Het Israëlische leger is voorbereid op zware rellen die vandaag, op Nakba Dag, worden verwacht

Vandaag woensdag 15 mei herdenken Palestijnse Autoriteit en de Arabieren in de Gazastrook voor de 71ste keer ‘Nakba Dag’. Volgens eigen zeggen werden ze toen op gewelddadige wijze verdreven uit hun huizen en levenslang verbannen naar het buitenland. Onzin natuurlijk. In werkelijkheid is 15 mei een dag van rouw over het feit dat de Arabische legers faalden om Israël van de kaart te vegen toen ze op 15 mei 1948, de dag nàdat Israël de onafhankelijkheid uitriep, de Joodse staat binnenvielen.

Onlangs hebben PA en Gaza-Arabieren verschillende keren Israëlische burgers bedreigd, met waarschuwingen voor incidenten op Nakba Dag van 15 mei, de dag na de Israëlische Onafhankelijkheidsdag volgens de Gregoriaanse kalender. Als reactie daarop rondde het IDF de voorbereidingen rond Gaza af uit bezorgdheid dat er ondanks de Qatari-financiering beveiligingsincidenten zullen zijn. Twee gedenkplaatsen – Hetz Shachor en Yantzu – werden gesloten.

De Israëlische veiligheidstroepen geloven dat geweld op woensdagmiddag zal losbarsten en hebben herinneringen en waarschuwingen uitgegeven om weg te blijven van brandgevaarlijke en explosieve ballonnen, om ze niet aan te raken, en om de politie of plaatselijke beveiligingsbeambte te bellen. Versterkingen zijn langs de grens met Gaza geplaatst en speciale eenheden zijn er ook naartoe gestuurd uit bezorgdheid dat escalatie en destabilisatie snel zullen plaatsvinden. Sommige IDF-eenheden zijn in hun basisgebied in de Gazastrook gebleven, maar zijn zeer alert.

Op maandag waarschuwde de speciale coördinator van de Verenigde Naties voor het vredesproces in het Midden-Oosten Nickolay Mladenov voor het risico van nieuwe conflicten. “Het risico op oorlog blijft imminent en vandaag hebben we misschien de laatste kans om de gemaakte afspraken te consolideren“, vertelde hij aan een persconferentie in Gaza. “De volgende escalatie zal waarschijnlijk de laatste zijn.

Fake Nakba
“De arabische bewoners van ‘Palestina’ werden met geweld uit hun eeuwenoude heimat verdreven door de Zionistische onderdrukkers en bezetters,” klinkt steevast het verhaal over de Naqba. Echter, niét volgens Mahmoud Abbas, de president van de Palestijnse Autoriteit, die in een interview poneerde: “De Arabieren die in 1948 de stad Tzfat (Safed) in Galilea verlieten deden dat niet omdat ze werden uitgedreven maar uit eigen vrije wil.”

Veel biografieën van de president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, impliceren dat zijn familie ‘vluchtelingen’ werd vanwege de Onafhankelijkheidsoorlog in 1948. Bijvoorbeeld, een BBC profiel omtrent Abbas toen hij in 2005 Yasser Arafat opvolgde als voorzitter van de PLO, schrijft: “In het licht van zijn oorsprong in Safed in Galilea – in wat nu het noorden van Israël is – zou hij sterke opvattingen hebben over het recht op terugkeer van Palestijnse vluchtelingen.” Answers.com verklaart: “Als gevolg van de Arabisch-Israëlische oorlog van 1948, werd hij een vluchteling.” Wikipedia-artikelen over het onderwerp zeggen hetzelfde: ze geven allemaal de indruk dat de Abbas-familie werd verdreven en dakloos werd.

Echter Abbas zelves, die samen met Arafat medeoprichter is van al-Fatah, en beter bekend is bij zijn nom de guerre Abu Mazen, vertelt thans een heel ander verhaal. In een interview op Al-Palestinia TV van 6 juli 2009 erkende Abbas grif dat zijn familie niet werd uitgezet of verdreven, maar eerder vertrok uit schrik dat de Joden wraak zouden willen nemen voor het afslachten van 20 Joden in zijn stad [Safed] tijdens de Arabische pogroms van 19 jaar eerder.

In de woorden van Abu Mazen aka Mahmoud Abbas:

Ik behoor tot degenen die zijn geboren in de stad Tzfat (Safed). We waren een bemiddelde familie. Ik studeerde op de lagere school en toen kwam de Naqba (de arabische exodus uit het Brits Mandaat). ’s Nachts vertrokken we te voet van Tzfat naar de rivier de Jordaan, waar we een maand bleven. Toen gingen we naar Damascus en vervolgens naar onze familieleden in Jordanië waarna wij ons in Damaskus vestigden. Mijn vader had geld en gaf zijn geld systematisch uit, maar na een jaar raakte het geld op en begonnen we te werken.

