Joodse M-O vluchtelingen hebben veel meer verloren dan Palestijnse vluchtelingen

Plaatje hierboven: Judea & Samaria 1948. Joden op de vlucht voor het Arabische geweld. Ca. 1 miljoen Joden die tussen 1948 en 1973 gedwongen werden uit de Arabische landen weg te vluchten werden nooit erkend als vluchtelingen door de wereldorganisaties en hebben nooit of te nimmer restitutie gehad voor hun verloren en/of door de Arabieren gestolen bezittingen, gronden en banktegoeden.

Ruwweg geschat werden één miljoen Joodse mensen vluchtelingen toen zij uit de landen van het Midden-Oosten en uit Noord-Afrikaanse landen werden verdreven nà 1948. Hun voorvaderen hadden daar in veel gevallen voor duizenden jaren geleefd. Vóór 1948, waren er meer dan één miljoen Joden in Noord-Afrika, in het Midden-Oosten en buiten het gebied dat Israël werd.

Het totale aantal daalde met de helft tijdens de jaren die volgende na de oorlog van 1948 en daalde vervolgens tot zowat 100.000 na het conflict van 1967. De Joodse bevolking daalde in de volgende jaren nog verder en tegen 2012 bedroeg het resterende aantal ongeveer 30.000.

Het exact aantal Palestijnen die sinds november 1947 tot december 1948 uit Israël zijn gevlucht, zal wellicht nooit bekend worden. Het meest aannemelijke cijfer is zowat 550.000. Hierbij moeten nog ongeveer 100.000 nieuwe vluchtelingen van de oorlog van 1967 worden bijgeteld, die het netto totaal brengt op 650.000. Aldus werd het aantal Joden dat gedwongen werd te vluchten omwille van de daden in de landen waarin zij leefden, overschreden met ruim vijftig procenten in vergelijking met het oorspronkelijke aantal gevluchte Palestijnen.

Sidney Zabludoff is een economist die meer dan dertig jaren gewerkt heeft voor het Witte Huis, de CIA en het Amerikaanse Departement van de Schatkist. Tot aan zijn pensionering in 1995, concentreerde hij zich voornamelijk op kwesties die te maken hadden met de restitutie van Joodse bezittingen die hen ontstolen werden tijdens de periode van de Holocaust.

Het verschil in verloren vermogensbestanddelen was nog groter. Opgemerkt moet worden dat het onmogelijk is om een ​​exacte waarde voor vermogensverliezen te bepalen en er kunnen argumenten worden aangevoerd voor verschillende activawaarden. De meest solide schatting van de activa die werden opgegeven door Palestijnen die de oorlog van 1948 ontvluchtten, was door John Measham Berncastle.

Hij kreeg die taak toegewezen in het begin van de jaren vijftig onder de vlag van de nieuw gevormde bemiddelingscommissie van de Verenigde Naties voor Palestina (UNCCP). Zijn schatting was 120 miljoen Palestijnse ponden, waarvan ongeveer 100 miljoen voor land en gebouwen en 20 miljoen voor roerende goederen. Men zou nog eens 5 miljoen pond voor bankrekeningen kunnen toevoegen

Dit totaal van 125 miljoen Palestijnse ponden bedroeg $ 350 miljoen in 1948. Dit is gelijk aan ongeveer $ 650 per vluchteling van 1948-1949. Dit aantal lijkt redelijk in vergelijking met vergelijkbare gegevens. De activa per hoofd van de bevolking voor Oost-Europa in de late jaren 1930 varieerden bijvoorbeeld van $ 550 tot $ 700. Dit waren de best beschikbare vergelijkbare activastatistieken.

Hieraan moeten de vermogensverliezen worden toegevoegd voor die extra 100.000 Palestijnen die zijn gevlucht in de nasleep van de oorlog van 1967 en de 40.000 intern ontheemden in Israël (IDP’s). Deze laatste zijn inbegrepen, hoewel ze vaak nieuw onroerend goed en / of compensatie kregen. Bij een realistische $ 700 per hoofd van de bevolking zou dat neerkomen op nog eens $ 100 miljoen aan verloren Palestijnse activa. Het totale door de Palestijnen verloren vermogen is dus ongeveer $ 450 miljoen. In prijzen van 2011 zou dit $ 4,2 miljard bedragen.

