Tbilisi Pride: Tradities en religie staan lijnrecht tegenover democratie in Georgië

De verslechtering van de situatie op het gebied van de mensenrechten heeft veel anders denkende en of geaarde Georgiërs ertoe gedwongen om het land te verlaten. Georgische politici en het maatschappelijk middenveld moeten een keuze maken: willen ze een democratie in westerse stijl of een in Russische stijl“, zegt Giorgi Tabagari, één van de organisatoren van Tbilisi Pride (plaatje hierboven).

Accepteren en tolereren dat er andere meningen, zienswijzen en gebruiken moeten kunnen bestaan naast de aloude traditionele en religieus geïnspireerde opinies en geloven, ligt nog altijd erg moeilijk in de Kaukasische Republiek van Georgië. Nochtans wil het, met tradities en religieuze rituelen flink doorspekte Georgië, toch o zo graag toetreden tot het 28-landenblok van de Europese Unie.

Hoewel het tolereren en accepteren van iets niet noodzakelijk hetzelfde is als er de facto mee instemmen, lijkt dat ‘kleine’ verschil in opvatting bij vele Georgiërs nog steeds niet te willen doordringen. Mensenrechten zijn nochtans van cruciaal belang in de toelatingsvoorwaarden tot de EU. Georgië heeft op dat vlak nog een lange weg af te leggen.

Tbilisi Pride 2019
Op 8 juli ’19 hielden LGBTQI-activisten voor het eerst in Tbilisi een Pride Parade ondanks bedreigingen van ultraconservatieve en homofobe groepen. Op dezelfde dag verzamelden Tbilisi Pride-tegenstanders zich voor het Georgische parlement nadat ze er niet in geslaagd waren de Pride-mars te stoppen en een andere mars verstoorden die tegelijk plaatsvond van anti-Russische bezettingsdemonstranten.

Ultraconservatieve tegenstanders van de Tbilisi Pride alsmede Patriarch Ilya II, de leider van de Georgisch-orthodoxe kerk, verzetten zich fel tegen Tbilisi Pride. Op de ochtend van de geplande Pride-mars marcheerden kerkelijke leiders over het Plein van de Republiek naar het Georgische parlement en eisten dat de regering verhinderde dat Tbilisi Pride zou plaatsvinden.

De Georgische zakenman Levan Vasadze sloot zich ook aan bij de bijeenkomst voor het parlement, samen met zijn aanhangers en vertegenwoordigers van extreem-rechtse politieke en sociale bewegingen zoals ‘Georgische Mars’, zeggende dat zij “nooit zullen toestaan ​​dat dergelijke evenementen plaatsvinden in Georgië.

Op 16 juni had Vasadze een video-toespraak gehouden waarin “échte” mannen werden opgeroepen om te voorkomen dat Tbilisi Pride zou plaatsvinden en om een ​​”volksleger” te creëren. “We zullen de stad verdelen, rustig in de stad patrouilleren, rustig, we zullen geen enkel wapen hebben, behalve één – we zullen hun handen met riemen binden en ze wegleiden,” dreigde Vasadze.

Plaatje hierboven: Homofobe demonstranten marcheren op 8 juli 2019 doorheen het centrum op de Rustaveli Avenue in Tbilisi [beeldbron: Tamuna Chkareuli / OC Media]

De kerk riep de regering ook op te voorkomen dat Tbilisi Pride zou plaatsvinden door te zeggen dat het “absoluut onaanvaardbaar” en een “sodomietische zonde” is. Een verklaring van de kerk las als volgt:

Helaas presenteren bepaalde LGTB-groepen en hun medestanders informatie aan het buitenland alsof ze onder grote druk en vervolging staan ​​en ontvangen ze aanzienlijke financiering op basis van deze argumentatie. Ze willen hun activiteiten presenteren als een strijd tegen discriminatie, terwijl ze in werkelijkheid hun manier van leven populariseren en verspreiden, met als doel het officieel en wettelijk te sanctioneren.

