Antisemieten in België verbergen zich niet langer: Jodenhaat is weer ‘normaal’

Belgische Joden leven in de schaduw van dodelijk antisemitisme. Zwaarbewapende soldaten, politie in uniform of in burger, wegblokkades, honderden camera’s, frekwente politiecontroles, doorlopende patrouilles en wagens…

Jawel, de Antwerpse orthodoxe Joden voelen zich nog steeds ‘veilig’ in hun koekestad. Maar denk even al die beveiliging weg en vraag het hen dan nog een keer. Want: schijn bedriegt.

Naarmate de steun voor de Palestijnse staat groeit en het aantal antisemitische incidenten in de meeste Europese landen toeneemt, zeggen Belgische Joden dat ze in angst leven. Immigratie naar Israël kan volgens sommigen het probleem alleen maar verergeren.

“We moeten onze jas buiten het klaslokaal ophangen en vaak vind ik dan later in mijn zak foto’s van Hitler of Mussolini terug of van stervende Joden,” zegt Jeremie de Bock, een Joodse student in Brussel, toen hem werd gevraagd om de huidige atmosfeer in de hoofdstad van de Europese Unie, meer dan 70 jaar na de Holocaust.

“Gewoon voor de lol, stoppen het gas van hun aansteker in mijn neus om mijn mond te houden of om me te laten reageren of om te vechten, of om me te vertellen dat ik mijn mond moest houden omdat er gasleidingen zijn,” vertelt hij. “Dat alles gebeurt altijd onder de neus van de leraren voor wie het niks kan schelen.”

Het hernieuwde antisemitisme
De groeiende steun in Europa voor een Palestijnse staat, samen met de sterke toename van antisemitische incidenten in de meeste landen van het continent, tonen een verontrustend beeld. Wat mensen eufemistisch “anti-Israëlische activiteit” noemen, definiëren onderzoekers nu als het “nieuwe antisemitisme”, lees ‘hernieuwde’ want het antisemitisme is nooit weggeweest. Ook niet in België.

Drie van de vijf belangrijkste instellingen van de Europese Unie bevinden zich in Brussel. In het stadscentrum, in de buurt van commerciële en toeristische bezienswaardigheden, hoorden we flagrante uitspraken tegen Israël en de Joden van Belgische burgers. Het lijkt erop dat mensen niet langer bang zijn om antisemitische gevoelens te uiten.

“Ik denk dat Joden in Israël soms hetzelfde doen, zoals vroeger in Europa en in de Tweede Wereldoorlog”, zegt Simon de Klerk, een Belgische student, die zichtbaar niet gezegend is met een minumum aan historische kennis. Zonder te verpinken vervolgde hij:

Nu bouwen ze muren en zetten ze mensen op de plek waar ze zijn geweest. Ze plaatsen mensen in het getto in Palestina terwijl ze zelf in getto’s zijn geplaatst en ik denk dat ze erover moeten nadenken en die positie moeten gebruiken en dat andere mensen niet mogen aandoen omdat er niet veel mensen zijn die het zoals zij hebben meegemaakt.

Stephen, een andere burger die we aanspraken op straat, zei:

Ik beschouw Joden niet zoals eender welke andere bevolkingsgroep. Arabische mensen, Joodse mensen, blanke mensen, elk volk heeft het recht om zijn eigen religie te beleven, maar als je in een samenleving leeft, moet je elkaars grenzen respecteren. Je persoonlijke vrijheid gaat slechts zover als de persoonlijke vrijheid van iemand anders en ik denk dat dit iets is dat ze [de Joden]  nu echt niet respecteren.

We vroegen een voorbijganger genaamd Ashraf of hij denkt dat er inderdaad antisemitisme in België is en hij antwoordde:

Wat we vandaag zien is een hiërarchie in racisme. Ik ben volledig tegen racisme, maar er is een hiërarchie waarin antisemitisme bovenaan staat en racisme tegen zwarte mensen helemaal onderaan. Het toont de status van Israël in de wereld waarin we leven.

Een sfeer van angst
De situatie treft de lokale Joodse gemeenschap. “Er heerst een sfeer van angst”, zegt rabbijn Menachem Margolin, algemeen directeur van de European Jewish Association, (EJA). De dodelijke aanslag in het Joods Museum in Brussel op 24 mei 2014s, maakte duidelijk hoe reëel het gevaar is.

