Israël, de dag na een Iraanse nucleaire aanval

Over de hele wereld is er veel discussie over hoe kan worden voorkomen dat Iran kernwapens verkrijgt. Maar weinig of geen internationale organisaties behandelen de vraag hoe zich voor te bereiden op de dag dat Iran dergelijke capaciteiten bereikt, als die dag nog niet is aangebroken.

De echte kracht van kernwapens is hun vermogen om te intimideren. Als een doelland goed voorbereid is, kan het de kracht van die wapens om het kwaad te doen aanzienlijk verminderen. Voorbereiding kan nog waardevoller zijn dan enorme investeringen in structurele schuilplaatsen.

Een kernwapen is per definitie een hulpmiddel voor militaire agressie. Als het bestaat, kan het worden gebruikt, zelfs als de kans op dergelijk gebruik klein is. Als een dergelijk wapen door Iran zou worden gemaakt, zou het Israëlische thuisfront zijn niveau van paraatheid drastisch moeten veranderen en nieuwe programma’s moeten maken op basis van een uitgebreide en actuele analyse.

Het struisvogelbeleid van sommige landen zou tot catastrofe kunnen leiden. Enorme mislukkingen, zoals die in Tsjernobyl en Fukushima, bereikten hun enorme proporties vanwege wanbeheer. Eerste dingen eerst. Een realistische kernbom tot ontploffing gebracht in een centrale Israëlische stad zou niet het einde van de wereld zijn en zou niet leiden tot een post-apocalyptische toekomst.

Hoewel het een pijnlijke klap zou zijn en waarschijnlijk tienduizenden slachtoffers zou veroorzaken, is het volgens deskundigen mogelijk dat ‘slechts’ 1.000 burgers worden gedood. De parameters die het aantal slachtoffers beïnvloeden, zijn onder andere of de aanval overdag of ’s nachts plaatsvond, het specifieke uur, of het tijdens een weekend plaatsvond, hoe het weer was, enzovoort.

Een berekening door Dr. Yehoshua Sokol, voorzitter van het Academic Forum for Nuclear Awareness (AFNA), stelt dat als 80 atoombommen (!) In Israël zouden landen, minder dan 10% van de bevolking gewond zou raken en ‘slechts’ 300.000 Mensen zouden sterven. Het aantal slachtoffers zou niet toenemen in lijn met het aantal bommen.

Wat dit betekent is dat een nucleair aanvalsscenario geen militair eindmanoeuvre is. Velen van ons denken in termen van de dramatische foto’s van Hiroshima en Nagasaki na een nucleaire aanval – beelden van verkoolde landen die kilometers ver aan de gang zijn. Deze afbeeldingen zijn niet van toepassing op de steden van vandaag.

Japanse steden in 1945 waren drukke stedelijke landschappen bestaande uit houten huizen van één of twee verdiepingen. Die structuren werden verbruikt door vuur dat werd opgewekt door de hitte van de explosies. De overgrote meerderheid van de slachtoffers was het gevolg van de enorme branden die dagenlang over de steden woedden en van rondvliegend puin uit de fragiele houten huizen die de onbeschermden verminkten.

Israël, dat wereldleider is in vele veiligheids- en civiele aspecten, kan een nieuwe lat leggen voor wereldwijde paraatheid voor nucleaire aanvallen. Israëlische stedelijke bouw biedt een uitstekend model voor nucleaire paraatheid. Het kan onderdeel zijn van een uitgebreid paraatheidsmodel dat de rest van de wereld moet volgen.


Bronnen:

♦ naar een artikel (ingekort) van Dr. Ori Nissim Levy “The Day After an Iranian Nuclear Strike” van 10 september 2019 op de site van The Begin–Sadat Center for Strategic Studies (BESA Center)

Een gedachte over “Israël, de dag na een Iraanse nucleaire aanval

  1. Israël moet Iran en de Palestijnen met een preventieve atoomaanval van de kaart vegen. Doet Israël dat niet dan komt elke dag het moment dichterbij dat zij zelf van de kaart wordt geveegd. Een tussenoplossing bestaat en vrede bestaat ook niet. Machtsverhoudingen tussen staten die gelijkwaardig zijn, voorkomen oorlog. Met moslims is dat niet mogelijk. Israël moet ook ophouden met het verzorgen van de palestijnse gebieden met voedsel en water. Rook de vijanden van Israël uit met alle middelen, zonder genade.

    Like

Reacties zijn gesloten.