Waarheid onthuld over de Dode Zeerollen en bedenkelijke manipulaties van christen kerken

In 1947 stuitte een geitenhoeder op tien oeroude grotten bij de Dode Zee en hij deed daarmee wellicht de archeologische vondst van de eeuw. Sindsdien zijn de Dode Zee-rollen, die werden gevonden in Qumran in het noorden van Israël, talloze keren onderzocht om een antwoord te vinden op de vraag wie de teksten schreven, wat erin staat en hoe ze geïnterpreteerd moeten worden.

Daarnaast komt ook de bedenkelijke rol aan het licht die de christen Kerken speelden na de ontdekking van de Qumran-rollen en andere vondsten – zoals die bij Nag Hammadi waarbij het Evangelie van Thomas werd ontdekt – in het ont-Joodsen en minimaliseren van de teksten en om een eventueel impact op de christen religie te dwarsen.

Zoals bekend stammen de ca. 511 teksten die werden ontdekt in Qumran uit de tijd van de Joodse profeet Jezus Christus die aan de basis ligt van het Christendom. Wetenschappers hebben de rollen eind jaren 1950 gedateerd als geschreven tussen 150 v. Chr tot 70 na Chr., een periode waarover maar weinig teksten over bestaan.

Plaatje hierboven: In het Schrijn van het Boek in het Israel Museum in Jeruzalem worden de beroemde Dode Zeerollen bewaard die ontdekt werden in Qumran. De Dode Zeerollen zijn een verzameling bijbelse en apocriefe teksten, waaronder de beroemde ‘Oorlog van de Zonen van het Licht tegen de Zonen van de Duisternis‘, een militaire tekst die de Eindtijd beschrijft. De witte koepel (links) stelt de Zonen van het Licht voor en de zwarte zuil (rechts) die van de Zonen van de Duisternis [beeldbron: Something Unpredictable]

Christenen (her-)schrijven de teksten
De herkomst van de rollen valt dus tot op zekere hoogte te bepalen, maar het interpreteren van de teksten blijft vaak giswerk. Een van de gangbare theorieën luidt dat de schrijvers van de rollen van de Qumransekte behoorden tot de vroegste groepen christenen die op de vlucht sloegen. Uit de teksten kunnen geschiedkundigen inderdaad opmaken dat de levenswijze van de Qumransekte veel gelijkenissen vertoont met die van de eerste christelijke groeperingen.

Dat geeft aanleiding tot speculaties over het mogelijke verband van de teksten met Jezus en het christelijke geloof. Maar de interpretatie van de oude manuscripten is zeer complex. Veel fragmenten bevatten maar een paar duidelijke woorden, dus geschiedkundigen tasten vaak in het duister wanneer ze de boodschap van de rollen proberen te achterhalen.

Door die onzekerheid bracht een medewerker van Roland de Vaux, de Britse onderzoeker John Allegro, theorieën in omloop dat de katholieke kerk de waarheid over de rollen voor zich hield. Allegro was de eerste die de theorie lanceerde dat de inhoud van de tekstrollen een bom kan zijn onder de macht van het christendom.

Dit idee werd gevoed doordat het onderzoeksteam van de katholieke archeoloog Roland de Vaux als enige toegang tot de rollen had en er steeds meer tijd zat tussen de publicaties en vertalingen van het team. In de jaren 1950 begon Allegro serieus onraad te ruiken. Veruit de meeste archeologen en geschiedkundigen van het onderzoeksteam waren gelovige katholieken, waardoor Allegro nog meer achterdocht ging koesteren.

Ik ben ervan overtuigd dat de wereld het nooit aan de weet zal komen als er iets in opduikt dat in strijd is met de rooms-katholieke dogma’s,” zei John Allegro. En anderen lieten zich inspireren door de verdenkingen van de Brit.

In de bestseller The Dead Sea Scrolls Deception (1991) suggereerden Michael Baigent en Richard Leigh in 1991 dat kardinaal Joseph Ratzinger, de latere paus Benedictus XVI, de man was die jarenlang de pogingen van de katholieke kerk regisseerde om teksten en historische informatie die niet met de kerkleer verenigbaar waren, geheim te houden.

Plaatje hierboven: Correctie van traditionele westerse voorstelling van de christen Jezus (links) compleet gestript van zijn Joods orthodoxe origine (rechts) [beeldbron: Jewish Jesus Art Exhibit]

Kerk verbergt de waarheid
Net zo controversieel als Allegro’s geschriften was Dan Brown’s roman The Da Vinci Code uit 2003. De Amerikaanse auteur Dan Brown suggereert dat het Vaticaan de waarheid over Jezus en de Bijbel verbergt. Hij voert Jezus op als de nakomeling van koning David en dus als een echte, aardse koning. Hij kwam levend van het kruis af en trouwde met Maria Magdalena, die vanwege jodenvervolgingen in het Heilige Land naar Frankrijk vluchtte.

Hier baarde ze een kind van Jezus. Sommige Franse geslachten geven dan ook het koninklijke bloed van Jezus door. Het Vaticaan zou deze kennis als een bedreiging hebben beschouwd, verbrandde de evangeliën ~ waarin dit verhaal stond en bracht nieuwe – valse – geschriften in omloop met het verhaal dat we kennen, over Jezus’ lijden, dood en opstanding. Het boek is pure fictie, en Dan Brown zegt dat hij gewoon een goed verhaal wilde brengen. Maar de belangstelling was groot, zeker toen het boek in 2006 werd verfilmd.

