Manfred Gerstenfeld over het ‘duistere universum van het antisemitisme’

De aanvaarding van een niet-legale werkdefinitie van antisemitisme door de International Holocaust Remembrance Alliance (IHRA) in 2016 was een belangrijke stap voorwaarts in de strijd tegen deze wijdverbreide haat.

Het bevatte 11 voorbeelden van antisemitisme, waarvan er verscheidene anti-Israëlisme betroffen. Maar geen enkele definitie kan het duistere en zich uitbreidende universum van postmodern antisemitisme volledig omvatten. Het bevat haatverklaringen en standpunten van Jeremy Corbyn, Bernie Sanders, de voormalige Duitse socialistische leider Sigmar Gabriel en vele anderen (plaatje hierboven).

In de wereldwijde strijd tegen antisemitisme is een definitie van deze haat essentieel. Dit is de reden waarom een ​​aantal landen, steden, universiteiten en andere instellingen in Europa de niet-legale International Holocaust Remembrance Alliance (IHRA) -werkdefinitie van antisemitisme voor intern gebruik hebben geaccepteerd.

De tekst is in 2016 goedgekeurd door het bestuur van de IHRA, dat bestaat uit vertegenwoordigers uit 34 landen. De meeste zijn EU-lid; anderen zijn de VS, Canada en Australië. De definitie moest unaniem worden goedgekeurd om te worden aanvaard. Het IHRA-definitiedocument bevat 11 voorbeelden van antisemitisme, waarvan verschillende betrekking hebben op Israël.

Toch zou een speciale definitie van anti-Israëlisme de moeite waard zijn. Geen enkele definitie van antisemitisme, ook niet die van de IHRA – zelfs als de initiatiefnemers nog veel meer voorbeelden hadden toegevoegd – kan in de buurt komen van de veelheid aan kwesties die elementen van antisemitisme bevatten of er iets mee doen.

Dit is gedeeltelijk het product van het postmoderne tijdperk waarin we leven. Veel problemen zijn gefragmenteerd en antisemitisme is daar een van. Er is een enorm en duister universum van problemen buiten de IHRA-definitie die antisemitisme raken. Velen bestonden niet in de klassieke religieuze of nationalistische / etnische versie van antisemitisme van voor de Tweede Wereldoorlog.

Er is veel publiciteit gegeven aan het institutionele antisemitisme van de Britse Labour-partij, dat in de belangstelling kwam nadat Jeremy Corbyn in september 2015 tot partijvoorzitter werd verkozen. Hij heeft bij talloze gelegenheden antisemitische attitudes getoond, maar de IHRA-definitie helpt niet bij het identificeren van zijn acties en opmerkingen als antisemitisch.

Het omvat bijvoorbeeld niet zijn verwelkoming van vertegenwoordigers van de genocidale islamitische bewegingen Hamas en Hezbollah in het Lagerhuis, of zijn verwijzingen naar vertegenwoordigers van die extreme anti-Israëlische terroristische organisaties als zijn ‘vrienden’ en ‘broers’. Evenmin dekt de IHRA-definitie Corbyns verbale en financiële steun voor de organisatie van een holocaustontkenner of zijn bereidheid om op het podium te verschijnen met een andere holocaustvervormer.

Een andere figuur in het antisemitisme-universum, als het minder open en ondubbelzinnig is, is Bernie Sanders, een vooraanstaande kanshebber voor de Amerikaanse democratische presidentskandidaat (en een jood). Als Sanders naar de Palestijnen verwijst, bespreekt hij hun waardigheid. Je vraagt ​​je af over de waardigheid van de Palestijnen die bij hun parlementsverkiezingen van 2006 een meerderheid hebben gegeven aan Hamas, dat openlijk haar missie stelt om Joden in grote aantallen te vermoorden – maar Sanders behandelt dergelijke zaken niet.

Hij spreekt echter vrijuit over de ‘racistische regering’ en de ‘racistische premier’ van Israël. De nevenschikking van deze verklaringen toont de affiniteit van Sanders voor extreme Palestijnse antisemieten. Vóór de Tweede Wereldoorlog hadden antisemieten geen reden om hun antisemitisme te verbergen, omdat het een alledaagse en sociaal aanvaardbare haat was in Europa.

Tegenwoordig is expliciet antisemitisme niet langer politiek correct in de reguliere westerse samenleving. Dus, rookgordijnen – dat wil zeggen een antisemiet zijn, maar doen alsof ze dat niet zijn – zijn productiever geworden. Een antisemiet zou zelfs ten onrechte kunnen beweren dat hij of zij een ‘vriend van Israël’ is.

Dit soort patroon is te zien in verklaringen over Israël van de voormalige Duitse FM en socialistische partijleider Sigmar Gabriel. Een cruciale kwestie die het begrip van hedendaags antisemitisme bemoeilijkt, is dat het belangrijkste type antisemiet in de westerse wereld is gemuteerd.

Tijdens de opkomst en heerschappij van de nazi’s waren veel jodenhaters fulltime antisemieten. Dit was niet alleen het geval bij Duitsers. De Noorse oorlogstijd premier Vidkun Quisling zat bijvoorbeeld ook in die categorie. Tegenwoordig zijn de meeste antisemieten parttimers. Een parttime antisemiet maakt misschien maar één belangrijke antisemitische opmerking en herhaalt deze dan niet.

Neem bijvoorbeeld de Duitse ambassadeur bij de VN Conrad Heusgen. Toen hij daar een van de vele anti-Israëlstemmen van zijn land uitlegde, legde hij in maart 2019 een moreel weerzinwekkende verklaring af bij de VN: “Wij zijn van mening dat het internationaal recht de beste manier is om burgers te beschermen en hen in vrede en veiligheid en zonder angst voor Israëlische bulldozers of Hamas-raketten.

[..]

Er zijn veel andere voorbeelden die thuishoren in het duistere universum van antisemitisme. Nieuwe komen voortdurend op in wat een steeds groter wordend universum is.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Dr. Manfred Gerstenfeld “The Dark Universe of Antisemitism” van 11 maart 2020 op de site van The Begin–Sadat Center for Strategic Studies (BESA Center)

2 gedachtes over “Manfred Gerstenfeld over het ‘duistere universum van het antisemitisme’

  1. Dat ‘donkere Universum is allang niet meer donker.

    Het is hel, fel, luid & lichtgevend.

    Het is vandaag de dag ‘juist politiek correct om anti Zionist (net als anti Netanyahu of anti Trump) te zijn.

    Bovendien is het legitiem om anti Joods te zijn, tenslotte zijn alle rijke Joden Zionisten en dus pro Netanyahu & Trump….. en erger bestaat niet.

    En dus is de connectie snel gemaakt en de geschiedenis niet meer relevant want “wij zijn niet schuldig aan de misdaden van onze ouders/grootouders want wij zijn humanitair & solidair met iedereen die moet lijden door de politiek van Zionisten, Trump & Netanyahu, die allemaal worden betaald door rijke Joden & hun Lobby om de wereld met 8.5 biljoen idioten te beheersen.

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.