Duitsland moet afrekenen met het islamitisch antisemitisme in eigen land

Plaatje hierboven: Berlijn, vrijdag 8 december 2017. Zowat 2500 voornamelijk Duitse moslims demonstreerden aan de Amerikaanse ambassade om te protesteren tegen Trump’s erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël. De demonstranten riepen anti-Joodse en anti-Israël slogans en verbrandden zelfgemaakte Israëlische vlaggen [beeldbron: Euronews]

Ondanks alle retoriek over ‘Nooit meer opnieuw‘ (Never Again) staan ​​te veel mensen in posities van autoriteit klaar om te negeren en zelfs in te stemmen met uitingen van antisemitisme. Dit laffe gedrag werd onlangs opvallend geïllustreerd door Felix Klein, de commissaris voor antisemitisme van de Duitse regering.

Vorige week vertelde Klein de media dat hij door een piek in antisemitische misdadenJoden niet kan adviseren om overal de keppel in Duitsland te dragen“. Dat is een andere manier om te zeggen dat Duitsland een gevaarlijk no-go-gebied is geworden voor mensen die er Joods uitzien.

Gelukkig werd Kleins oproep om te capituleren voor antisemitisch uitschot begroet door een storm van verontwaardiging van binnen en buiten Duitsland. Voor veel Duitsers was de oproep om Joodse mensen onzichtbaar te maken een stap te ver. Als reactie op deze druk keerde Klein terug. En op maandag riep hij alle burgers op om volgende zaterdag de keppel te dragen, om samen te vallen met de jaarlijkse Al-Quds-dag in Berlijn.

Al-Quds Day is een jaarlijks wereldwijd evenement om de oppositie tegen Israëls controle over Jeruzalem te registreren (Al Quds is de Arabische naam voor Jeruzalem). Sommige deelnemers hebben bij gelegenheid hun vijandigheid niet alleen gericht op Israël, maar jegens Joodse mensen in het algemeen.

Een deel van de reden waarom het Duitse politieke establishment het moeilijk vindt om met antisemitisme om te gaan, is omdat het wantrouwend staat om te praten over waar het vandaan komt. Volgens officiële data is de opkomst van antisemitisme in Duitsland een gevolg van de groei van extreemrechts. Het heersende verhaal is dat Duitse nationalisten van de oude school en de nieuwe Alternative for Deutschland (AfD) partij verantwoordelijk zijn voor recente pieken in aanvallen op Joodse mensen.

Het ministerie van Binnenlandse Zaken zegt dat antisemitische haatmisdrijven tussen 2017 en 2018 met bijna 20 procent zijn gestegen, terwijl het aantal fysieke aanvallen op Joden steeg van 37 in 2017 naar 69 in 2018. En volgens minister van Binnenlandse Zaken Horst Seehofer, werden 90 procent van gerapporteerde antisemitische incidenten gepleegd door aanhangers van extreemrechtse groepen.

Deze uitleg, dat populisme associeert met de opkomst van antisemitisme in Duitsland, wordt voortdurend gereproduceerd door de media in het Westen. Maar zoals de meeste officieel gesanctioneerde verhalen over populisme, verstoort dit een aantal van de kwesties die op het spel staan.

De leiders van de Joodse gemeenschap en veel Duitse Joden betwisten de bewering dat bijna alle antisemitische aanvallen door extreemrechts worden gepleegd. Meer dan de helft van de Duits-Joodse respondenten bij een EU-enquête uit 2018 gaf aan dat ze de afgelopen vijf jaar antisemitisch werden lastig gevallen. Van deze respondenten geloofde de meerderheid – 41 procent – dat de dader van het meest ernstige incident dat zij ervoeren “iemand was met een moslimextremistische visie“.

Dus waarom schrijven officiële Duitse statistieken zo’n ander beeld? Het antwoord is heel eenvoudig. Zoals James Angelos onlangs onthulde in het New York Times Magazine, hebben Duitse functionarissen een procedure aangenomen waarbij, wanneer de daders van een antisemitisch incident onbekend zijn, ze automatisch als extreemrechts worden geclassificeerd. Dit punt werd door Klein erkend toen Angelos hem vroeg naar de betrouwbaarheid van de officiële statistieken. Klein gaf toe dat de methodologie ‘gebrekkig‘ was en zei dat hij ‘de discussie binnen de overheid al was begonnen om dat beeld te veranderen‘.

Maar het probleem is hier niet alleen een methodologische. Het Duitse politieke establishment is niet voorbereid, noch bereid om zich bezig te houden met manifestaties van anti-Joodse haat binnen moslimgemeenschappen. Kleins bereidheid om Joodse mensen te instrueren geen keppels meer te dragen in het openbaar is symptomatisch voor deze grotere oneerlijkheid en lafheid binnen officiële kringen.

Er bestaat ongetwijfeld een extreem rechts antisemitisme dat een echt probleem vormt. Maar het is een probleem dat veel erger is geworden door de instemming van het officiële instituut met het islamitische antisemitisme. Het is onmiskenbaar dat de vijandige houding tegenover het Joodse volk door delen van de moslimgemeenschap Duitse antisemieten van de oude stempel heeft aangemoedigd om hun gevoelens te uiten.

De lessen die we moeten trekken uit het “geen keppel-dragen schandaal” is dat de werkelijke dreiging waarmee Joodse mensen in Duitsland worden geconfronteerd, niet de houding en het gedrag is van de oude school nativistische antisemieten, maar de instemming van het Duitse ambtenarenapparaat met nieuwe vormen van anti-Joodse haat.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Frank Furedi “Germany must confront Muslim anti-Semitism – Jews are being told not to wear their skullcaps in public – that is dreadful advice” van 29 mei 2019 op de site van Spikes

Een gedachte over “Duitsland moet afrekenen met het islamitisch antisemitisme in eigen land

  1. Goed artikel.
    Alleen er staat: “meerderheid – 41 procent – ”
    Een meerderheid is toch minstens 50 %?

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.