Wereldwijd antisemitisme: Laten we de geschiedenis zichzelf herhalen of… vechten we terug?

Plaatje hierboven: Massachusetts, VS, 13/14 juli 2019. In het weekeinde werden antisemitische posters gevonden in de synagoge Emanu-El op Atlantic Avenue in Marblehead. De holocaust-ontkennende flyers werden geplaatst aan de voor-en achterkant van de Joodse tempel [beeldbron: CFCA]

 Het valt niet te ontkennen: antisemitisme neemt toe in de VS en in de rest van de wereld. Van swastika’s op Britse universiteiten tot de aanval op Rabbi Shlomo Tawil in Argentinië tot beschuldigingen van dubbele loyaliteit in de Halls of the American Congress, en zoals de bijgevoegde recente plaatjes aanonen: van Melbourne tot in Parijs tiert het nieuwe antisemitisme als weleer.

Antisemitisme herstelt sneller en agressiever dan we generaties lang hebben gezien. Als gemeenschap moeten we samenkomen om het te verslaan voordat het te laat is. Als Joden hebben we geleefd met de dreiging van radicale groepen die al eeuwenlang probeerden onze mensen uit te roeien. Maar vandaag staan ​​we voor een nieuwe uitdaging en een nieuw soort antisemitisme.

Het antisemitisme van vandaag manifesteert zich als een driekoppig monster dat zijn verachtelijke onverdraagzaamheid uitspuwt via radicaal rechts, radicaal links en radicale Islam. Elk van deze haatdragende groepen haten Joden om verschillende redenen, maar ze vormen niet alleen een reële bedreiging voor het Joodse volk en voor Israël, maar ook voor de VS en de westerse wereld. Om deze groepen te bestrijden, moeten we eerst begrijpen wie ze zijn en wat hun doelen zijn.

Plaatje hierboven: Ashburton, Victoria, ten zuidoosten van Melbourne, Australië, 15 juli 2019. Antisemitische graffiti werden op maandagochtend op twee muren in Ashburton geklad: ‘Hitler Jeugd‘ en “Hitler had gelijk!” (Hitler was right!) Een van de berichten was vergezeld door een hakenkruis [beeldbron: CFCA]

In de afgelopen jaren is Noord-Amerika lid geworden van Europa door getuige te zijn van een groeiende alliantie tussen radicale moslims en radicale linksen. Radicale moslims stenigen vrouwen en verafschuwen feminisme, executeren homo’s, onderdrukken systematisch minderheden en negeren fundamentele mensenrechten.

Op papier moet links radicaal worden geschokt door deze ideologie, maar deze onwaarschijnlijke bondgenoten slaan de ogen neer voor de tirannen van de radicale islam, omdat ze een gemeenschappelijke haat hebben tegen westerse invloed in de wereld, pluralistisch nationalisme en Joodse macht.

Dit is niet de eerste keer. De grootmoefti van Jeruzalem al-Husseini heeft minder dan 80 jaar geleden samengezworen met Hitler. Vandaag echoën de retoriek van neonazi’s en radicale moslims elkaar, terwijl beide groepen haatdragende samenzweringstheorieën en eeuwenoude antisemitische taferelen voorschotelen. De enige manier om dit driekoppige monster te verslaan, is om onze interne politieke verschillen opzij te zetten en samen te smeden als trotse, moedige Joden.

Ten eerste moeten we onze eigen politieke verschillen terzijde schuiven en de alarmerende woeker van antisemitisme van de uiterste rand van onze politiek stelsel tot de mainstream bestrijden. We moeten waakzaam zijn en antisemitisme oproepen waar we het ook zien. We moeten het publiek ook informeren over de gevaarlijke en verraderlijke aard van ogenschijnlijk kleine antisemitische opmerkingen. We moeten haat aanklagen waar we die ook maar horen en zien, of zoals die wordt uitgespuugd door Louis Farrakhan, Rep. Rashida Tlaib of David Duke.

Plaatje hierboven: Melbourne, Australië, 4 juli 2019. De Holocaust ontkennen om een nieuwe te legitimeren: een café in Chadstone was het doelwit van antisemitisme. De schutting van de locatie werd beklad met een swastika en ook “De Holocaust is een leugen!” (The Holocaust is a lie!). De eigenares van Alaiza’s café, Alaiza Scuvaly, is de kleindochter van een overlevende van de Holocaust en zegt dat ze veel leden van haar familie heeft verloren tijdens de nazi-periode [beeldbron: CFCA]

Ten tweede moeten we alles leren wat we kunnen over degenen die proberen ons te vernietigen. Dat betekent investeren in onderzoeksmogelijkheden en gebruikmaken van de nieuwste technologie om de antisemitische netwerken online en offline te ontdekken. Vervolgens moeten we deze kennis gebruiken om hun onwettige activiteiten bloot te leggen en onze joodse instellingen beter te beschermen in samenwerking met wetshandhaving.

