De anti-Zionistische hypocrisie van de Wereldraad van Kerken

In een radioprogramma bespraken Rod Reuven Dovid Bryant en Jerry Gordon met Dexter Van Zile, de Media Analyst van het Committee for Accuracy in Middle East Reporting and Analysis (CAMERA), waarom anti-Zionisme de enige bindende factor is binnen de Wereldraad van Kerken (WCC).

Deze overkoepelende wereldorganisatie lichaam werd opgericht in 1948 met de missie om christelijke getuigen te verenigen. Bij conflicterende theologieën is het enige dat het deelt echter politieke laster van de Joodse staat Israël, waardoor het de Palestijnse Autoriteit dekking biedt tegen de inspanningen tot normalisatie.

In plaats daarvan ondersteunt de WCC de bloed lasteracties van geestelijken zoals aartsbisschop Attallah Hanna (plaatje hieronder), het hoofd van het bisdom Sebastia van de Grieks-orthodoxe kerk in Jeruzalem, die werd veroordeeld door het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken en het Internationaal Comité voor interreligieus overleg.

Dan is er de Zuid-Afrikaanse theoloog Jerry Pillay, die zich kandidaat stelt voor de WCC-leider en die Israël ervan beschuldigt een apartheidsstaat te zijn. Secretaris-generaal Fykse Tveit van de WCC heeft de krachten gebundeld met de anti-Israëlische kerken voor het Midden-Oosten en veroordeelt de Trump’s “Plan voor vrede door welvaart”.

De WCC beschouwt het vredesplan als het equivalent van een oorlogsdaad tegen de Palestijnen. Aldus biedt de WCC dekking aan de corrupte Palestijnse Autoriteit (PA) voorzitter Mahmoud Abbas om bilaterale onderhandelingen te vermijden en vol te houden om de ruimte tussen de ‘rivier en de zee’ in te nemen door aanzetten tot haat en financiering van terrorisme. Volgens Van Zile vertrouwt de PA op de WCC om vijandigheid en agitatie ten opzichte van Israël te bevorderen.

De Palestijnen geloven dat de WCC toegang heeft tot de internationale media om hun agenda van aanzetten tot haat en terrorisme te bevorderen. De WCC opereert ook in een dhimmi-achtige houding ten opzichte van het islamitische supremacisme in het Midden-Oosten vanwege bedreigingen voor de afnemende christelijke minderheden in Egypte, Syrië, Irak, Libanon en Jordanië.

De WCC is bang voor sektarische rellen en pogroms tegen christenen uit minderheden. Dit komt doordat normalisatie van de betrekkingen met Israël wordt bevorderd door de Arabische Golfstaten, en door zowel Palestijnse als Israëlische Arabieren die zich steeds meer identificeren met de voordelen van het leven onder de Israëlische wet en handel.

Van Zile stelt de anti-Israëlische agenda van de WCC tegenover het pro-zionisme van evangelische groepen zoals de 8 miljoen sterke leden van Christians United for Israel. Hij schrijft dat toe aan de grondleggers van de VS, die protestants uit het Oude Testament waren en de bijdragen van het Joodse volk voor zelfbestuur en als Amerika als een ‘uitverkoren natie’ erkenden. De overgrote meerderheid van Amerikaanse evangelicalen ondersteunt en houdt van het Joodse volk en de Joodse natie Israël.

Van Zile gelooft dat evangelische pastors niet de leiding van de WCC en de VN volgen. Toen het onderwerp van de eigenaardige rol van de Russisch-orthodoxe kerk in de WCC ter sprake kwam, merkte Van Zile op dat het tijdens de Koude Oorlog werd geïnfiltreerd door de KGB en christenen in internationale groepen zette. De Russisch-orthodoxe kerk doet alles wat volgens het huidige regime van Poetin beleid is. Dat omvat onderdrukkende christelijke minderheidskerken die tegen de orthodoxe hiërarchie zijn.

De discussie ging over de op mensenrechten gebaseerde argumenten van Van Zile om de Palestijnen een staat te verlenen die geworteld is in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, aangenomen in 1948 en gemodelleerd naar de door de VS aangenomen staat.

Van Zile stelt dat Palestijnen door hun weigering om Joodse rechten op zelfbeschikking te erkennen, hun eigen morele claim op het recht van vastberadenheid ondermijnen. Hij wijst op de zogenaamde Cairo Declaration of Human Rights, ontwikkeld door de Organisatie voor Islamitische Samenwerking in de jaren negentig, die dergelijke rechten verleende, zolang ze de Islamitische Sharia-wet bevestigde, een daad van islamitisch supremacisme, waarmee de Universele verklaring van de Rechten van de Mens van de VN werd geschonden.

Plaatje hierboven: Genève, 17 april 2014. Secretaris-generaal van de Wereldraad van Kerken, de Noor Olav Fykse Tveit , pleit voor de onvoorwaardelijke vrijlating van alle Palestijnse gevangenen ongeacht wat ze op hun kerfstok hebben. Dàt moet bij de Palestijnse terreurgroepen Hamas en de Islamitische Jihad in Gaza en in de rest van de Palestijnse gebieden als muziek in de oren hebben geklonken [beeldbron]


Bronnen:

♦ naar een artikelThe anti-Zionist hypocrisy of the World Council of Churches” van 20 februari 2020 op de site van Arutz Sheva

♦ naar een artikel van Dexter van Zile “WCC rebuked by dialogue partner after Camera exposé” van 6 februari 2020 en een artikelWorld Council of Chruces gets it wrong on Gaza” van 21 mei 2018 en een artikelMisinformation and Moral Stupidity from World Council of Churches” van 17 april 2014 op de site van The Committee for Accuracy in Middle East Reporting and Analysis (CAMERA)

2 gedachtes over “De anti-Zionistische hypocrisie van de Wereldraad van Kerken

  1. Dat de Wereldraad van Kerken tegen de ‘Zionistische’ (tegenwoordig het synoniem voor Jood, moordenaar, kinderverkrachter, Nazi, racist en meer van dat fraais) staat Israel is, is niet zo verwonderlijk.

    Die Zionistische staat vol Joden (die de geschiedenis wel kennen & accepteren) vormen namelijk het verschil tussen feit & fictie.

    Zij weten namelijk wél dat Jezus vermoord werd door Romeinse ‘gelovigen’ omdat hij een JOOD was uit JUDEA.

    Zolang er dus Joden op de planeet rondwandelen die de waarheid kennen én vertellen zijn ze een gevaar voor de kerken en dus word alles uit de kast getoverd om ze te vernietigen met ‘de palestijnen’ als de huidige frontsoldaten, nadat Spanjaarden, Nazi’s & vele anderen hierin mislukt zijn.

    Indien de kerkleiders & gelovigen, i.p.v. oneindige vergaderingen bij te wonen om de geschiedenis te herschrijven, zich zouden terugtrekken om hun eigen bijbeltexten (de reden van hun bestaan) nogmaals te bestuderen, zouden ze dit ook weten.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.