Eerst waren de aanvallers radicale islamitische extremisten en mensen beschermden hen…

Martin Niemöller (1892–1984), Duits militair, lutherse theoloog en verzetsstrijder, schreef tijdens zijn gevangenschap (1937-1944) in concentratiekamp Dachau het volgende gedicht:

Eerst kwamen ze voor de Joden en ik zei niets want ik was geen Jood. Toen kwamen ze voor de communisten en ik zei niets want ik was geen communist. Toen kwamen ze voor de vakbondslieden en ik zei niets want ik was geen vakbondslid. Toen kwamen ze voor mij en er was niemand meer over die iets kon zeggen.


[origineel: Als die Nazis die Kommunisten holten, habe ich geschwiegen; ich war ja kein Kommunist. Als sie die Sozialdemokraten einsperrten, habe ich geschwiegen; ich war ja kein Sozialdemokrat. Als sie die Gewerkschafter holten, habe ich geschwiegen; ich war ja kein Gewerkschafter. Als sie mich holten, gab es keinen mehr, der protestieren konnte. Als sie die Juden holten, habe ich geschwiegen; ich war ja kein Jude.]

Maar anno 2019 is dit gedicht van Niemöller dringend toe aan een upgrade:

Eerst waren de aanvallers radicale islamitische extremisten, en mensen beschermden hen – omdat ze ook moslims waren. Toen waren de aanvallers radicale zwarte predikers en mensen beschermden hen – omdat ze ook zwart waren. Toen waren de aanvallers alt-rechtse blanke supremacisten en mensen beschermden hen – omdat ze ook blank waren. De aanvallers waren toen progressieve extremisten van Antifa en mensen beschermden hen – omdat ze ook progressief waren. En elk van hen kwam voor de Jood – omdat elk van de aanvallers vanaf hun geboorte antisemitisme kreeg ingezogen via de moedermelk – en werd gevoed door de Verenigde Naties die de Joodse staat elke dag uitkiezen voor demonisering.

Martin Niemöller schreef zijn gedicht gericht op slachtoffers en over zijn zwijgen omdat de slachtoffers de ‘anderen’ waren. Hij realiseerde zich zijn medeplichtigheid aan de misdaad niet totdat hij hetzelfde lot leed.

De bijgewerkte versie van het gedicht vandaag is gericht op de haters die uit verschillende groepen komen, waarbij elk stilletjes zijn eigen radicalen afschermt.

Behalve de Joden. Terwijl alle haters zich richten tegen de Joden en de Joodse staat, staan ​​radicale progressieve Joden aan de frontlinie en roepen de wereld op om de meest gematigde natie in het hele Midden-Oosten aan te vallen.

Als reactie schreeuwen de rechtse Joden tegen de alt-linkse Joden om de laster te stoppen. En de overgebleven Joden in het midden blijven zwijgen, in de hoop dat niet deelnemen aan de bijltjesdag hun een eigen toevluchtsoord zal bieden.

De Joden zijn altijd de ‘anderen’ van iedereen geweest. Tegenwoordig zijn ze ook ‘anderen’ voor zichzelf. Het is een verhaal dat 2000 jaar geleden telkens op een tragisch einde is uitgelopen.

Een domme ‘as-a-Jew’ weet het altijd beter want hij is Joods, dus…


Bronnen:

♦ naar een artikelFirst the Attackers Were Radical Islamic Extremists” van 9 augustus 2019 op de site van First One Through

Een gedachte over “Eerst waren de aanvallers radicale islamitische extremisten en mensen beschermden hen…

Reacties zijn gesloten.