Erdogan is geen welwillende sultan van weleer, hij is een monster dat moet worden gestopt

Erdogan is geen welwillende sultan van weleer, hij is een monster dat moet worden gestopt. De wereld hanteert een vreemde dubbele standaard in de moslimwereld – het is prima als ze zichzelf afslachten, en de Turkse president is er een meester in.

Ooist was een Turkse sultan in situ goed nieuws, zoals bijvoorbeeld tijdens de verdrijving uit Spanje in 1492. Sultan Bayezid II, die regeerde van 1481 tot 1512, stuurde schepen naar Grenada om de onteigende Joden te redden en nodigde hen uit om verspreid over het Ottomaanse Rijk te leven.

Uw verlies, vertelde Bayezid aan diegenen die het uitzettingsbevel hadden ondertekend, is onze winst. En winst zouden ze maken. De Joden waren niet alleen loyaal, maar hielpen ook bij het ontwikkelen van de economie en het spirituele leven op elke plek in het Rijk.

Het leven was niet altijd goed voor de Joden onder de Ottomanen en / of de Turken. Maar wat heel duidelijk is, is dat de huidige Sultan, Recep Tayyip Erdoğan, een brutaal antisemiet is. Zijn herhaalde verklaringen maken duidelijk dat zijn rolmodel de voormalige Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad is en geen sultans van weleer die de Joden eerlijk behandelden.

Deze houding van Erdogan begon niet vandaag, zelfs niet met de Mavi Marmara-crisis van 2010, toen IDF-troepen en Turkse activisten met elkaar in de clinch gingen aan boord een schip dat deel uitmaakte van een Gazaans flottielje met dodelijke resultaten.

Toen hij jonger was, schreef een 23-jarige Recip Erdogan een theaterstuk onder de naam ‘Mas-Kom-Ya‘ (1975), dat het heeft over een samenzwering van vrijmetselaars en communisten geleid door de Joden:

Sinds 1984 heeft Turkije 3000 Koerdische dorpen vernietigd, massale gedwongen verhuis van de lokale bevolking doorgevoerd en een ‘Koerdische Nakba’ veroorzaakt van twee miljoen mensen die vluchtelingen in hun eigen land werden. Tijdens deze georkestreerde oorlog tegen het Koerdische volk zijn er bloedbaden geweest waarbij 30.000 mensen zijn gedood.

Zelfs als Israël alles in het werk zou stellen, zou het de verschrikkingen van de Turken nooit kunnen overklassen, niet die van de afgelopen decennia en zeker niet die van de vorige eeuw, inclusief de genocide gepleegd door de Turken tegen de Armeniërs en de gepleegde wreedheden in het kader van de verdrijving van christenen aan het einde van de Eerste Wereldoorlog.

Erdogan zelf is verantwoordelijk voor verschillende slachtingen die de afgelopen jaren zijn gepleegd. Zijn soldaten plunderden bijvoorbeeld de stad Cizre, in het noordoosten van het land, in februari 2016. Honderden burgers verstopten zich in drie kelders, maar het hielp hen niet omdat de soldaten van Erdogan hen genadeloos afslachtten. In totaal werden 178 mensen gedood, de meeste onschuldige burgers.

En dit is een van de vele evenementen. De lijst met misdaden is lang, maar de wereld let er nauwelijks op, omdat het leidende principe maar al te bekend is: wat moslims betreft die andere moslims afslachten daarover zwijgt de wereld. Moslims worden behandeld als domme kinderen en mogen met veel wegkomen. De ongelukkige moslims aan de ontvangende kant klagen bitter over deze behandeling, die wordt gezien als een vergunning om wreedheden te begaan.

Erdogan is erin geslaagd dit principe tot nieuwe hoogten te brengen. Hij klaagt over Israël, dat tegen de jihad vecht, terwijl hij ook deze jihad steunt; hij heeft de kloof weggewerkt (hoewel het twijfelachtig is of deze kloof zelfs bestaat) tussen antisemitisme en anti-zionisme; hij pleegt bloedbaden tegen zijn eigen volk, terwijl hij Israël ervan beschuldigt de Palestijnen af ​​te slachten.

De antisemitische campagne van Erdogan gaat onverminderd door. Vorig jaar zond de Turkse tv een antisemitische serie uit met beschuldigingen van plots die naar verluidt het geesteskind waren van de Jood Theodor Herzl, die ‘geïnspireerd waren door echte historische feiten’. Dit was niet de eerste antisemitische serie. In Turkije is het routine.

Je kunt Erdogan niet gemakkelijk afwijzen, die in het verleden oppositie uitte tegen de voortdurende heerschappij van Bashar Assad in Syrië, maar al snel toetrad tot de as van het kwaad, waaronder Iran en Hezbollah. Er zijn mensen die beweren dat de economische belangen van Turkije tot terughoudendheid zullen leiden, maar dat is een vergissing.

De geschiedenis bewijst dat leiders zoals die met Erdogan’s ideologische principes die geworteld zijn in haat, deze zullen verkiezen boven nationale belangen. Erdogan’s Justice and Development Party (AKP) is verbonden met de Moslimbroederschap, wiens oprichter, Hassan al-Banna, een artikel heeft geschreven over het belang van de ‘industrie van de dood‘. Dat is het idee, dat zijn de principes die Erdogan volgt.

Het is belangrijk op te merken dat de president van Turkije niet de vijand van Israël is, hij is de vijand van de vrije wereld. Europa verafschuwt hem al; landen zoals Nederland en Duitsland weigerden toegang tot ministers van zijn partij. Maar dit belette Erdogan niet om de aannemer te worden voor het project om de stroom vluchtelingen te stoppen, waarvoor hij miljarden krijgt.

Dit helpt op de korte termijn, maar op de lange termijn cultiveert Europa een monster dat steeds racistischer en antisemitischer wordt. Dergelijke monsters moeten worden gestopt als ze nog klein en tandenloos zijn. Maar Europa is alles vergeten en heeft niets geleerd. En het monster blijft groeien.

Plaatje hierboven: Recip Erdogan is de Leviathan van de wereld, en het monster blijft voortdurend groeien… [beeldbron: een cartoon uit 2016 van Miguel Villalba Sánchez]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Ben-Dror Yemini “Erdogan is not a benevolent sultan of old, he’s a monster that must be stopped” van 24 december 2018 op de site van Ynet News (Yedioth Ahronoth)