Steinitz: Gaza zal altijd een probleem zijn; elk akkoord is slechts een tijdelijke oplossing

Plaatje hierboven: Gaza, ten oosten van Khan Younis. Gazaanse jongeren aan het veiligheidshekken met Israël. Aan de andere kant van het prikkeldraad ligt Israël, de Jodenstaat, het Beloofde Land van Melk en Honing. Daar is werk en welvaart. Van de Palestijnse leiders zelves krijgen ze niks. Enkel slaag en wapens om te vechten en te sterven. Deze jongeren willen leven en dat kan enkel in Israël…

Minister van Energie Yuval Steinitz (Likoedpartij), die ook lid is van het Israëlische diplomatieke veiligheidskabinet, sprak dinsdagochtend over het recente raketvuur vanuit Gaza en benadrukte dat Israël niet zal aarzelen om een ​​grootschalige operatie uit te voeren om terreur uit te bannen.

In een interview met Kan Reshet Bet zei Steinitz dat

Gaza altijd een probleem zal zijn. Gedurende alle jaren dat de staat bestond, slaagden we er niet in om terreur te beëindigen – er was meer of minder, maar het was er altijd. Een volledig einde aan terreur zal niet gebeuren. In de tien jaar onder [Israëlische premier Binyamin] Netanyahu is er het laagste aantal gewonden en doden in de hele geschiedenis van de staat.  De tijdelijke oplossing is om te proberen een overeenkomst te bereiken, wat voor ons rust betekent. Niet elke week naar schuilplaatsen rennen en elke maand proberen soldaten te doden. Een overeenkomst met Gaza betekent – als het rustig is, dat we je economisch laten ademen. Als ze blijven schieten, komt er geen overeenkomst. Dan hebben we geen keus, en we hebben een uitgebreid plan opgesteld dat ook groot, heel zwaar en heel anders is dan alles wat we tot nu toe in Gaza hebben gedaan. We kunnen ook enkele weken in Gaza doorbrengen en de regering van Hamas ten val brengen.

Op zondag en maandag vuurde de islamitische Jihad-terreurgroep meer dan 80 raketten op Israël. Maandagavond verzocht de Islamitische Jihad om een ​​staakt-het-vuren. De laatste raket werd kort na 23u00 afgevuurd.

Egyptische controle over Gaza
Op 14 mei 1948 werd Israël officieel een staat, de eerste joodse natie na 2000 jaar. Een dag later brak er oorlog uit tussen Israël en vijf Arabische landen: Jordanië, Irak, Syrië, Egypte en Libanon.

Tijdens de oorlog vluchtten tienduizenden Palestijnen vanuit Israël richting Egypte, in de hoop om later weer naar huis terug te kunnen keren wanneer Israël verslagen zou zijn door de Arabische legers. Egypte weigerde de vluchtelingen het land binnen te laten, de Palestijnen bleven in de Gazastrook.

Aan het einde van de oorlog nam Egypte de controle over de Gazastrook over.

Plaatje hierboven: Gaza, 1948-1967 gebukt onder de Egyptische bezetting. Een Arabisch vluchtelingenkamp in de Gazastrook gerund door het Egyptische leger. Journaliste Martha Gellhorn die toen de Gaza bezocht en de erbarmelijke leefomstandigheden constateerde, beschreef die toestand destijds in het oktobernummer van 1961 in Atlantic Monthly als volgt: “De Gazastrook is geen afschuwelijk oord, noch een zichtbare ramp. Het is erger. Het is een gevangenis” [beeldbron: Crethi Plethi]

Israël kreeg de controle terug tijdens de Zesdaagse Oorlog
Gaza stond tot de Zesdaagse Oorlog onder controle van Egypte. Toen Israël niet alleen Jeruzalem en het Bijbelse kernland Judea en Samaria maar ook de Gazastrook veroverde, brak er een periode van relatieve rust aan in de kleine landstrook, die nu onder Israëlische civiele militaire heerschappij stond.

Israëli´s en Palestijnen mochten zich vrij bewegen tussen Gaza en Israël om er te werken, voor medische verzorging of het onderhouden van vriendschappen.

In 1987 brak de eerste Intifada en de Gazastrook uit, nadat een Israëlische vrachtwagen per ongeluk een ongeval had veroorzaakt, waarbij Palestijnse Arabieren gedood werden. De Palestijnen van Gaza zagen in het ongeluk een opzettelijke wraakactie, omdat dagen daarvoor een Israëli bij een terreuraanval in Gaza om het leven was gekomen.

De Vredesverdragen van Oslo tussen de Palestijnse PLO en de Israëlische regering in het jaar 1995 voorzagen o.a. in een terugtrekking uit Gaza en grote delen van Judea en Samaria. Israël verliet de Gazastrook in het jaar 2005 en ontbond de Gush Katif landbouwnederzettingen rondom Gaza volledig.

Hamas neemt de controle over
Niet veel later rukte Hamas, een tak van de terroristische Moslimbroederschap, de regerende PLO in het jaar 2006 de controle uit handen, wat gepaard ging met een toename van gewelddadige aanvallen op Israël. Sindsdien houdt Hamas Gaza in een ijzeren greep, een landstreek gevreesd wegens gewelddadige protesten, bommen, terreurtunnels, het in brand steken van Israëlische landerijen en andere terroristische aanvallen, zoals de actuele aanval met langeafstandsraketten op het dichtbevolkte centrum van het land. DE daartoe benodigde raketten en bommen worden door anti-Israëlische terreurbewegingen in andere landen zoals Iran via Egypte de Gazastrook binnengesmokkeld.

Inmiddels vonden er van de kant van Israël sinds 2005 drie pogingen plaats om de terreur en de raketten van Hamas te stoppen. Operatie “Cast Lead” (2008-2009) en operatie “Pillar of Defense” (2012) waren rechtstreekse antwoorden op raketaanvallen op Israëlische plaatsen in de buurt van de Gazastrook.

Operatie “Protective Edge” in het jaar 2014 werd echter voorafgegaan door de ontvoering van en moord op drie Israëlische jongeren door twee leden van Hamas. Dat was de spreekwoordelijke druppel die de emmer liet overlopen voor Israël. Zes jaar en drie zware conflicten later zijn we vandaag Terug bij AF en dreigt een nieuw conflict. Israël wil Hamas de rekening presenteren en Hamas vindt dat okee want het wil alleen maar vechten, schieten  en veel Joods bloed vergieten….


Bronnen:

♦ naar een artikel “Steinitz: ‘Gaza will always be a problem, an agreement is a temporary solution’” van 25 februari 2020 op de site van Arutz Sheva