Of de Georgische kerk dat nu leuk vindt of niet, mensen hebben volgens het Handvest van de Mensenrechten het recht om, indien ze dat wensen, in ‘sodomietische zonde’ te leven, zonder dat ze het risico lopen om daar voor gedicrimineerd of vervolgd te worden.

Georgië heeft een slechte staat van dienst wat betreft het beschermen van de rechten van zijn LGTQI-gemeenschap. In 2013 werd een kleine anti-homofobie-demonstratie met geweld uiteengeslagen door ongeveer 20.000 tegenbetogers. Rond 28 mensen raakten gewond tijdens de schermutselingen.

Gezien de dreiging van geweld hadden de organisatoren van Tbilisi Pride het ministerie van Georgische Zaken (MIA) gevraagd om hun bescherming en recht op protest te garanderen, wat de MIA hen heeft ontzegd. De organisatoren van Tbilisi Pride hebben hun geplande mars twee keer geannuleerd. Op 22 juni stelden ze hun mars uit als gevolg van de protesten tegen de Russische bezetting die op 20 juni begonnen. Daarnaast besloten ze op maandag om het evenement te annuleren nadat de tijd en locatie online waren gelekt.

Echter, ongeveer 40 activisten en de organisatoren van de Tbilisi Pride verzamelden zich nog steeds voor het Ministerie van Binnenlandse Zaken, waarbij ze hun tegenstanders voor de gek hielden en geweld vermeden. Terwijl ze ‘Gakharia, ontslag!‘ scandeerden tijdens de processie, hadden de LGBTQI-protestanten kritiek op de minister van Binnenlandse Zaken Giorgi Gakharia omdat ze hun veiligheid niet garandeerden. “Het gewelddadige regime zou moeten stoppen,” verklaarde de deelnemers van de mars. “We willen een fatsoenlijk leven leiden.”

LGBTQI-demonstranten gebruikten ook een drone om met een LGBTQI-regenboogvlag te vliegen over de tegenstander-demonstranten die zich met Vasadze voor het parlement hadden verzameld. Na het horen van de Pride-mars, haastten ultra-conservatieve groepen en Vasadze zich naar het ministerie van Binnenlandse Zaken. De mars was echter al na ongeveer dertig minuten afgelopen.

Op 9 juli bracht Tbilisi Pride een verklaring uit dat zij “enkele belangrijke resultaten hadden geboekt” door Tbilisi Pride te organiseren. Ze waren echter kritisch over de manier waarop de regering het evenement aanpakt: “De autoriteiten hebben ons laten zien dat fundamentele mensenrechten in Georgië niet worden beschermd, noch is er enige politieke wil voor de bescherming ervan“, las de verklaring.

Tradities en Religie in Georgië

Plaatje hierboven en onder: Tbilisi view by night. Op de voorgrond de Metekhi kerk (13de eeuw) en linksachter de kathedraal van de H. Drievuldigheid (Sameba). Op de voorgrond linksonder een beeld van Vakhtang Gorgasali (439-502), koning van Iberia en stichter van Tbilisi. De kathedraal is de belangrijkste kerk van de Georgisch-orthodoxe kerk en werd gebouwd tussen 1995 en 2004 [beeldbron; Shermazana]


Bronnen:

♦ een artikel op deze blogAnders dan in Israël is opkomen voor homo- en vrouwenrechten in Georgië een hachelijke zaak” van 23 juni 2019

♦ naar een artikel van Amy Jones “First Ever Pride March Held in Tbilisi Despite Ultra-Conservative Opponents” van 11 juli 2019 op de site van Georgia Today (GT)

♦ naar een artikelU.S., Amnesty Call On Georgian Government To Ensure Pride Participants’ Safety” van 19 juni 2019 op de site van Radio Free Europe

♦ naar een artikelTbilisi Pride cancelled after location leaks online” van 8 juli 2019 en een artikel van Giorgi Tabagari “Tbilisi Pride is a test for Georgia’s democracy” van 17 juni 2019 op de site van OC Media