Israël mag BDS-agent en HRW directeur Omar Shakir uit het land zetten, oordeelt rechtbank

Plaatje hierboven: Omar Shakir (1ste links), Israel and Palestine Director at Human Rights Watch speaks at 7amleh’s Palestine Digital Activism Forum, Ramallah, West Bank, January 18, 2018 [beeldbron: 7amleh]

Het Israëlische Hooggerechtshof heeft op dinsdag 5 november een hoger beroep van regionaal directeur van Human Rights Watch (HRW) Omar Shakir afgewezen en de weg vrijgemaakt voor zijn deportatie uit Israël over zijn steun voor de anti-Israëlische boycotbeweging. Hij zal Israël binnen de komende 20 werkdagen moeten verlaten, oordeelde de rechtbank dinsdagochtend.

Shakir had bij het Hooggerechtshof hoger beroep aangetekend tegen een beslissing van het ministerie van Binnenlandse Zaken om zijn werk- en verblijfsvergunningen niet te verlengen. Het ministerie citeerde Shakirs lange geschiedenis van anti-Israëlische activiteiten en steun voor de BSD-beweging.

Omar Shakir, een Amerikaanse onderdaan van Syrische origine, ging na de beslissing in mei 2018 in beroep tegen het opschorten van zijn werkvisa. Anderhalf jaar later is het dan zover. Al die tijd heeft hij gewoon in Israël zijn ondermijningsactiviteiten jegens de Joodse staat ongehinderd kunnen verderzetten.

Voordat hij in 2016 bij Human Rights Watch kwam werken, was Shakir juridisch fellow bij het Centre for Constitutionional Rights, een organisatie die rechtszaken tegen oorlogsmisdaden heeft aangespannen tegen de voormalige Israëlische minister van defensie Moshe Ya’alon en voormalig directeur van de Shin Bet-veiligheidsdienst Avi Dichter.

Shakir zelf heeft campagne gevoerd tegen Israël en is een aanhanger van de beweging Boycott, Divestment en Sanctions. Hij heeft Israël vergeleken met Zuid-Afrika apartheid en het Zionisme gelijkgesteld met het Afrikaner nationalisme, dat apartheid promootte. Uiteraard ontkent Shakir dat hij een BDS-agent is maar de bewijslast is dusdanig dat overtuigend dat zelfs het Israëlisch Hooggerechtshof niet anders kon dan zijn beroep verwerpen.

In mei 2018 had het Israëlische ministerie van Binnenlandse Zaken vanwege de BDS-banden van Shakir ervoor gekozen zijn visum niet te verlengen en HRW en Shakir hebben deze beslissing aangevochten voor Israëlische rechtbanken. In april 2019 verloor hij zijn zaak bij de rechtbank van Jeruzalem en ging onmiddellijk in beroep bij het Israëlische Hooggerechtshof. De hoorzitting vond plaats op 24 september 2019.

Hoewel Shakir Israël regelmatig bestraft vanwege zijn ‘gebrek aan democratie’, zouden in feite weinig of geen landen dergelijke uitgebreide procesrechten hebben verstrekt in een vergelijkbaar geval. Shakir mocht bijvoorbeeld besluiten van de overheid betwisten en meerdere briefings indienen bij verschillende rechtbanken en overheidsinstanties, kreeg lange tijd de gelegenheid om mondelinge argumenten te presenteren en ten minste twee Israëlische rechtbanken lieten hem tijdens zijn beroepsproces in het land blijven ondanks de afwezigheid van enige wettelijke verplichting om dit te doen.

Advocaat van NGO Monitor Maurice Hirsch antwoordde:

Het systematische onderzoek van NGO Monitor toont ondubbelzinnig aan dat Omar Shakir een BDS-activist is. Het rechtssysteem heeft hem uitgebreid in staat gesteld die conclusie te betwisten. De feiten spreken echter voor zich … Israël vernieuwt het visum van Shakir niet als een direct gevolg van zijn BDS-activiteiten. Elke andere claim is ongegrond.

