Het conflict in het M-O gaat niet over grenzen maar over traditionele islamitische Jodenhaat

Plaatje hierboven: Moslims van ‘Palestina’ keren hun rug naar de Rotskoepel op de Tempelberg in Jeruzalem richting Mekka, telkens wanneer zij hun gebeden opzeggen. Te weten dan dat die Rotskoepel en de Al Aqsa moskee op de Tempelberg de 3de heiligste plaats in de Islam zouden zijn. Het is er niet erg aan te zien [beeldbron: Wikipedia

Waarom bestaat er een oneindig conflict tussen Arabieren en Joden in het Midden-Oosten? Is dit een fenomeen van de 20ste eeuw of zit het  dieper geworteld? Waarom schijnt vrede onmogelijk te zijn? Om deze vragen te beantwoorden moet men voorbij de huidige bevooroordeelde media kijken die de ‘Palestijnen’ voorstellen als enkel strevers naar zelfbeschikking, terwijl Israël als een ‘bezettend leger’ van Palestijns gebied wordt gezien. Wij moeten veel verder terugreizen in de geschiedenis om de daadwerkelijke wortels van dit conflict bloot te leggen.

Abraham wordt beschouwd als de eerste patriarch van de Joden. De Arabieren beschouwen hem ook als hun patriarch. Terwijl de Bijbel duidelijk maakt dat Abraham een Jood is, schrijft de Koran vele eeuwen later dat zij hem niet als een Jood beschouwen. De kwestie wordt verder nog wat ingewikkelder omdat Isaak (een Jood) en Ismaël (een Arabier) beiden zonen zijn van Abraham die afkomstig zijn uit verschillende moeders. Men zou hun relatie als de grootste, langstlopende en hevigste familievete in de geschiedenis kunnen beschouwen.

Snel verder spoelen naar de tijd van Mohammed en de geboorte van de Islam. Toen Mohammed de Joden begon te onderwijzen, waren zij aanvankelijk geïntrigeerd. Nochtans, toen het duidelijk werd dat hij niet vertrouwd was met de Joodse geschriften en traditie, verwierpen de Joden zijn onderwijs en beschouwden hem niet als een profeet.

Dit irriteerde Mohammed. Hij gaf toen zijn aanhangers aanhangers instructies om niet meer te bidden met het gezicht naar Jeruzalem gekeerd maar met hun rug er naar toe gericht. Dat is tot op vandaag nog steeds het geval. Incidenten werden steeds vijandiger jegens drie Joodse stammen van Medina. In het geval van de stam van Bani Quraiza gaf Mohammed opdracht om hen om te brengen. Ongeveer 900 van deze Joden werden afgeslacht.

Zijn woede tegenover de Joden, omdat zij weigerden hem te accepteren als een profeet, resulteerde in talrijke anti-Joodse verzen in de Koran. Voorbeelden zijn legio: “Allah bracht ellende over de Joden? omdat zij de de revelaties van Allah wantrouwden” – “Allah veranderde de Sabbatvierende Joden in apen“; “Allah heeft de Joden vervloekt en hun harten verhard. Bijna allemaal zijn verraders.” Een recente kolom in het officiële dagblad van de PA die naar de Joden verwijst als “de vijanden van Allah“, bevestigt dit gezichtspunt dat tot op vandaag bestaat en algemeen blijft voortleven.

Wiens G’d is de grootste?
Jodenhaat is sinds zijn ontstaan aldoor de hoeksteen geweest van de Islam. Dat verklaart ook waarom de beladen relatie tussen Arabieren en Joden geen fenomeen is van de 20ste eeuw. Het biedt ook inzicht in waarom het conflict van vandaag niets te maken heeft met onterechte beschuldigingen jegens Israël dat het de Arabieren wil onderwerpen of “hun land bezetten”.

Het moderne conflict stamt namelijk uit het doel van de Islam om Israël te vernietigen en het Joodse Volk overeenkomstig de Islamitische eschatologie zoals die in de Koran wordt uitgedrukt. Het helpt ook te verklaren waarom de unilaterale terugtrekking van Israël uit de Gazastrook in 2005 geen vrede bracht. Het is omdat na die terugtrekking Israël nog altijd bestond.

Het doel van de Islam is de eliminatie van Israël voor de volle 100 procent. Niets minder is aanvaardbaar. Veel teveel mensen slagen er maar niet in om dat kritieke punt te begrijpen. Voor vele Moslims, wordt het accepteren van het bestaansrecht van Israël als een Joodse staat op grond die zij beschouwen als de hunne, beschouwd als blasfemie.

In de definitieve analyse, is het essentieel te begrijpen dat het conflict tussen de Arabieren en de Joden niet over grenzen gaat. Als het dat maar was geweest dan zou het al lang geleden zijn opgelost. Zoals Walid Shoebat, een langdurige moslimterrorist die zich eind jaren 1990 tot het Christendom bekeerde, er dit over zei: “Het conflict heeft niets met land te doen. Het gaat over wiens G’d groter is“. Ik geloof dat meneer Shoebat daar een uitstekend punt heeft.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Dan Calic “Conflict not about borders – Mideast conflict premised on Jew hate, which has been a cornerstone of Islam from its birth” van 7 september 2019 op de site van Ynet News (Yedioth Ahronoth)

Een gedachte over “Het conflict in het M-O gaat niet over grenzen maar over traditionele islamitische Jodenhaat

  1. De massamoordenaar en pedofiel Mohammed het zogenaamde jodenhatende boegbeeld van de islam kan geen goed voorbeeld zijn voor een normale samenleving !!Ook de gestoorde gek Hitler en zijn trawanten werkten maar al te graag samen met de jodenhatende grootmoefti van Jeruzalem !!

    Like

Reacties zijn gesloten.