Een vergelijkbare schatting van de activa die verloren zijn gegaan voor de Joden die uit het Midden-Oosten en Noord-Afrikaanse landen zijn gevlucht, is $ 6,5 miljard tegen prijzen van 2011. Er zijn twee belangrijke redenen voor de hogere waarde van activa verloren door Joodse vluchtelingen. Ten eerste is het aantal joodse vluchtelingen ongeveer 50 procent hoger dan dat van Palestijnse vluchtelingen. Ten tweede varieerde het demografische karakter van de twee groepen. Een hoger percentage van de Joodse bevolking was in de stad, voornamelijk handelaren en professionals, die de neiging hadden meer activa te verzamelen dan de Palestijnse bevolking, die meer landelijk waren.

Er zijn nog andere overwegingen. Een grote onbekende is gemeenschapseigendom zoals ziekenhuizen, moskeeën, synagogen en religieuze scholen. Volgens een schatting werd de waarde van dergelijk onroerend goed in joodse eigendom in Egypte geraamd op $ 600 miljoen in 2011 dollars. Aangenomen mag worden dat ook hier de joodse bedragen groter zijn dan die van Palestijnen, vanwege het grotere aantal vluchtelingen en een groter aantal locaties.

Vanuit een mondiaal perspectief is de kwestie van de Palestijnse vluchtelingen uniek. Sinds 1920 werden alle andere grote vluchtelingencrises waarbij religieuze of etnische bevolkingsgroepen werden uitgewisseld, terwijl ze ontberingen veroorzaakten, in één generatie aangepakt. Kwesties, zoals het recht op terugkeer en compensatie werden nooit adequaat opgelost en werden grotendeels vergeten.

Zoals in het geval van Joodse vluchtelingen uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika, werden alle niet-Palestijnse vluchtelingen opgenomen in hun nieuwe thuisland. Dergelijke omstandigheden deden zich voor in het geval van Grieks-Turkse en India-Pakistan geschillen en het enorme aantal vluchtelingen uit de Tweede Wereldoorlog

Voor de meeste vluchtelingencrises in de periode na de Tweede Wereldoorlog kwam compensatie voornamelijk in de vorm van tijdelijke bijstand en duurde het slechts enkele jaren, terwijl de vluchtelingen werden geassimileerd in hun nieuwe omgeving. Alleen de Palestijnse vluchtelingenkwestie bestaat al zo lang. Het resultaat is dat UNRWA de afgelopen 62 jaar ongeveer $ 18 miljard (huidige prijzen) heeft uitgegeven om Palestijnse vluchtelingen te ondersteunen. Dit bedrag is aanzienlijk meer dan het vermogen dat deze vluchtelingen verloren.

Ter vergelijking: er zijn talloze voorbeelden van compensatie die tekortschiet. Minder dan 20 procent van de vermogensverliezen door joden in het door de nazi’s bezette Europa zijn teruggegeven, ondanks het feit dat de Holocaust een gebeurtenis was die ongeëvenaard was in de moderne geschiedenis – de uitroeiing van meer dan tweederde van het continentale Europese jodendom. Dit is de realiteit waarmee we worden geconfronteerd.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Dr. Manfred Gerstenfeld “Jewish Middle Eastern Refugees Lost far more than Palestinian Refugees” van 10 oktober 2012 op de site van Arutz Sheva

Een gedachte over “Joodse M-O vluchtelingen hebben veel meer verloren dan Palestijnse vluchtelingen

  1. De Joodse vluchtelingen waren geintegreerde meestal succesvolle Joden die al honderden jaren in de Arabische landen woonden en die van de een op andere dag het land werden uitgejaagd met achterlating van al hun hebben & houwen, huizen, zaken & ander bezit.

    De Arabische vluchtelingen uit het Mandaat gebied Palestina waren merendeels arbeids immigranten van 1920….ze hadden dan ook meestal niet al te veel om achter te laten.

    Het is dus het vergelijken van appels & peren.

    Het verschil is dat de Joden opnieuw een bestaan opbouwden (dé geschiedenis & kracht van het Jodendom) en “de palestijnen” met de gebakken peren zaten….en zitten.

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.