Hoop is leuk, maar het is onwaarschijnlijk dat de demonisering van Israël zal veranderen

De Israëlische president Reuven Rivlin probeerde onlangs wat optimisme te geven te midden van de sombere sfeer veroorzaakt door de opgang van de corona-epidemie.

Hij merkte de samenwerking op tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit en twitterde: “Ik sprak zojuist met P.A. Leider Mahmoud Abbas. Ons vermogen om samen te werken in tijden van crisis is ook een bewijs van ons vermogen om in de toekomst samen te werken voor het welzijn van ons allemaal.

Dit vreedzame scenario is de Joodse profeten waardig, in het bijzonder Jesaja en Micha. Helaas is de realiteit nu, zoals die toen was, heel anders. In tegenstelling tot Rivlin’s optimisme, bewegen de Palestijnen en hun bondgenoten zich momenteel op volle snelheid om hun demoniseringscampagne tegen Israël voort te zetten.

Met name dringen de Palestijnen, in samenwerking met een leger van ngo’s, aan bij het Internationaal Strafhof om de beschuldigingen van valse oorlogsmisdaden naar een volgende fase te brengen – een pseudo-onderzoek naar Israël.

In de afgelopen week hebben een aantal van deze groepen instructies ingediend (waarvan er vele verder gaan dan het absurde in het uitrekken van de historische waarheid) om de aanklager van het ICC, Fatou Bensouda, te steunen in zijn zwakke poging om deze travestie te rechtvaardigen. Op de NGO-lijst staan ​​Al Haq, Al Mezan en het Palestijnse Centrum voor Mensenrechten (PCHR), die nauw samenwerken met de P.A. In deze campagne en worden gefinancierd door Europese regeringen.

Onder hun Israëlische bondgenoten schreef de Israëlische linkse groep B’Tselem een ​​rapport vergezeld van een mediacampagne (ook mogelijk gemaakt door Europese financiers). Zoals gewoonlijk beschuldigde B’Tselem Israël exclusief van het conflict, waarbij de lange geschiedenis van Palestijns afwijzendisme en terreur werd uitgewist, en beschuldigde hij Israël er zelfs van de Holocaust te misbruiken door de argumenten van de aanklager van het ICC te verwerpen. Breaking the Silence, Gisha en andere ngo’s bleven Israël de schuld geven omdat het niet genoeg deed om de verspreiding van het coronavirus onder de Palestijnen te stoppen, en herhaalden hun eenregelige agenda – ‘bezetting, bezetting, bezetting’ – zelfs in Gaza, waar de ‘bezetting’ bijna 15 jaar geleden eindigde.

Tegelijkertijd en ook in strijd met het optimisme van Rivlin, is de voortzetting van de discriminerende BDS-beweging, die probeert haar nieuwste ‘prestatie’ te exploiteren in de vorm van een zwarte lijst van de VN-Mensenrechtenraad (HRC) van geselecteerde bedrijven die ten onrechte worden beschuldigd van schending van het internationaal recht.

Human Rights Watch lobbyde bij HRC-commissaris Michelle Bachelet om deel te nemen aan deze vervelende vorm van oorlogvoering en zet dit dubieuze succes voort terwijl de coronaviruspandemie woedt. De Twitter-feed van HRW-hoofd Ken Roth bevat veel propaganda en Omar Shakir, die door Roth was ingehuurd om de BDS-aanval te leiden, vindt goedgelovige bondgenoten, zoals een studentverslaggever voor de Harvard Crimson, om zijn leugens te herhalen. (Shakir verliet Israël een paar maanden geleden nadat zijn visum niet was verlengd.)

Sarah Leah Whitson, een andere ervaren Israëlische hater, vervolgde dezelfde weg in het aangezicht van het coronavirus. “Zo weinig smaak. Ik mis een eetlepel bloed”, twitterde ze. (Dit was Whitsons reactie op Mairav ​​Zonszein, die schreef: ‘6 miljoen Joodse Israëli’s zullen nu een voorproefje krijgen van wat ongeveer hetzelfde aantal Palestijnen dat onder bezetting leeft, al meer dan een halve eeuw heeft meegemaakt’).

Na bijna 20 jaar als een van Roths beste krijgers in de oorlog om Israël te demoniseren, vertrok Whitson onlangs en trad zij toe tot het Quincy Institute – een nieuwe politieke denktank gefinancierd door miljardairs George Soros en Charles Koch.

De voortdurende demonisering en politieke oorlog tegen Israël, die onverminderd doorgaat ondanks de wereldwijde coronavirusramp, is een belangrijke realiteitscheck voor ons allemaal. Hoewel het hopen op een betere toekomst van het slaan van zwaarden (of toetsenborden) in ploegscharen een belangrijk onderdeel is van de menselijke natuur en de Joodse traditie, kan blind vertrouwen ook gevaarlijke gevolgen hebben.

En, last but not least, de Palestijnen in Gaza vuurden afgelopen nacht opnieuw raketten af naar Israël…


Bronnen:

♦ naar een artikel van Gerald M. Steinberg “Hope is nice, but demonization of Israel is unlikely to change” van 25 maart 2020 op de site van Israel Hayom