Daarmee kunnen we aanvallen stoppen voordat ze zich voordoen. Te lang hebben we ons gedragen alsof antisemitisme slechts smakeloos is, maar geen gevaar. Vandaag is dat gevaar echt. De dodelijke aanvallen op synagogen in Pittsburgh en Poway – en de heropleving van antisemitische aanvallen over de hele wereld – maken de inzet duidelijk voor ons allemaal. Iedereen die antisemitisme tentoonspreidt of omhelst, moet onmiddellijk worden aangeklaagd en verantwoordelijk worden gehouden.

Samen, als een wereldwijde joodse gemeenschap, kunnen we ons verenigen om te vechten tegen diegenen die ons willen vernietigen. Joden zijn tegenwoordig niet machteloos. We hoeven niet in stilte te lijden. In tegenstelling tot Joodse gemeenschappen in het verleden, hebben we mensenrechten en burgerrechten en het vermogen om terug te vechten.

Plaatje hierboven: Welver, Duitsland, 2 juli 2019. Onbekende antisemieten hebben het treinstation van Welver opnieuw besmeurd met antisemitische en extreemrechtse slogans: “Op Joden schieten is plezant” en “Duitsland bevrijden. Europa redden! Voor familie, volk en vaderland.” Welver is een gemeente in het district Soest, in Noord-Rijnland-Westfalen, Duitsland [beeldbron: CFCA]

Wij zijn een trots volk met een lange herinnering en gelukkig dat we in een tijd leven met een sterke en bloeiende Joodse staat. We hoeven niet langer bang en passief te zijn. We moeten overschakelen van verdediging naar de aanval. Om antisemitisme te verslaan, moeten we proactief zijn en dit meteen bestrijden. Als we dat niet doen, laat de geschiedenis zien dat de resultaten catastrofaal kunnen zijn.

Ondanks jaren van vervolging hebben enkele dingen ons altijd sterk gehouden: onze overtuigingen, onze waarden, onze cultuur, onze geschiedenis – en in de afgelopen 71 jaar ons Joodse thuisland, de staat Israël. De geschiedenis heeft aangetoond dat antisemitisme niet discrimineert. Zoals romanschrijver Norman Mailer eens zei: “Wanneer de tijd daar is, zullen ze niet vragen wat voor soort Jood je bent.” Niemand vroeg de onschuldige Israëliërs neergestoken in de straten van Jeruzalem. Niemand vroeg de gemeenteleden in Pittsburgh of Poway.

Het maakt niet uit of je elke dag, elke week, een keer per jaar naar de synagoge gaat, of je bent niet meer geweest sinds je een kind was. Het maakt niet uit of u zich aansluit bij een politieke partij of een andere partij. En het doet er niet toe of je jezelf een Amerikaanse Jood vindt, of een Amerikaan die toevallig Joods is.

Wanneer we zien dat antisemieten hun hatelijke onverdraagzaamheid uitbeelden, worden we geconfronteerd met een keuze: veroordelen we het kwaad en hopen we op het beste? Laten we de toekomst van onze mensen de rug toekeren en laat de geschiedenis zich herhalen? Of vechten we terug?

Plaatje hierboven: Parijs, 8 juli 2019. Op het voetpad in het centrum van Parijs werden op maandag graffiti geklad met slogans zoals “Les Juifs au four” (‘Joden naar de oven’) [beeldbron: CFCA]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Adam Milstein “Anti-Semitism: Allow history to repeat itself – or fight back?” van 17 juli 2019 op de site van Arutz Sheva

2 gedachtes over “Wereldwijd antisemitisme: Laten we de geschiedenis zichzelf herhalen of… vechten we terug?

  1. Het grootste probleem hierbij is om de LPLO’s, Links Progressieve Liberale Onnozelaars onder ons te overtuigen dat Jodenhaters ook hen bedoelen.

    Alleen wanneer Joden samen staan zijn ze onoverwinnelijk wat de duizenden jaren overleving ook bewijzen.

    Daar waar andere imperiums zijn vernietigd heeft het Joodse volk hen steeds overleefd.

    Like

Reacties zijn gesloten.