Een analyse van de Twitter-activiteit van Shakir in juni 2018 – februari 2019 toont zijn diepe vooringenomenheid. In deze periode tweette hij 970 keer (inclusief retweets) over kwesties met betrekking tot het Arabisch-Israëlische conflict. Meer dan een derde gebruikte de taal van demonisering tegen Israël en een derde promootte BDS.

18 van de tweets van Shakir veroordeelden vermeende Israëlische aanvallen op Palestijnen. Shakir zweeg daarentegen in alle talen over de veroordeling van terroristische aanvallen op Israëli’s, zoals de moord op Ari Fuld in september 2018, de moord op twee Israëli’s in het Barkan Industrial Park door een Palestijnse terrorist in oktober 2018, de schietpartij op Een zwangere vrouw buiten Ofra in december 2018, resulterend in de dood van haar baby of de brute moord op een 19-jarige in februari 2019 in het Ein Yael-bos in Jeruzalem.

Israëlische wet
In 2011 hebben de Israëlische autoriteiten een wet aangenomen die mensen toestaat rechtszaken aan te spannen en schadevergoeding te eisen tegen iedereen die openlijk om boycots van Israël vraagt, gedefinieerd als boycots van nederzettingen. In maart 2017 machtigde een wijziging van de wet van binnenkomst, geciteerd in de brief van 7 mei, de autoriteiten om de toegang tot het land te weigeren aan activisten die publiekelijk oproepen voor of hebben toegezegd deel te nemen aan een boycot tegen Israël.

De Europese Unie drong er eerder bij de Israëlische regering op aan om Omar Shakir niet uit het land te zetten en waarschuwde Israël niet “toe te treden tot een zeer korte lijst van landen” die mensenrechtenactivisten hebben verdreven.

“Ondersteuning van mensenrechtenverdedigers is een integraal onderdeel van het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie. Mensenrechtenverdedigers vertegenwoordigen natuurlijke en onmisbare bondgenoten bij de bevordering van de mensenrechten in hun respectieve landen,” zei EU-woordvoerder Maja Kocijancic.

Israëlbashers en BDS-aanhangers
Dat Israël regelmatig ongewenste Israëlbashers en BDS-aanhangers terugstuurt naar hun land van herkomst is niet ongewoon en volkomen legaal. Dat overkwam ook een aantal Belgen. Zo bijvoorbeeld werd op 9 september 2016 de Vlaamse Brigitte Herremans, bij haar aankomst op de luchthaven van Ben Goerion door de Israëlische immigratiedienst tegengehouden en prompt het land uitgewezen.

Israël beschouwt Herremans sindsdien als “een gevaar voor de openbare orde en veiligheid van het land”, en mag als persona non grata de volgende tien jaar Israël niet meer binnen. Eind goed, al goed.

Herremans is in Vlaanderen een gekende “beleidsmedewerker” voor twee gekende linkse NGO’s (Pax Christi en Broederlijk Delen) en wordt door de linkse Vlaamse omroep VRT/Eén/Canvas regelmatig op de omroep (radio en TV) gehaald om Israël door de mangel te halen en Hamas te verheerlijken omwille van haar vermeende expertise inzake het Israëlisch/Palestijns conflict.

En begin maart 2016 werd een Belgische delegatie de toegang geweigerd en Terug naar AF gestuurd die Gaza en de ‘bezette’ gebieden in Judea & Samaria wilde bezoeken. De delegatie werd aangevoerd door volksvertegenwoordiger Gwenaëlle Grovonius (Parti Socialiste/PS) en werd vergezeld door Vincent Van Quickenborne, volksvertegenwoordiger voor de Open VLD; Jean-Marc Nollet, volksvertegenwoordiger voor Ecolo; David Clarnival, federaal parlementslid voor MR en de senatoren Brigitte Grouwels voor de CD&V en Piet De Bruyn voor de N-VA.


Bronnen:

♦ naar een artikelThe BDS Life and Times of Omar Shakir” van 4 april 2019 en een artikelFact Sheet on Omar Shakir’s BDS Campaigns” op de site van NGO Monitor

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.