De onderzoekers zijn het er nu over eens dat het boek en de critici van de theorieën over de Dode Zeerollen een punt hebben als ze beweren dat de kerkvaders opzettelijk omstreden teksten uit de Bijbel hebben geweerd, en alleen Bijbelboeken selecteerden die in hun kraam te pas kwamen.

De inhoud van de Bijbel is vastgelegd in 367 n.Chr., toen bisschop Athanasius van Alexandria een lijst onder zijn gemeenten verspreidde met de geschriften die kerkleiders door de eeuwen heen hadden gekozen voor hun geloofsverkondiging. Alle andere geschriften werden verboden.

Het Evangelie van Thomas
Onder deze teksten, die bij Nag Hammadi zijn gevonden, bevond zich ook het zogeheten Evangelie van Thomas. Dit manuscript, gedateerd rond het jaar 50 na Chr., wordt als een van de vroegste evangeliën beschouwd. In tegenstelling tot de evangeliën die we kennen uit het Nieuwe Testament, bevat het Evangelie van Thomas geen verslagen over Jezus’ leven, dood en opstanding – het is een verzameling van 114 aan Jezus toegeschreven citaten.

Van die citaten zijn er 79 ook te vinden in de andere evangeliën, terwijl 45 uniek zijn voor het Evangelie van Thomas. Het geschrift voert Jezus op als een Wijze – en geen goddelijke – man. De kerkvaders weigerden daarom het evangelie in de Bijbel op te nemen. Veel andere teksten werden ook verboden, omdat ze Jezus portretteerden als jood of omdat ze de christelijke verlosser te veel neerzetten als mens.

Enkele karakteristieke kenmerken van de theologie van Thomas zijn:

  • Thomas ontkent het aardse leven van Jezus weliswaar niet (bijvoorbeeld Thomas 55), maar heeft er geen interesse voor. Dit geldt ook voor de Joodse context van Jezus. Het evangelie verwerpt oudtestamentische profetie (Thomas 52).
  • In plaats van de gebruikelijke nieuwtestamentische titels voor Jezus (namelijk Christus, Zoon van God, Mensenzoon), die vrijwel geheel ontbreken, gebruikt Thomas voor Jezus de aanduidingen Levende (Thomas 1, 52, 59), Zoon van de Levende (37), Zoon (44), Licht en het Al (77). Ook zegt Thomas dat Jezus niet te bevatten is (13).
  • Thomas gebruikt de volgende termen om het heil te omschrijven: leven, kennis, waarheid, rust en koninkrijk. Net als in de synoptische evangeliën is het koninkrijk een belangrijk thema.
  • Thomas is exclusivistisch: alleen de uitverkoren “eenlingen” zullen het koninkrijk vinden (Thomas 23, 49).
  • Thomas propageert verwerping van de wereld, die zich uit in kritiek op rijkdom (o.a. Thomas 64), seksuele onthouding (87, 112) en opheffing van de sekseverschillen (22).

Jezus figureert in Thomas dus als de goddelijke openbaarder die zijn leerlingen op het pad naar kennis, waarheid en leven brengt. Voor de leerlingen betekent dit een leven in onthechting van de wereldse verbanden. Ten opzichte van de synoptische evangeliën geeft Thomas een minder apocalyptische en een meer vergeestelijkte, introspectieve invulling van de leer van Jezus.

Onderzoek loopt verder
De Bijbel zal wel niet aangepast worden, maar archeologen hopen dat er op andere verborgen nog meer verboden of vergeten teksten opduiken. Onderzoekers ontdekken daarbij regelmatig iets nieuws over al bekende teksten. Dit geldt ook voor de Dode Zeerollen die nog niet helemaal zijn ontcijferd.

De wetenschap heeft betere hulpmiddelen gekregen sinds het team van Roland de Vaux de rollen nauwgezet heeft bestudeerd. Zo begonnen wetenschappers vanaf halverwege de jaren 1990 DNA van dierenhuiden te analyseren om te bepalen hoe ze alle stukken perkament in elkaar moesten puzzelen.

Verder bekeken onderzoekers de rollen met een speciale fototechniek, ontwikkeld door het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA: de multispectrale fotografie vangt met behulp van licht met een zeer specifieke golflengte details op die voordien niet te zien of weer te geven waren. Een groot deel van de rollen is nu beschikbaar via een digitale bibliotheek op internet, zodat iedereen ze kan bestuderen, en waarschijnlijk komen er de komende jaren nog meer manuscripten bij.

Begin 2017 deden archeologen van de Hebreeuwse universiteit in elk geval een opmerkelijke vondst in het woestijngebied van Qumran op de Westelijke Jordaanoever. In een grot vonden ze restanten van aardewerk en perkament uit de oudheid – hetzelfde perkament als dat waar de al bekende Dode Zeerollen op geschreven zijn. Mogelijk is de grot al geplunderd door dieven, maar er is dus een kans dat er nog meer rollen bestaan. En die maken misschien een nieuwe benadering van de mysteries uit de Bijbel mogelijk.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Else Christensen og Björn Bojesen “De waarheid achter de Bijbel: De Dode Zeerollen” in het maandmagazine Historia Mysteries, deel 4 – 2019 blz. 73 t/m 89

♦ naar een artikelEvangelie van Thomas (Nag Hammadi)” en een artikelGospel of Thomas” op de site van Rational Wiki

4 gedachtes over “Waarheid onthuld over de Dode Zeerollen en bedenkelijke manipulaties van christen kerken

  1. Al duizenden jaren worden de mensen bedonderd en belogen. De wetenschap in dienst van de overheid die goede banden onderhouden met het Vaticaan is een grote kliek.

    Like

Reacties zijn gesloten.