‘Palestina’ in 2019 op de 8ste plaats van meest racistische landen ter wereld

Het bepalen van de meest racistische landen ter wereld kan moeilijk zijn en de resultaten zijn mogelijk niet consistent van studie tot studie. Het probleem met racisme is dat het moeilijk te meten is.

Hoewel er geen complexiteit is binnen het kenmerk van racisme, kan het vrij moeilijk zijn om te bepalen of iemand racistisch is. Het grootste deel van het onderzoek naar racisme werd uitgevoerd op basis van een vragenlijst. .

Eenenzestig landen werden opgenomen in de studie. Vijfentwintig landen werden weerhouden die worden beschouwd als de meest racistische landen ter wereld. Volgens de bevindingen van dit onderzoek India het meest racistische land op aarde gevolgd door Libanon, Bahrein, Libië, Egypte, de Filipijnen, Koeweit en op de 8ste plaats Palestina. Zes landen in de Top-8 zijn moslimlanden in het Midden-Oosten.

Op de vraag “Wilt u een buur hebben van een ander ras?” prijkte Libië op de 1ste plaats met 54% van de bevraagden die “neen” antwoordde, op de 2de plaats gevolgd door  ‘Palestina‘ met 44% “neen’s” en Indië op de 3de plaats met 43,60% “neen’s”.

Volgens World Review is 40% van de Palestijnse bevolking jonger dan 14 jaar oud, terwijl mensen die minstens 65 jaar oud zijn slechts 2,9% van de bevolking uitmaken.

De meeste historici en andere waarnemers beschouwen de oppositie van de Arabische bewoners van het voormalige Britse Mandaat voor Palestina tegen het bestaan van een Joodse staat in het Midden-Oosten als zijnde diep geworteld in racisme.

Historicus Gudrun Krämer betoogt dat het “anti-zionisme gelijk is aan anti-Jodendom en gelijk is aan antisemitisme” argumenterend dat het invloedrijk genoeg was om de zaden te leveren voor latere radicale islamitische bewegingen.

Geleerden van beide standpunten zijn het erover eens dat Europees en nazi-antisemitisme in het Mandaat Palestina verscheen in de vorm van antisemitische vervalsing.

De Protocollen van de Wijzen van Zion (die in het Arabisch werd vertaald en in 1925 in Caïro werd gepubliceerd) en het omhelzen van het nazi-antisemitisme door de Grootmoefti van Jeruzalem Haj Amin al-Husayni. De Protocollen werden overigens overgenomen in het Handvest van Hamas.

Richard Levy merkt op dat “Originele werken uit de Arabische antisemitische literatuur pas in de tweede helft van de twintigste eeuw verschenen, na de oprichting van de staat Israël en de nederlaag van Arabische legers in 1948, 1956 en 1967.” Overigens komt Israël nergens voor in de lijst van racistische naties.

Pro-Palestina aanhangers
Op zaterdag 22 juli 2017 gingen pro-Israël en pro-Palestina demonstranten met elkaar in de clinch buiten de Israëlische ambassade in Londen, nadat Israël de veiligheidsmaatregelen had uitgebreid voor Palestijnen die wilden bidden in de al-Aqsa-moskee in Jeruzalem. Pro-Palestijnse demonstranten staken Israëlische vlaggen in brand en droegen spandoeken met de tekst “al-Aqsa redden” en “schaam je!”


Bronnen:

♦ naar een artikelMost Racist Countries 2019” op de site van World Population Review