Songfestival in Tel Aviv was groot succes met winst voor Nederland en slechts 2 kleine incidenten

Tel Aviv organiseerde het Eurovisie Songfestival voor de eerste keer in decennia zaterdag en trok daarmee een van de grootste internationale evenementen aan die het land ooit heeft georganiseerd. De strak georganiseerde productie bracht wereldwijd aandacht naar Israël en slaagde erin om op de lijn te blijven, ondanks de angst dat het gepolitiseerd zou worden.

Een volle zaal met 7.300 mensen, ingepakt in het congrescentrum van Expo Tel Aviv keken naar 26 optredens vanuit het hele continent en het spektakel was ook elders te bekijken, met ongeveer 70.000 fans die naar de show keken in het Eurovision Village aan de andere kant van de stad. Over de hele wereld werd de show naar schatting door 200 miljoen kijkers bekeken. Een betere PR-campagne kon Israël zich niet dromen.

De grootste favoriet, de 25-jarige Nederlandse zanger/pianist Duncan Laurence won uiteindelijk met zijn soulvolle ballad ‘Arcade’ verdiend de wedstrijd, waarmee hij voor het eerst in 44 jaar de trofee mee naar zijn land brengt. De vorige overwinning dateert van 1975 met het aanstekelijke “Ding-a-dong” van Teach-in.

Nederland werd op de voet gevolgd door Italië en Rusland. De Israëlische zanger Kobi Marimi eindigde op de 23ste plaats. En zowel België als Georgië werden er reeds in de 1ste halve finale op dinsdag eruit gewipt.

Het Eurovisie Songfestival debuteerde in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog om een ​​verdeeld continent te helpen genezen met een blijk van serieuze Europese eenheid, maar de aanloop naar de wedstrijd van dit jaar was vol vrees dat de niet-politieke berichtgeving overschaduwd zou worden door pro-Palestijnse protesten, inclusief oproepen tot boycots, zorgen over het uitbreken van een oorlog met Gaza en klachten over hoge prijzen voor tickets en accommodaties die toeristen zouden weghouden.

Uiteindelijk werden de protesten redelijk kleinschalig gehouden, en meestal buiten de arena, waarbij de meeste fans de smeekbeden van de Boycott, Divestment en Sanctions-beweging negeerden om de show te vermijden. Israël slaagde erin de spanningen met Gaza niet uit de hand te laten lopen en dat minder dan twee weken na de zware schermutselingen met Islamitische Jihad en Hamas in Gaza die ruim 700 raketten en mortiergranaten afvuurden naar willekeurige burgerdoelwitten, waarbij helaas vier Israëliërs werden gedood..

Slechts twee kleine inferieure incidenten ontsierden de show gisteren. Madonna die tijdens haar optreden het waagde om een PLO vlag te tonen en de Ijslandse groep Hatari met zijn pro-Palestijnse banners:

Popzangeres Madonna trad zaterdagavond op het Eurovisie Songfestival in Tel Aviv op en zong een hit uit het verleden, aka ‘Like a Prayer‘. Daarna bracht ze het nummer ‘Future‘ uit van haar nieuwe album, het 14de reeds dat volgende maand wordt uitgebracht. De dansers die Madonna vergezelden, droegen shirts met Israëlische vlaggen die op hun rug waren gedrukt. Een van de danseressen had de vlag van de PLO op de rug van haar hemd wat op het nodige boe-geroep en kritiek werd onthaald.

Parlementslid voor de Likoed partij, Michal Shir, reageerde op het incident en zei: “Alle waardering voor het organiseren van een voorbeeldevenement werd in één ogenblik gewist. Ik weet niet wie hier verantwoordelijk voor is, maar de vlag rechts is verantwoordelijk voor de moord op tienduizenden Israëliërs. Sinds wanneer is het legitiem geworden om deze [vlag] met trots te presenteren aan de Israeli Broadcasting Corporation? Ik verwacht van de organisatoren dat ze verantwoordelijk worden gehouden voor dit falen. Er is een grens aan onze vleierij voor de wereld en de bok stopt hier.

Verschillende leden van de BDSM punkband Hatari, de IJslandse delegatie op het Eurovisie Songfestival, hielden Palestijnse banners voor de camera’s om hun solidariteit met de Palestijnse jihad, terreur en geweld jegens Joden, uit te drukken, toen hun puntenresultaten bekend werden gemaakt. Ze werden boos uitgejouwd door het publiek.

De Palestijnse Campagne voor de Academische en Culturele Boycot van Israël, die had opgeroepen tot een totale boycot van de show, wees het protest af zeggende: “Het Palestijnse maatschappelijk middenveld verwerpt overwegend vijgenblad-achtige gebaren van solidariteit van internationale artiesten die onze vreedzame piket-lijn overschrijden. De meest betekenisvolle uitdrukking van solidariteit is het annuleren van optredens in Apartheid Israël.”

Eurovisieorganisatoren dreigen thans met straffen nadat de IJslandse band duidelijk duidelijk de regels van het Songfestival hebben overtreden die de promotie van politieke boodschappen verbiedt.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Yoni Kempinski “Israeli and PA flags accompany Madonna at Eurovision” en een artikel van Ben Ariel “Iceland’s provocation – Iceland delegation to Eurovision displays scarfs with Palestinian Arab flags as results announced” van 19 mei 2019 op de site van Arutz Sheva

♦ naar een artikel van Joshua Davidovich “Politics (mostly) kept off center stage as Israel hosts Eurovision mega-event” en een artikelBDS rejects Icelandic group’s pro-Palestinian Eurovision protest” van 19 mei 2019 op de site van The Times of Israel

2 gedachtes over “Songfestival in Tel Aviv was groot succes met winst voor Nederland en slechts 2 kleine incidenten

  1. Dit grandiose songfestival was een dikke middelvinger naar Roger Waters, BDS & hun haatboodschappers.

    Zij zijn het die de boodschap van Eurovisie niet begrepen hebben.

    Muziek verbind & overwint!

    Zoals Gal Gadot zei: “3 minuten kunnen een wereld veranderen”.
    2 prachtige voorbeelden hiervan zijn Dana International & Netta Barzilai, zangeressen die het “anders zijn” met trots uitdragen.

    De maandenlange stoere taal van de 2 IJslanders bleek een totale anti klimax. Booskijkende “zangers” met pathetisch kleine banners waarbij hun debiele actie vooral gevolgen zal hebben voor IJsland.
    De danseres van Madonna was een onzichtbaar klein lampje.

    Het kon de pret niet drukken en deed niets af aan het talent van de organisatoren om van dit Eurovisie muziekfestival een échte Internationale happening te maken waar vooral de diversiteit de boventoon voerde.

    Met andere woorden, het zal voor Nederland volgend jaar een grote uitdaging zijn om dit Israelische muziek spectakel te overtreffen.

    Chapeau Israel & chapeau Duncan Laurence.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.