Rabbi Menachem Margolin zei:

We worden beveiligd door de autoriteiten. Ze nemen geen enkel risico. Ze weten dat we een bedreigde gemeenschap zijn en de autoriteiten doen er alles aan om ons te beschermen. Maar de sfeer is tegen ons ook omdat de gebeurtenissen in het Midden-Oosten zeker een impact op ons hebben.

De president van de Joodse Gemeente in Brussel, Philippe Markiewicz, concludeerde:

Er is een bepaald niveau van antisemitisme in Europa, en niet alleen in België. Maar we moeten niet overdrijven. De meerderheid van de Belgen is niet antisemitisch. De aliyah naar Israël verzwakt de Joodse gemeenschap in Europa en helpt niet het algemene probleem van de Europese Joden op te lossen. Het veroorzaakt zelfs schade, omdat de oplossing voor antisemitisme in Europa een sterke Joodse gemeenschap is die ertegen zal vechten. Als we groot en sterk zijn, kunnen we met de autoriteiten omgaan en een veel belangrijkere minderheid zijn. Aan het einde van de dag schieten de Israëlische functionarissen die Joden oproepen om naar Israël te emigreren in feite in de voet, want zonder de activiteiten van de Joodse gemeenschappen in Europa, die lobbyen voor Israël in Europa, zou de situatie van Israël in de Europese arena Zijn veel erger geweest.

Zero tolerantie voor Jodenhaat
In antwoord op wat Philippe Markiewicz zei over de terreur van het nieuwe antisemitisme en het klimaat van angst die het genereert in de Belgische hoofdstad Brussel, kan ik misschien de Israëlische premier Binyamin Netanyahu citeren die een tijd geleden de volgende anekdote over de grizzlybeer vertelde:

De houding van Westerse regeringen doet me denken aan het verhaal van de grizzlybeer. Twee mensen wandelen in het bos. Opeens worden ze aangevallen door een grizzlybeer. De ene holt weg. De andere vraagt hem: “Waarom hollen? Je kunt nooit sneller lopen dan een grizzlybeer.” Waarop de andere zegt: “Sneller dan de beer hoeft niet. Ik wil sneller zijn dan JIJ.” Zo doen sommigen in het Westen. Ze willen wegrennen van de grizzlybeer, het terrorisme, en enkele landen achterlaten die erdoor worden opgeslokt. Maar niemand kan ontsnappen. Je kan je enkel maar omdraaien, de confrontatie aangaan en de beer verslaan. En dat kan je alleen maar samen doen.

Inderdaad, wegvluchten voor de terreur van het nieuwe antisemitisme of er zich voor willen voor verbergen, of het willen vergoelijken dan wel minimaliseren, werkt compleet averechts. Antisemitisme moet hard aangepakt worden. Zero tolerantie. De hernieuwde Jodenhaat succesvol aanpakken, kunnen we alleen maar samen doen.


Bronnen:

♦ naar een artikelAntisemites in Belgium are no longer hiding” van 5 januari 2015 op de site van The Coordination Forum for Countering Antisemitism (CFCA)

2 gedachtes over “Antisemieten in België verbergen zich niet langer: Jodenhaat is weer ‘normaal’

  1. Het antwoord van deze Belgiesche studenten laat precies het probleem zien …….’de ultieme stompzinnigheid van kortzichtige debielen, kortweg obsessieve Jodenhaters genoemd.

    Mensen die niets van geschiedenis kennen of willen leren maar gewoon, generatie na generatie de brullende naakte keizer volgen.

    Het laat nogmaals zien dat het probleem niet bij Joden ligt maar bij dit soort randdebielen die door foute opvoeding & educatie hun eigen primitive haat & frustraties kunnen botvieren.

    Het is niet aan hen maar aan Joden om hier lering uit te trekken!
    Wegkijken & wegdenken zijn geen opties.

    Blijven rapporteren is futiel….er is geen medicijn voor!

    Like

  2. Jodenhaat is satanisch.
    Nu de duivel Jezus niet heeft kunnen vernietigen tijdens zijn leven proberen ze het met het volk van waaruit Jezus voortkomt.
    De duivel kent de Bijbel beter dan menig christen.
    De satan weet dat Christus straks weer zal komen op de olijfberg temidden van ZIJN BROEDERS de joden. Om dit te verhinderen is de satan nu wereldwijd “ op jacht” naar Joden.
    Maar we weten dat hij aan het kortste eind zal trekken. En dat het de satan zijn ondergang zal zijn.

    Like

Reacties zijn gesloten.