Vooruitlopend op de Bahrein-conferentie verbindt Hamas zijn lot met dat van Iran

Plaatje hierboven: Hamasleider Ismail Haniyeh gaf op 11 februari 2012 een toespraak in Teheran. Op de achtergrond een foto van Ayatollah Khomeini en zijn opvolger Ayatollah Ali Khamenei. Tijdens de Syrische burgeroorlog kwamen de Iran-Hamas relaties onder druk te staan omdat Hamas de rebellen tegen het regime van Assad steunde waardoor Hamas zijn hoofdkwartier in Damaskus moest opgeven. Sinds vorig jaar zijn de betrekkingen nagenoeg weer genormaliseerd [beeldbron: AP/Vahid Salemi]

Anderhalve week geleden organiseerde Hamas zijn wekelijkse confrontatie aan het veiligheidshekken dat Gaza scheidt van Israël naar aanleiding van de Wereld Jeruzalem Dag, een gebeurtenis die Ayatollah Khomeini in 1979 inwijdde en die sindsdien vooral door Iran en zijn Hezbollah-vertegenwoordiger werd gevierd.

Deze beweging weerspiegelt het verzet van de organisatie door de soennitische Arabische staten, vooral degenen die van plan zijn de door Trump gesponsorde conferentie in Bahrein bij te wonen.

Op het eerste gezicht lijkt de titel die werd gegeven aan de confrontatie op 7 juni in Gaza – Wereld Jeruzalem Dag – weinig verschillend van de verschillende titels die werden gegeven aan de zestig confrontaties die eraan voorafgingen sinds hun inauguratie meer dan een jaar geleden. Maar door de titel Wereld Jeruzalem Dag te gebruiken, stuurden Hamas en de Islamitische Jihad een duidelijke boodschap naar het Arabische publiek – van koningen en presidenten van Arabische staten helemaal tot aan aanhangers van Arabische media.

In de Arabische wereld is het algemeen bekend dat Wereld Jeruzalem Dag – Ruz Jihani Quds in het Farsi – een van de eerste herdenkingsdagen was die Ayatollah Khomeini op de officiële kalender van de nieuw gecreëerde Islamitische Republiek Iran in 1979 creëerde en plaatste. Wereld Jeruzalem Dag -demonstraties en betogingen hebben sindsdien overweldigend plaatsgevonden in Iran of in de Sjiitische gebieden van Libanon, onder auspiciën van Hezbollah.

Plaatje hierboven: Teheran, 8 juni 2018. Demonstranten in Iran verbranden een pop die president Donald Trump (mét Davidster) moet voorstellen, op Al Quds Dag (arabisch voor Jeruzalem Dag), een jaarlijks feest tegen de VS en Israël dat sinds 1979 wordt gevierd [beeldbron: AFP/Getty Images]

Onvermijdelijk omvatten deze gebeurtenissen de gezongenkreten: “Weg met de grote Satan, de Verenigde Staten en de kleine Satan, de Zionistische entiteit” en het verbranden van Amerikaanse en Israëlische vlaggen en beeltenissen van hun leiders. Beelden van deze evenementen worden vervolgens verspreid door de officiële Iraanse mediasites in Farsi, Engels, Arabisch en Turks.

De identificatie van de Wereld Jeruzalem Dag met Iran en zijn proxies (Hamas, PIJ, Hezbollah e.a.) is ook te horen in de toespraken van leiders die de gebeurtenis eren. Jaar na jaar spreekt de Opperste Leider van de Islamitische Republiek en soms zijn president de islamitische wereld aan om voor de Palestijnse zaak op te komen en Israël te kleineren. Een andere trouwe spreker die de menigte jaarlijks vanuit zijn bunker in Beiroet toespreekt op de Werelddag van Jeruzalem is Hassan Nasrallah, leider van Hezbollah.

Terwijl Iraanse leiders en hun proxies op die dag vocaal gaan, doen de soennitische Arabische leiders het zelf niet in die mate dat men van hen zou verwachten, laat staan ​​dat er toespraken ter ere van hen worden gehouden. Dit omvat zelfs het leiderschap in Qatar, dat nauwe banden onderhoudt met de Iraanse leiders als een bolwerk tegen Saudi-Arabië en zijn bondgenoten, de VAE en Bahrein (waarvan de laatste beter als een Saoedische klant kan worden beschouwd). De Palestijnse Autoriteit is ook duidelijk in de consensus van de soennitische Arabische staat om de Wereld Jeruzalem Dag te negeren.

Zo verbonden is Wereld Jeruzalem Dag met Iran en zijn proxies dat zelfs Hamas, een soennitische organisatie met traditioneel sterke banden met Iran, heeft afgezien van het herdenken ervan tot nu toe. Dit roept de vraag op waarom Hamas van koers is veranderd – niet alleen om zijn belangrijkste enscenering te noemen om het evenement te herdenken, maar om een ​​conferentie bijeen te roepen met Hamas-leiders onder die naam.

Yahya Sinwar, het hoofd van het politieke bureau van de beweging, gaf een duidelijk antwoord op deze vraag tijdens de conferentie. Sinwar concentreerde zich op Trumps ‘deal van de eeuw’, die hij beschouwt als een poging om een ​​einde te maken aan conflicten in het gebied, Israël integreert in de Arabische en Islamitische regio en, meer onheilspellend, de denkwijze van de Arabische natie verandert, vijanden in vrienden verandert en vice versa.

Hij bedankte Iran uitdrukkelijk omdat hij ‘het verzet’ ondersteunde. Zonder zijn hulp, zei hij, had Hamas nooit de militaire vermogens kunnen ontwikkelen die het in de laatste ronde liet zien. Sinwar voegde toe dat Hamas niet kan worden gestraft voor het bedanken van Iran, een voor de hand liggende verwijzing naar de Arabische soennitische staten, geleid door Saoedi-Arabië.

Plaatje hierboven: Palestijnse militanten van de Ezzedine al-Qassam Brigades (Hamas) verbranden symbolische kisten met Israëlische vlaggen en een pop die een typische ‘Jood’ moet voorstellen, tijdens een bijeenkomst ter herdenking van de 27ste verjaardag van de oprichting van de islamitische beweging in het vluchtelingenkamp Nuseirat in de centrale Gazastrook op 14 december 2014 [beeldbron: Abed Rahim Khatib/Flash90]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Prof. Hillel Frisch “Ahead of the Bahrain Conference, Hamas Casts Its Lot with Iran” van 18 juni 2019 op de site van BESA