunnen.

Terwijl de oorsprong van het coronavirus nog steeds wordt besproken en onderzocht, noemt een nieuwe studie in Nature het scenario van een laboratoriumgebaseerde creatie ‘onwaarschijnlijk’. Maar zelfs als het virus geen biologisch wapen is, is de kwestie van cyberbeveiliging rond de uitbraak verre van triviaal.

Cybercriminelen zoeken naar manieren om te profiteren van crises, inclusief pandemische scenario’s zoals coronavirus. De nationale veiligheid kan in gevaar komen, aangezien politici, diplomaten en militaire functionarissen gedwongen worden tot telewerken en virtuele toppen te vervangenin plaats van persoonlijke ontmoetingen.

Goed uitgeruste kantoren blijven ongebruikt omdat gebruikers hun toevlucht nemen tot externe toegang en connectiviteit via computers en smartphones. In de meeste landen zijn maatregelen genomen om de veiligheid van online communicatie te garanderen, maar de inspanningen om gesprekken te onderscheppen zullen zeker toenemen.

Onzorgvuldigheid en zwakke punten in communicatieverbindingen zijn geschenken voor hackers. Werknemers in zowel de publieke als de private sector zullen lange tijd thuis moeten werken. Tenzij hun instanties, organisaties of bedrijven hen veilige tools en applicaties hebben verstrekt, zullen hun gegevens gemakkelijk te stelen zijn.

De expertise van Israël om dit te voorkomen, kan gunstig zijn voor andere landen. Gevaren kunnen financieel zijn, zoals creditcardlekken en het schenden van privébankrekeningen. Interpol heeft gewaarschuwd voor financiële fraude via phishing-zwendel en nep-telefoontjes over vermeende medische behandelingen, internationale donaties, staatssteun of belastingvoordelen.

En er is nog een ander gevaar: hackers hebben toegang tot particuliere genetische informatie, hetzij om bedrijven te chanteren, hetzij individuen om geld te krijgen in ruil voor het niet publiceren van gevoelige gegevens of om de informatie te verkopen aan geïnteresseerde partijen. Coronavirus heeft niet alleen gevolgen voor de volksgezondheid en de economie.

Het brengt ook andere uitdagingen op de voorgrond, zoals hoe om te gaan met de plotselinge ‘virtuele’ revolutie. Als de pandemie voorbij is, zullen wereldleiders moeten samenwerken om de digitale geletterdheid en het internationale cyberbestuur te verbeteren. Het is de vraag of internet een nieuwe grens voor samenwerking wordt of een competitief strijdtoneel.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Dr. George N. Tzogopoulos “The Internet in the Coronavirus Era” van 30 maart 2020 op de site van The Begin–Sadat Center for Strategic Studies (BESA Center)

♦ naar een artikelCoronavirus and social media memes go viral over the internet” van 13 maart 2020 en een artikel van Mary Sinanidis “Coronavirus myths debunked: Beards, breathing self-tests and bacteria in Chinese parcels” van 27 februari 2020 op de site van Neo Kosmos

♦ naar een artikelIsrael to Use Computer Analysis to Find Likely Coronavirus Carriers” van 30 maart 2020 op de site van The Algemeiner

♦ naar een artikel van Hanan Greenwood “Israel to use computer analysis to find likely coronavirus carriers” van 31 maart 2020 op de site van Israel Hayom

Een gedachte over “Het internet in het Coronavirus-tijdperk en de complete ondergang van de privacy

  1. De burger heeft het (ten dele) zelf in de hand gewerkt door zich niet aan de richtlijnen te houden.
    Nu gebruikt de politie drones om menselijke aanwezigheid in vakantie verblijven na te gaan.
    Hadden hele volksstammen van bij het begin gewoon gedaan wat ze opgelegd kregen (dus minimale verplaatsingen en zeker niet het halve land doorrijden naar huis/caravan)n was het gemakkelijker geweest voor politie om gewoon op belangrijke knooppunten minimale controle uit te voeren en, was bijkomende observatie (gsm of warmtetechniek) niet nodig geweest.
    Dit is das mensen (de) regels zijn er om overtreden te worden (denken ze) en dat een ander er slecht van wordt, big deal IK heb er geen last van waait dan onder hun hersenpan.
    Het is een uitgemaakte zaak dat alles wat nu gebruikt wordt als “gewone” wijze om controles uit te voeren (verplaatsing individu) door middel van gsm signalen, plastic betaling en internet communicatie na de crisis SOP zal worden.
    Dit mag dan op het conto geschreven worden van één de legioenen die (zeker menen te weten dat het een complot is (het één nog dommer dan het andere) en zich daardoor gesterkt voelen om de richtlijnen te negeren want het zijn ‘zij tegen de overheid of bill gates of wie dan ook’.
    Twee, de lieden die denken dat het niet meer is als een griepje dus onschadelijk en derhalve menen dat zij zich niet aan minimum veiligheidsregels hoeven te houden, tenslotte van een griepje ga je niet dood…
    Wil bovendien schrijven dat deze twee groepen (pen liever volksstammen) het eerste en hardst gaan roepen dat een (groot)
    deel van hun privacy is opgegeven.
    Mensdom versus dierenrijk wie denkt ook alweer dat dat een fabel is.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.