Spraakmakende documentaire ‘King Bibi’ toont premier Netanyahu van zijn sterkste kant

Plaatje hierboven: Een 24-jarige Binyamin Netanyahu tijdens de Yom Kippoeroorlog van oktober 1973: “Ik werd lid van de reservetroepen Sayeret Matkal (generale stafverkenningseenheid) die naar het zuiden van het Suezkanaalgebied trok en vandaar ging ik naar het noorden om een ​​speciale operatie te leiden” [beeldbron: Ynet]

Gisteravond zag ik eindelijk de spraakmakende documentaire ‘King Bibi‘ (2018) van Dan Shadur op Canvas TV. Bibi geeft maar zelden een interview en kiest zorgvuldig uit met wie hij praat.

Twintig jaar voor het spektakel van Donald Trump begreep Benjamin Netanyahu de politieke voordelen van een giftige relatie met de media en directe communicatie met het publiek.

Bibi wordt vooral geroemd om zijn uitstekende redenaarstalent. Dat is niet vanzelf gekomen. Hij leert spreken in het publiek bij Lilyan Wilder die ook Oprah Winfrey en George W. Bush heeft gecoacht. Bibi richt een soort studio in om te oefenen voor TV-optredens.

In de context van terrorisme en hoe die te bestrijden, vertelt Bibi in die ‘studio’ de volgende anekdote over de grizzlybeer:

De houding van Westerse regeringen doet me denken aan het verhaal van de grizzlybeer. Twee mensen wandelen in het bos. Opeens worden ze aangevallen door een grizzlybeer. De ene holt weg. De andere vraagt hem: “Waarom hollen? Je kunt nooit sneller lopen dan een grizzlybeer.” Waarop de andere zegt: “Sneller dan de beer hoeft niet. Ik wil sneller zijn dan JIJ.” Zo doen sommigen in het Westen. Ze willen wegrennen van de grizzlybeer, het terrorisme, en enkele landen achterlaten die erdoor worden opgeslokt. Maar niemand kan ontsnappen. Je kan je enkel maar omdraaien, de confrontatie aangaan en de beer verslaan. En dat kan je alleen maar samen doen.


Synopsis King Bibi volgens cineast Dan Shadur op IMDB:

King Bibi onderzoekt de opkomst van Benjamin Netanyahu en vertrouwt uitsluitend op archiefbeelden van zijn media-optredens door de jaren heen: van zijn dagen als een populaire gastexpert op de Amerikaanse tv, via zijn openbare bekentenis van overspel en zijn beheersing van de kunst van sociale media. Van de ene studio naar de andere, ‘Bibi’ evolueerde van Israëls grote politieke hoop, naar een controversiële figuur die sommigen beschouwen als de redder van Israël, en anderen – als een cynische politicus die voor niets zal stoppen om zijn macht te behouden.

Het beroemde Amerikaanse Time Magazine heeft zijn hoofdartikel voor de uitgave van 28 mei 2012 gewijd aan Benjamin Netanjahoe, de premier van Israël. Wat meer is, Time heeft op zijn voorpagina een zwart-wit foto gepubliceerd van de premier onder de titel “King Bibi”.

De foto kreeg als ondertitel “Hij heeft Israël veroverd, maar zal Netanjahoe thans vrede stichten – of oorlog?” [origineel: “King Bibi – He’s conquered Israel, but will Netanyahu now make peace – or war?“]

Achter de hoofdtitel in het artikel “Bibi’s choice” beschrijft de auteur Richard Stengel de onwrikbare politieke figuur van Netanjahoe, schrijvend dat “hij klaar staat om de langs regerende premier van Israël te worden sinds David Ben-Goerion, de stichter van Israël. Hij heeft geen nationale rivaal. Zijn waarderings quota ligt op ruw geschat 50 procent, dat een record is van alle tijden.”

“Met zijn kogelvrije meerderheid, heeft hij een kans om zichzelf in een historische figuur te veranderen waarnaar hij altijd verlangt heeft om dat te zijn. Hij is, zoals sommige commentatoren hem een bijnaam hebben gegeven, de Koning van Israël geworden”, schrijft Stengel.

2 gedachtes over “Spraakmakende documentaire ‘King Bibi’ toont premier Netanyahu van zijn sterkste kant

  1. De anekdote van de grizzlybeer is er een om te onthouden.

    Het weglopen voor de feiten in de hoop dat iemand anders het wel zal oplossen is inderdaad de typische houding van losers, uh Europa.

    Het fenomeen van Europa is dat wanneer hun ‘vredelievende’ politiek niet werkt zij net zo aggressief worden als diegenen die zij bekritiseren inclusief een achterbak vol intriges.

    Like

  2. Bij een Brexit zonder een deal zijn de verhoudingen in Europa structureel veranderd. Dat gaat iedereen merken.
    Wellicht een goede kans om na de verkiezingen in Israël door te zetten.

    Like

Reacties zijn gesloten.