De wereldwijde internationale oorlog tegen Israël en het Joodse volk

Plaatje hierboven: Jodenhaat is van alle tijden. Deze antisemitische cartoon ‘Leur Patrie‘, hun thuisland, toont een jood die zich aan de wereld vastklampt. De foto verscheen op de voorpagina van het Franse tijdschrift ‘La libre Parole’, dat op 28 oktober 1893 verscheen [beeldbron: DPA]

Antisemitisme is altijd een probleem geweest over de hele wereld. In de Verenigde Staten heeft een gemiddelde Jood drie keer meer kans op haatmisdrijven dan een gemiddelde zwarte persoon en twee keer zoveel kans om te worden aangevallen als een gemiddelde moslim.

Toch faalt de media vaak om antisemitisme aan te klagen (ook al roept het racisme op en benadrukt het anti-moslimgevoelens). Amerikanen geloven ook veel meer dat er volgens een Pew-rapport meer anti-moslim onverdraagzaamheid (82%) is dan anti-joods (64%), hoewel de statistieken duidelijk anders aangeven over feitelijke haatmisdrijven.

Er is een echte kloof tussen perceptie en realiteit bij zowel het grote publiek als de media. Een deel van dit verschil kan te wijten zijn aan de overtuiging dat geweld in sommige gevallen gerechtvaardigd is en daarom niet op discriminatie is gebaseerd.

Een Gallup-onderzoek toonde aan dat de neiging van een samenleving tot geweld tegen burgers het meest direct verband hield met menselijke ontwikkeling en bestuur. In het bijzonder constateerde het een sterke toename van de steun voor het doden van burgers op plaatsen met ‘sociale onrust en nationale instabiliteit’.

Volgens een Pew-rapport zijn de plaatsen met de meeste steun voor zelfmoordaanslagen tegen burgers in de Palestijnse gebieden met 40% en Afghanistan op 39%. Dat in vergelijking met andere moslimlanden van Indonesië en Irak, die bijna uniform tegen zelfmoordaanslagen zijn.

De oproepen voor de vernietiging van Israël en geweld tegen Joodse burgers onder Palestijnse aanhangers zijn niet beperkt tot de straten van Gaza. In november 2019 schreeuwden moslimdemonstranten in het centrum van New York Times Square dat Israël geen bestaansrecht had en vernietigd moest worden. Ze riepen op tot een ‘intifada’ en ‘weerstand tot het einde – tot elke centimeter van Palestina vrij is.’

De gevierde ‘intifadas’ zijn guerrillaoorlogen tegen zachte doelen in Israël die sinds 1987 aan de gang zijn. Van 1967 tot 1985 gebeurde veel van die guerrillaoorlogvoering in de internationale sfeer, zoals de Palestijnse Arabische moord op de Amerikaanse senator Robert Kennedy, de moord op atleten op de Olympische Spelen en de kaping van vliegtuigen en cruiseschepen.

De beweging om joden over de hele wereld aan te vallen op basis van de solidariteit met ‘Palestijnse rechten’ is sinds 2014 in een stroomversnelling geraakt, toen Israël voor het laatst verwikkeld was in een totale oorlog met Hamas in Gaza. In die tijd vielen duizenden mensen Joden in heel Europa aan, zelfs toen de media weigerden de aanslagen als antisemitisch te bestempelen. In de Verenigde Staten bracht sociale onrust zijn eigen versie van misdaden tegen joden.

Zwarte Amerikanen vallen Joden in steeds grotere aantallen aan, met een piek van 58% in Black-on-Jew haatmisdrijven in 2018. Zwarte mensen beschouwen deze aanvallen als gerechtvaardigd en niet in het bijzonder gebaseerd op religieuze haat, zoals de leider van de Natie van Islam, Louis Farrakhan zei (tegen een staande ovatie) “Ik ben geen antisemiet. Ik ben een anti-termiet.”

Farrakhan en zijn volgelingen geloven dat ze een verzetsbeweging zijn tegen de tirannie van Joodse macht, en niet gedreven door antisemitisme. Dit is de oxymoronische logica die in sociale onrust uitbarst.

Zwarte mensen hebben geen monopolie op het verspreiden van sociale onrust om Joden aan te vallen. Alt-right heeft joden in synagogen neergeschoten en op straat gemarcheerd omdat ze bang waren dat joden de moslimimmigratie naar de Verenigde Staten faciliteerden en blanke mensen in een minderheid duwden (ze merken niet op dat moslims het aantal joden in de VS zal overtreffen tegen 2050, en moslims zijn veel vaker antisemitisch dan christenen volgens ADL-peilingen). Misschien hebben ze het gevoel dat joden masochisten zijn.

Mensen die zich onrecht aangedaan voelen, kunnen hun eigen haat niet herkennen en hun gekrenkte status behouden als een gratie voor wetteloosheid. De ‘ontwaakte’ progressieve en alt-juiste gemeenschappen eisen dat Joden hun land, hun rijkdom, hun macht, hun voorrecht, hun rechten en meningen, en al het andere dat zij als illegaal, onverdiend, onverdiend, onevenredig of onjuist beschouwen, opgeven van coëxistentie. Sociale onrust verbleekt racisme en komt altijd, altijd voor de Joden.

Met meer dan een miljoen nieuwkomers in Duitsland sinds 2015 is er een toename van antisemitisme. Nu worden er steeds meer oproepen gedaan om vluchtelingen en moslimmigranten concentratiekampen te laten bezoeken om hun begrip van het vreselijke verleden van het land en de echo’s van vandaag te verbeteren.


Bronnen:

♦ naar een artikelThe War Against Israel and Jewish Civilians” van 6 december 2019 op de site van First One Through

Een gedachte over “De wereldwijde internationale oorlog tegen Israël en het Joodse volk

  1. De eeuwenlange wereldoorlog tegen Joden en “de Jood onder de Naties” Israel, legt vooral haat, jaloezie & onverdraagzaamheid van mensen bloot en zegt niets over de Joden.

    15 miljoen Joden………., overgebleven nadat er miljoenen door de beschaafde & gelovige mens bewust & industrieel werden afgeslacht in o.a. de Spaanse Inquisitie, de Oost Europeese pogroms, de West Europeese Holocaust & Midden Oosten……., wonend tussen de 7.7 miljard beschaafde niet Joden die hen nog stééds geen plek op deze planeet gunnen daar die blijkbaar door hen is afgehuurd voor eigen gebruik.

    De énige optie die Joden daarom hebben is altijd sterk te zijn en de haters te verslaan, ongeacht hun tegenwerking.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.