Waarom zouden Joden integreren of assimileren? Antisemitisme gaat toch nooit weg

Plaatje hierboven: Gevelsteen met ‘Jeruzalem‘ in het Antwerpse Begijnhof dat in ca. 1240 werd gesticht en aanvankelijk ‘Berg Sion‘ of ‘Curtis Sion‘ werd genoemd. Tegenwoordig heet het Sint-Catherinabegijnhof en het bevindt zich in de Rodestraat te Antwerpen. Het laatste begijntje, ‘zuster’ Virginie Laeremans, overleed in 1986.

Het Jeruzalem van het Noorden“, zo wordt de Joodse wijk in Antwerpen wel eens genoemd. De uitspraken van Antwerps burgemeester Bart De Wever (N-VA) in De Zondag doen zoals gebruikelijk heel wat stof opwaaien.

De rechtse politicus liet optekenen dat orthodoxe Joden nu eenmaal “minder conflict” opzoeken en dus minder controverse veroorzaken dan moslims. De Wever zegt even kritisch te zijn voor de joodse als voor de islamitische gemeenschap:

Orthodoxe Joden hechten ook veel belang aan uiterlijke tekenen van hun geloof. Maar zij aanvaarden wel de consequenties daarvan. Ik heb nog geen orthodoxe Jood gezien die een loketfunctie in Antwerpen wil. Zij vermijden conflicten. Dat is het verschil. Moslims eisen wel een plek op in de publieke ruimte, in het onderwijs, met hun uiterlijke geloofstekenen. Dat zorgt voor spanningen.

Plaatje hierboven: Een Joods-orthodox stel, hier aan de inkom van het politiekantoor op de Quinten Matsijslei te Antwerpen tegenover het Stadspark.

“Dat klopt volledig,” springt een woordvoerder van de chassidische gemeenschap nu bij. “Wij Joden weten uit ervaring dat we best onze smoel houden onder een rechts bewind. Als Jood leer je snel de aandacht van rechtse politici zo min mogelijk te trekken. Uiteindelijk vergeten ze dat je er bent en kijken ze de andere kant op,” vertelt rabbijn Abraham Reich-Ranicki.

Wij proberen al lang niet meer te integreren en laten de Vlamingen braaf met rust. We sturen onze kinderen niet naar hun scholen en negeren hen zo veel mogelijk. Als ik met mijn fiets over de Belgiëlei rijd, doe ik dan ook consequent alsof ik ze niet zie. En dat werkt.

“Dat moeten onze islamitische broeders en zusters blijkbaar nog leren. Ach, geef ze tijd. Uiteraard kunnen wij op begrip en bescherming rekenen van het stadsbestuur. Maar nee, dan willen die gekke moslims natuurlijk per se in dezelfde buurten kunnen wonen en dezelfde jobs kunnen krijgen. En dan nog beginnen mekkeren over gelijke rechten. Ja, dan krijg je problemen,” voegde de rabbijn eraan toe.

“We kunnen niet meer doen dan onze stem verheffen, als de regerende meerderheid ons in de kou laat staan”, zo reageren Ali Kaddouri (47) en Jusra Baki (31), twee geëngageerde Antwerpse moslims. Beide zijn lid van Burgerplatform, dat zichzelf omschrijft als een organisatie die het samenleven en diversiteit in Antwerpen probeert te bevorderen.

En inderdaad, er bestaat geen afdoend vaccin tegen Jodenhaat. Zelfs als het (tijdelijk) niet (meer) zichtbaar is, sluimert het onderhuids verder en steekt ongegronde Jodenhaat vroeg of laat zijn lelijke kop weer op.

Of Joden zich integreren (zich aanpassen aan de wetten van het gastland met behoud van eigen identiteit) of assimileren (compleet opgaan in de locale gemeenschap van het gastland met verlies van identiteit), het maakt allemaal geen gram verschil uit.

Traditionele Jodenhaat en antisemitisme overstijgt dat allemaal. Zelfs als ze zich bekeren tot een andere religie, krijgen ze vroeg of laat hun Joodse origine weer op hun bord en komen zo terug in de miserie of erger…

Integratie vs. assimilatie
Kijk bv. maar naar de Rassenwetten van Neurenberg van 15 september 1935 ten tijde van het Derde Rijk. Nazaten van Joden die niet eens meer wisten dat ze van Joodse origine waren belanden net zoals alle andere Joden in de gaskamers van Auschwitz-Birkenau.

Want de nazi’s wisten dat wél want ze hadden het allemaal uitgezocht of ‘van horen zeggen‘ van een of andere verklikker voor wat ‘kopgeld‘. Als ook maar één je ouders of één van je vier grootouders Joods was, ging je onherroepelijk voor de bijl in nazi-Duitsland. En als er twijfel was: “Wie Jood is bepaal ik,” zei Rijksmaarschalk Hermann Göring, en hij joeg alle Joden die hij kon grijpen over de kling.

Ook Theodor Herzl, de geestelijke vader van het Zionisme, zag het een halve eeuw eerder reeds aankomen, toen hij verslag uitbracht van de Dreyfusaffaire. De Frans-Joodse kapitein Alfred Dreyfus (1859-1935) was compleet geassimileerd en was zelfs een lid van de Franse Generale Staf.

Toch werd kapitein Dreyfus er valselijk van beschuldigd een spion voor Duitsland te zijn en het werd nagenoeg ook door iedereen zo voor waar aangenomen want… Dreyfus was tenslotte toch een Jood, ook al was hij perfect geïntegreerd. Hij werd later vrijgesproken en gerehabiliteerd maar zat wel jaren (1895-1899) opgesloten op het beruchte Duivelseiland (Île du Diable).

