Israëlische parlementsleden eisen de terugkeer naar Israël van 4 verloren dorpen in Samaria

In de zomer van 2005 werden duizenden Israëliërs door de IDF met veel geweld en machtsvertoon verdreven uit 17 Israëlische dorpen en gemeenten van Gush Katif in Gaza in het kader van het Disengagementplan van wijlen premier Ariel Sharon.

Minder bekend is dat tegelijk met Gaza ook op 23 augustus 2005 vier bijkomende Israëlische dorpen in het noorden van Samaria, Homesh, Sa-Nur, Ganim en Kadim, eveneens werden ontruimd. 14 jaar later is Israël nog steeds niet bekomen van het trauma van Gush Katif, dat het disengagementplan veroorzaakte en dat sindsdien bekend staat als de Grote Blunder van Sharon.

Op donderdag jongstleden bezochten elf Israëlische conservatieve parlementsleden de ruïnes van Homesh, een van de vier geëvacueerde nederzettingen die 14 jaar geleden samen met drie andere nederzettingen op de noordelijke Westelijke Jordaanoever werden verwoest als onderdeel van de terugtrekking van Gaza. Zij kwamen er hun steun geven aan een wetsvoorstel dat Israëliërs in staat zou stellen permanent terug te keren.

De reis maakte deel uit van een bredere campagne van Samaria Regional Council, voorzitter Yossi Dagan, een prominente kolonistenleider, om de wetgeving erdoor te duwen, die premier Benjamin Netanyahu tot nog toe meer dan tweehonderd keer liet verwijderen van de parlementaire agenda in vorige Knesset-sessies om de Amerikaanse Trump-regering niet te ontstemmen. De Trump-regering zegt dat ze zich opmaakt om haar Israëlisch-Palestijnse vredesplan volgende maand te presenteren.

Dagan dringt aan op de onmiddellijke doorvoering van de wetgeving, die de Uitvoeringswet van het Uitvoeringsplan 2005 annuleert en Israëliërs toestaat om terug te keren naar Homesh, Sa-Nur, Ganim en Kadim in het noorden van Samaria, aka de Westelijke Jordaanoever. Hij riep op tot de wet te worden opgenomen in het platform van de regering die Netanyahu momenteel aan het vestigen is.

Plaatje hierboven: Het Israëlische dorp Ganim in Samaria in 2005 (links) met z’n bekende watertoren dat werd gesticht in 1988 en wat ervan overblijft in 2017 (rechts) nadat haar 107 inwoners op 23 augustus 2005 door de IDF manu militari werden verdreven [beeldbron: Emile Salman/Haaretz]

De delegatie van parlementsleden die naar de geëvacueerde nederzetting Homesh waren gekomen, bestond uit Knesset-spreker Yuli Edelstein, acht parlementsleden van de regerende Likoed-partij en twee parlementsleden uit de Unie van Rechtse Partijen. Zeven van de elf parlementsleden waren eerstejaars parlementsleden. De IDF verstrekte speciale toestemming voor de wetgevers om het gebied binnen te gaan, dat sinds de terugtrekking als een gesloten militaire zone is aangewezen.

Terwijl het leger de Palestijnen heeft verboden om Homesh te bereiken (evenals Sa-nur, Ganim en Kadim), dat werd gecreëerd op particulier Palestijns gebied dat in 1978 door de IDF in beslag werd genomen voor veiligheidsdoeleinden, heeft de geëvacueerde nederzetting een dagelijkse aanwezigheid van kolonisten gezien voor de afgelopen tien jaar.

Na de evacuatie werd een yeshiva op de ruïnes van Homesh gevestigd en vanwege de minimale handhaving door de IDF zijn ongeveer 25 studenten dagelijks vanuit hun slaapwagentjes in de nabijgelegen Shavei Shomron-nederzetting de heuvel opgegaan. De rabbijn van de Jesjiva was aanwezig tijdens het bezoek van de MK’s op donderdag.

Sprekend met verslaggevers bij het verlaten van Homesh zei Edelstein dat de sloop van de vier nederzettingen op de noordelijke Westelijke Jordaanoever ‘zonder een doel’ was uitgevoerd en zei dat het de ‘missie’ van de Knesset zou zijn om de terugtrekkingswet te annulering met terugwerkende kracht.

Volgens Dagan, die beweert dat de wetgeving de steun geniet van de overgrote meerderheid van de parlementsleden van de Likoed, ligt het lot ervan ‘in de handen van Netanyahu.’ “Zich verbergen achter de Amerikanen in plaats van zo’n belangrijke beslissing te nemen is onaanvaardbaar,” zei hij.

De annulering van de terugtrekkingswet (Disengagement Law) zou een grotendeels symbolische stap zijn – zij het een overwinning voor de nederzettingenbeweging – omdat de regering nog steeds aanvullende maatregelen zou moeten nemen om de wederopbouw van de verwoeste gemeenschappen mogelijk te maken.

Plaatje hierboven: De ruïnes van de Israëlische gemeente Homesh in Samaria, gesticht in 1978 en waar zo’n 70 families leefden, worden tot op vandaag al meer dan tien jaar lang bezocht en symbolisch ‘bezet’ door Joodse kolonisten om aan te tonen dat zij hun gemeenten in Samaria nooit zullen opgeven [beeldbron:  My Yesha]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Jacob Magid “11 MKs visit evacuated settlement, declare ‘mission’ to return permanently” van 16 mei 2019 op de site van The Times of Israel