Irak is op weg naar normalisering van de relaties met Israël

Plaatje hierboven: Egyptisch president Hosni Moebarak (gestorven aan maagkanker in 2011), president van Irak Saddam Hoessein (opgehangen in 2006) en de Palestijnse aartsterrorist Yasser Arafat (gestorven aan AIDS in 2004) poseren hier lachend, gezond en wel, voor een foto tijdens een ontmoeting in Bagdad, 1988

Dat Israël en de Soennitische Arabische Golfstaten nauw samenwerken, is het slechtst bewaarde geheim van het Midden-Oosten. Ondanks de afwezigheid van formele diplomatieke betrekkingen, weet iedereen dat Jeruzalem clandestiene en toch sterke banden heeft met Riyad, Abu Dhabi, Manama en andere hoofdsteden in de regio, vanwege gedeelde zorgen over een steeds oorlogszuchtiger Iran.

De meest opvallende aanwijzing van deze detentie van Arabisch-Israël was de door de VS geleide economische workshop vorige maand in Bahrein, waarin de minister van Buitenlandse Zaken van het koninkrijk verklaarde dat zijn regering Israël beschouwt als een integraal onderdeel van het Midden-Oosten en nauwere banden met het Midden-Oosten wenst.

Normalisatie met Irak?
Minder bekend is de poging van de Joodse staat om de betrekkingen met Irak te verbeteren. Een paar dagen geleden leek de Amerikaanse gezant van Bagdad de voortdurende toenadering van Israël te beantwoorden, openlijk sprekend over de potentiële voordelen van het leggen van banden met de Joodse staat, hoewel het ministerie van Buitenlandse Zaken snel zijn opmerkingen verloochende.

Er zijn verschillende redenen waarom Jeruzalem heeft bepaald dat Irak rijp is voor toenadering: zijn historisch goede betrekkingen met de Koerden; het feit dat Irakezen, gepreoccupeerd met hun eigen uitdagingen, niet diep geïnvesteerd zijn in de Palestijnse zaak; en natuurlijk de affiniteit met Irak die veel Israëli’s met wortels daar nog hebben. Net als bij de Golfstaten lijkt volledige normalisatie met Irak ongrijpbaar zolang het Israëlisch-Palestijnse conflict onopgelost blijf

Toch kunnen de woorden van de Iraakse ambassadeur in Washington, Fareed Yasseen, niet als verbluffend worden gezien. “Er zijn objectieve redenen die kunnen pleiten voor het aangaan van betrekkingen tussen Irak en Israël”, zei hij op 27 juni, terwijl hij in het Arabisch sprak tijdens een evenement getiteld ‘Hoe Irak omgaat met de huidige regionale en internationale ontwikkelingen‘ in Al-Hewar Centrum voor Arabische cultuur en dialoog in Washington.

Er is een belangrijke Iraakse gemeenschap in Israël en ze zijn nog steeds trots op hun Iraakse eigenschappen, zei hij. ‘Op hun bruiloften is er de Iraakse cultuur van feestvieren. Bij hun bruiloften zijn er Iraakse liedjes ‘, vervolgde de veteraan-diplomaat, die sinds november 2016 in DC heeft gediend. Yasseen noteerde ook ‘uitstekende’ Israëlische technologieën op het gebied van waterbeheer en landbouw.

Er is een belangrijke Iraakse gemeenschap in Israël en ze zijn nog steeds trots op hun Iraakse eigenschappen,” zei hij. “Op hun bruiloften is er de Iraakse cultuur van feestvieren. Bij hun bruiloften worden er Iraakse liedjes gezongen,”  vervolgde de veteraan-diplomaat, die sinds november 2016 in Washington DC heeft gediend. Yasseen noteerde ook ‘uitstekende’ Israëlische technologieën op het gebied van waterbeheer en landbouw. “Maar de objectieve redenen zijn niet genoeg,” merkte hij op en benadrukte dat er “emotionele en andere redenen” zijn die een open communicatie tussen Jeruzalem en Bagdad onmogelijk maken.

farhud3Plaatje hierboven: Bagdad, Irak, 1 & 2 juni 1941. Met getrokken zwaarden gaat een woeste meute, geleid door de Farhoed, de Joodse bevolking van de hoofdstad te lijf. Honderden Joden worden vermoord, duizenden anderen gewond en verminkt voor het leven. Deze pogroms markeerden het begin van het einde van het Jodendom in Irak, gevolgd door de uittocht tussen 1950 en 1952 van ca. 130.000 Iraakse Joden  (75 % van het totaal) naar Israël [beeldbron: The Jewish Museum]

Joden van Irak
Irakese Joden in Israêl kijken nostalgisch terug naar een tijd toen het land een ‘mozaïek’ van minderheden was. Ooit kende Irak één van de meest bruisende levendige, oude gemeenschappen in het Midden-Oosten, maar vandaag leven er een slechts een handvol Joden meer, omdat de meeste leden van de Joodse gemeenschap in Irak naar Israël kwamen.

De chronologie van Joden in Irak strekt zich ongeveer 4.000 jaar uit tot de Bijbelse patriarch Abraham van Ur en tot de Babylonische vorst Nebukadnezar, die meer dan 2500 jaar geleden na de verwoesting van Jeruzalem en van de Eerste Tempel (Salomon’s Tempel), de Joden voor 50 jaren in ballingschap stuurde.

In 1947, een jaar vóór de geboorte van Israël, telde de Joodse gemeenschap van Irak ongeveer 150.000 mensen. Daar zijn er thans een handvol meer van over. En ze worden gemist. Rijdt westwaarts naar de oevers van de Middellandse Zee – slechts een dagreis geografisch maar politiek gezien een wereld verder – en aan de ingang van het Babylonisch Erfgoedcentrum in Israël leest een gedenksteen: “De Joodse gemeenschap in Irak is niet meer”.

De oprichting van Israël in 1948 en de opeenvolgende nederlagen van de Arabische legers veroorzaakten verdere uitbarstingen van volkswoede en geweld tegen Joden, een episode van geschiedenis die is geschreven in graven op de begraafplaats, waar vijf Iraakse joden beschuldigd van spionage voor Israël nu naast elkaar begraven liggen.

Tussen 1950 en 1952 werden ongeveer 125.000 Iraakse Joden per luchtbrug naar Israël gebracht. Ze hadden allemaal een koffer en moesten allemaal hun Iraakse staatsburgerschap opgeven. Voor een van hen, Aharon Ben Hur, zijn de herinneringen aan Irak bitter. Nu, 84 jaar oud en de eigenaar van twee falafel-restaurants in Tel Aviv, herinnerde hij zich de Farhoed Pogrom uit 1941 waarbij meer dan 180 Joden werd vermoord tijdens het Joodse feest van Sjavoeot. Zijn vader en jongere broer waren onder hen.

Een monument “Gebed” in Ramat Gan, Israël, ter nagedachtenis van de Joden die in Irak werden gedood tijdens de Farhoed pogrom van 1941 en nieuwe pogroms in de jaren 1960 … [beeldbron: British Jewish News]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Raphael Ahren “Move over, Bahrain? Iraq signals interest in better ties with Israel” van 11 juli 2019 op de site van The Times of Israel

Een gedachte over “Irak is op weg naar normalisering van de relaties met Israël

  1. Wie had dat kunnen denken….. maar het word pas écht interessant als al deze clandestiene toenaderingen gewoon normaal worden en dat zal nog wel even duren want om al die jarenlang gehersenspoelde heethoofden die burgers genoemd worden niet te laten exploderen door ‘normalisatie’ met Israel moet je wel héél voorzichtig te werk gaan.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.