Costa over de opkomst van het ‘Rooms-Katholiek Zionisme’. Ho, wacht ’s even, niet zo snel!

Plaatje hierboven: Bethlehem in Judea, 25 mei 2014. Paus Franciscus, aka ‘al-Baba van Palestina’, hield even halt bij de Veiligheidsmuur waarop zonet anti-Israël graffiti werden geklad zoals “BDS”, “Free Palestine” enz. Een jongetje met een Palestijnse vlag maakte het in scene gezette toneel compleet. Daarna bezocht al-Baba I het Palestijns vluchtelingenkamp Kamp Dheisheh ten zuiden van Bethlehem. Een en ander werd hem in Israël niet in dank afgenomen.

Gavin D’Costa, professor in de katholieke theologie aan de Universiteit van Bristol in het Verenigd Koninkrijk, schrijft in het septembernummer van Mosaic en biedt een hoopvol beeld van de katholiek-Joodse dialoog.

Zijn stelling is dat we op het punt staan ​​getuige te zijn van de opkomst van het katholieke Zionisme, “een gedachtestroom die de attitudes ten opzichte van de staat Israël ten behoeve van miljarden gelovigen over de hele wereld ten goede kan beïnvloeden.” Hij baseert zijn optimistische beoordeling aan de hand van een aantal documenten uitgegeven door de katholieke kerk in de afgelopen decennia.

Het eerste van deze documenten is natuurlijk ‘Nostra Aetate‘, uitgegeven in 1965. Dit document verklaarde dat de kerk de Joden niet langer de schuld zouden geven voor de dood van Jezus 2000 jaar geleden. D’Costa haalt andere verklaringen aan die de legitimiteit van Goddelijke beloften aan de Joden bevestigen die in Hebreeuwse Geschriften en andere Katholieke verklaringen worden aangeboden, die verklaren dat de Joden het gekozen volk blijven.

In deze teksten, waarvan ‘er geen weg terug is’, stelt D’Costa dat er een basis is voor tenminste een minimalistisch katholiek Zionisme in de toekomst.

Als een bekeerling tot het katholicisme, hoop ik dat D’Costa gelijk heeft – maar ik ben er niet zo zeker van dat hij dat is. Zelfs D’Costa voegt er een kwalificatie aan toe: “officieel katholiek Zionisme zou vrij snel ontstaan” als (en dit is een grote ‘als’) “het Israëlisch-Palestijnse geschil werd opgelost … met de volledige instemming van beide partijen en internationale steun.

 Met deze kwalificatie erkent D’Costa impliciet dat de katholieke doctrine met betrekking tot het Joodse volk en hun vaderland afhankelijk is van de theo-politiek van het Midden-Oosten, waar de politieke cultuur wordt doorgeschoten met Jodenhaat. Zonder dat dit de bedoeling is, geeft D’Costa toe dat de Palestijnen door hun onverzoenlijkheid de handen van het Vaticaan kunnen binden met betrekking tot zijn houding ten opzichte van Israël.

In het licht van deze kwalificatie is het redelijk om D’Costa de volgende vraag te stellen:

Wat voor nut heeft dit ding dat u  ‘Katholiek Zionisme’ noemt, zodra het Israëlisch-Palestijnse conflict is opgelost? Israël en zijn Joodse inwoners zijn de steun van de kerk al jaren waard (en hebben ze hard nodig). Net als christenen elders in het Midden-Oosten worstelen Israëli’s al tientallen jaren met de realiteit van jihadistisch geweld. Waarom wachten tot dit geweld is beëindigd voordat het bestaan ​​van Israël wordt bevestigd?

De auteur vertelt Joden dat de katholieke kerk haar problemen over het bestaan ​​van de Joodse staat zal oplossen zodra moslims in het Midden-Oosten de problemen van hun geloof met het Joodse volk en hun soevereine status hebben opgelost. Het is verwant aan veel beloven om het sanitair te repareren nadat de pijpen niet meer lekken.

Er is ook een ander probleem dat D’Costa moet aanpakken. De generatie priesters en bisschoppen die het heroïsche werk van het uitvoeren van de leer van Nostra Aetate in het dagelijkse leven van de kerk hebben gedaan, zijn ook dezelfde mensen die vreselijk hun best hebben gedaan om kinderen te beschermen tegen criminele priesters die duizenden kinderen verkrachtten over de afgelopen decennia.

Het resultaat is dat de mensen die geweldig werk hebben verricht aan Nostra Aetate en haar leer in de kerk hebben geïnstitutionaliseerd, ook verantwoordelijk waren voor een groot schandaal dat de kerk tegenwoordig polariseert. Men kan beweren dat de elites die de leiding hadden over de katholieke kerk, beter werk deden in de strijd tegen antisemitisme dan het beschermen van het welzijn en de veiligheid van kinderen en gezinnen in de kerk.

De implicaties hiervan zijn angstaanjagend, maar het is een realiteit waar de interreligieuze gemeenschap grip op moet krijgen, omdat de vijanden van het Joodse volk in de katholieke kerk al gebruik hebben gemaakt van dit probleem. Nostra Aetate werd aangenomen door het Tweede Vaticaans Concilie, dat een aantal andere wijzigingen aanbracht in kerkelijke praktijken die de schuld hebben gekregen van de huidige crisis in de kerk.

Vijanden van het Joodse volk in de kerk beginnen te profiteren van deze realiteit. In 2010 vertelde E. Michael Jones, een verstokte antisemiet die de Joden herhaaldelijk heeft beschreven als de bron van alles wat slecht is in de moderne menselijke toestand, tegen een groep katholieken in Ierland dat…

… de huidige schandalen worden georkestreerd door de traditionele vijanden – protestanten en Joden – om traditionele culturen te vernietigen en de wereld veilig te maken voor het kapitalisme en de universele heerschappij van mammon.

Ik haat het om het te zeggen, maar de suggestie van D’Costa dat de cavalerie bestaande uit katholieke Zionisten de hand gaat uitsteken naar de Joden [van Israël], lijkt een beetje te voorbarig en te optimistisch.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Dexter Van Zile “Catholic Zionism? Not So Fast” van 12 september 2019 op de site van The Algemeiner

♦ naar een artikel van Gavin D’Costa “The New Catholic Zionism – Protestant evangelical Zionism has a centuries-old pedigree. Could Catholic Zionism, evolving over the last half-century, become official Church teaching?” van 9 september 2019 op de site van Mosaic