Theodor Herzl trok zijn conclusies uit de Dreyfusaffaire. Want als ook integratie en of assimilatie niet helpt, kan de Jood enkel veilig zijn in zijn eigen staat en hij bracht zijn thesis Der Judenstaat uit in 1896.

Met het Eerste Zionistische Congres in het Zwitserse Bazel in augustus 1897 was de aanzet tot een eigen Joodse staat gegeven: “Wij zullen er voor Europa een bruggehoofd naar Azië vormen, een bolwerk van de Beschaving tegen de Barbarij,” schreef Herzl. Vijftig jaar later, op 14 mei 1948 riep Israël de onafhankelijkheid uit.

De kwestie van het categorisch afwijzen, door de locale bevolking of door hun regering/staat, van acceptatie van Joodse integratie en of assimilatie, ligt rechtstreeks aan de basis van de heroprichting en restauratie van de Joodse staat Israël. De gebeurtenissen tijdens de Holocaust liggen niét aan de basis van de Zionistische beweging, maar hebben het onafhankelijkheidsproces wel in een stroomversnelling gebracht.

door Brabosh.com

Plaatje hierboven: Als dusdanig herkenbare Joden (zoals hier op de Belgiëlei te Antwerpen), voelen zich betrekkelijk veilig in hun eigen vertrouwde en door stad en staat beveiligde wijken van de stad. Maar zij vermijden wel angstvallig de wijken waar veel migranten wonen afkomstig uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Gust Licht “Antwerpse joden: ‘Wij proberen niet eens meer te integreren. Dat is het verschil met moslims’” van 19 maart 2018 op de site van Het Beleg van Antwerpen

♦ naar een artikel van Joro “Wij moslims zijn niet op zoek naar conflict, maar gaan die ook niet uit de weg” van 20 maart 2018 en een artikel van Ibo “Bart De Wever: “Joden vermijden conflicten. Dat is het verschil met moslims”” van 18 maart 2018 op de site van de Gazet van Antwerpen

2 gedachtes over “Waarom zouden Joden integreren of assimileren? Antisemitisme gaat toch nooit weg

  1. Ik heb in een heel ver verleden ooit nog enkele jaren in Antwerpen gewoond was in functie van mijn toenmalige werk.
    Liep wel eens door de Pelikaanstraat en kwam wel eens Joden tegen, zij ontweken mijn blik (toen reeds) maar ik voor mezelf heb nooit enig probleem gezien met die bevolkingsgroep.
    Integreren of niet is in deze niet aan de orde want zij storen niemand en wie zich reeds ergert aan hun uiterlijk is op zijn minst fout bezig.
    Voor mij zijn zij net als de vele inwijkelingen uit Azië of van waar dan ook die hier hier willen wonen zonder anderen lastig te vallen en toch hun eigen gemeenschap in stand te houden.
    Vreemd (nee natuurlijk niet) dat de Joodse bevolkingsgroep onder een vergrootglas ligt (dan zwijg ik nog over de gevaren die ze lopen), en dat pakweg de Chinese gemeenschap (die ook heel gesloten is) ook op zichzelf leeft maar daar hoor je niemand over.
    Dan ga ik nog zwijgen over de hordes islamieten die hier sluipend op het beleid beginnen te wegen, voorbeelden te over hoef ik op deze blog zelfs niet te duiden.
    Inderdaad het antisemitisme zit diep maar om dan te opperen dat het beter is om onder een rechts bewind “je smoel te houden” is toch heel kort door de bocht, ik ben ook rechts en toch voel ik een diepe verbondenheid met Israël en ik vermoed niet dat ik de enige “rechtse” zal zijn die zo denkt.

    Like

  2. Net zoals bij niet-Joden leven er vele verschillende overtuigingen bij Joden. Kijk maar nnaar de aanstaande verkiezingen in september in Israël waar 32 partijen meedingen. Overigens de keer ervoor waren het er zelfs 47.

    Ook de Belgische Joden zijn zwaar verdeeld, van extreemlinks tot extreemrechts en al wat er tussen zit.

    Zo heeft de Joodse marxist Amir Haberkorn uit Antwerpen een paar jaar geleden zijn groep “Een Andere Joodse Stem” opgericht. De Pro-Palestijnse Lobby in Vlaanderen kreeg er aldus een Joods broertje bij.

    Ook was de Joodse advocaat Fred Erdman jarenlang het boegbeeld van de Antwerpse Joden. Erdman was vele jaren senator voor de socialistische SP.a. – toen nog BSP en nadien Socialistische Parij (SP) genoemd. Tatjana Scheck is thans zowat de enige Joodse op een socialistenlijst

    Antwerpse Joden zetelen bv. ook bij Open VLD (Claude Marinower, Joseph Steimetz, Samuel Markowitz enz.) en bij de CD&V (Rezi Friedman)

    Veel Antwerpse Joden geven toe dat ze voor het Vlaams Belang (voorheen Vlaams Blok) stemmen en of voor de rechtse Vlaams Nationalistische N-VA.

    En op 26 mei 2019 werd de Antwerpse Jood Michael Freilich verkozen voor het parlement met 12.829 voorkeurstemmen. Ook een andere Antwerpse Jood, André Gantman zetelt in de Antwerpse gemeenteraad voor de N-VA.

    Je hebt dus zowel pro- als anti-Israël stemmers. Mijn buur, een Joodse school van de Satmar beweging, verbrandde zelfs in het openbaar een Israëlische vlag.

    En Zionisten zoals mezelves die kan je op één hand tellen in Antwerpên en waarschijnlijk nauwelijks Joodse. De meeste Joodse Zionisten zijn immers al lang verkast naar Israël. En gelijk hebben ze.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.