De basismotieven die de mensen ertoe brachten om weg te rennen voor hun leven en met hun eigendom. Deze [motieven] waren erg belangrijk, want ze vreesden het geweld van de Zionistische terroristische organisaties – en vooral wij van Tzfat dachten dat er een oud verlangen was om wraak te nemen omwille van de rebellie van 1929 en dit was ter nagedachtenis aan onze families en ouders.

De ‘rebellie’ waarnaar Abbas verwees was een reeks wrede Arabische aanvallen op Joodse steden in de zomer van 1929. Bijna 70 Joden werden in hun huizen in Hebron geslacht, 20 in Tzfat (Safed), 17 in Jeruzalem en anderen werden vermoord in Motza, Kfar Uriah en Tel Aviv.

De herinnering van de slachting, zei Abbas: [… bracht [onze families] ertoe te begrijpen dat de militaire balans veranderd was en dat [wij] niet langer militaire strijdkrachten in hun ware betekenis hadden. Er waren alleen jonge mensen die vochten en er was een eerste actie. Ze voelden dat het machtsevenwicht in elkaar was gestort en besloten daarom te vertrekken. De hele stad werd verlaten op basis van deze gedachte – de gedachte aan hun eigendom en zichzelf te redden.”

Terug naar de wortels… in Damascus
Het is opmerkelijk dat de Abbas-familie terugging naar Damascus, omdat dat waarschijnlijk de plaats was waar het minder dan 90 jaar eerder hun oorspong lag. Joan Peters schrijft in haar wetenschappelijk werk uit 1984 ‘From Time Immemorial‘ over de Arabische bevolking van Israël dat in 1860 “Algerijnse stammen massaal van Damascus naar Safed verhuisden”.

Ze merkt op dat de moslims in de stad voornamelijk afstamden van Moorse kolonisten en van de Koerden – meer bewijzen die de bewering ontkennen dat de Arabieren in het land van Israël er al “sinds mensenheugenis waren.”

Plaatje hierboven: Ramallah, 6 september 2003. De Egyptenaar Yasser Arafat en zijn trouwe knecht de Syriër Mahmoud Abbas, die sinds mei 2003 premier was van de PA. Yasser Arafat was de 1ste president van de Palestijnse Autoriteit en werd na zijn dood op 11 november 2004 opgevolgd door Abu Mazen, nom de guerre van Mahmoud Abbas [beeldbron: Jewish World Review]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Kobi Finkler “IDF completes preparations around Gaza for ‘Nakba Day’ – IDF closes sites, reinforces troops near Gaza border, out of concern for violence, escalation” van 15 mei 2019 en een artikel van Hillel Fendel “PA Chief Abbas: We Left Galilee on Our Own” van 7 juli 2009 op de site van Arutz Sheva

♦ naar een artikelIDF raises level of alert – Muslim terror groups call for mass riots on Nakba Day” van 14 mei 2019 op de site van Behind The News (BTN)

♦ een artikel op deze blogDe onuitroeibare Mythe van de Nakba, aka de vlucht vooruit van ‘Palestijnen’ in 1948” van 19 april 2019 en een artikelDoor wie werden de Palestijnen in 1948 verdreven? Palestijnen getuigen [3 x video]” van 3 maart 2019 en een artikelPalestijnen ontzet over Saoedi-Arabische gebalanceerde Nakba-documentaire” van 12 juli 2018

4 gedachtes over “Het Israëlische leger is voorbereid op zware rellen die vandaag, op Nakba Dag, worden verwacht

  1. “Zware rellen”? 6000 palestijnse idioten!

    Dag in/uit, maand in/uit, jaar in/uit….. protesten, geweld, terreur/ protesten, geweld terreur/ protesten, geweld, terreur.

    En het resultaat?

    Méér protesten, geweld, terreur….én honger & armoede.

    Wow, wat een resultaat heeft dit beleid hen gebracht.

    Een bende idioten die maar in dezelfde kringloop van geweld blijven rond draaien (gefinancierd door Qatar & Europa) en dezelfde taktiek blijven gebruiken maar hopen op een ander resultaat.

    Maar ja, van Einstein hebben deze genieën natuurlijk ook nooit gehoord.

    Like

  2. Het blijft onthutsend dat de MSM nog steeds de kant van de terreur aanhangers kiest.Hoeveel feiten moeten er nog komen voordat ze beseffen dat ze al jaren bekrompen islamisten steunen.
    En van mij mag het Israëlische leger wel wat steviger optreden.

    Like

  3. Dat Israëlische leger bestaat uit een nogal bont, maar zeer effectief gezelschap. Dat werkt alleen goed als met iedereen rekening wordt gehouden, dus ook met de Druzen, Arabieren, de vele dames etc. etc.
    Lichtvaardig over een oorlog denken is niet verstandig. Er wordt altijd gedacht aan de veiligheid en de beperking van de risico’s.
    Gelukkig is het niveau niet zo gedaald als in andere landen met voortdurende dreigementen, vernederingen en pesterijen.
    Alleen als de bevolking zelf wil, heeft ingrijpen zin. We zullen eerst maar eens wachten wat het o zo gevreesde plan van Trump ons oplevert.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.