Israël eist verdedigbare grenzen in het Midden-Oosten tegen interne en externe arabische en moslimterreur

Plaatje hierboven: Een soevereine staat Palestina in Judea & Samaria en oostelijke Jeruzalem zou de terreurgroepen van Hamas en Co tot aan de poorten van Jeruzalem brengen. De facto een onverdedigbare grens en suïcidale situatie (aka Auschwitz-grenzen) voor de Joodse natiestaat Israël [beeldbron: cartoon van Cox & Forkum]

De belangrijkste functie van verdedigbare grenzen, in het Midden-Oosten, moet het vermogen zijn om de volatiele, explosieve en gewelddadige realiteit van de regio het hoofd te bieden, wat in de slechtst denkbare scenario’s topzwaar is geweest en die de duidelijke en huidige dodelijke dreigingen benadrukt.

Realistisch gezien zouden de verdedigbare grenzen van Israël niet gebaseerd moeten zijn op goedbedoelde, vreedzame coëxistentie (best-case) scenario’s – ondersteund door welsprekende uitspraken, overeenkomsten, verzekeringen en garanties – die zijn losgemaakt van het wrede Midden-Oosten tussen Arabische en inter-islamitische realiteit sinds de 7de eeuw.

De meest kritische functie / test van verdedigbare grenzen in het Midden-Oosten is hun vermogen om realistische (worst-case) scenario’s af te weren.

Het meest cruciale doel van verdedigbare grenzen is overleven op lange termijn / veiligheid in het turbulente, onvoorspelbare Midden-Oosten, in plaats van het bevorderen van (relevante) vredesakkoorden in een regio waar Arabieren nog steeds voor het eerst moeten kennismaken met vreedzaam samenleven op de lange termijn.

Verdedigbare grenzen moeten worden getrokken op basis van de realiteit in het Midden-Oosten, die de inherente zwakke aard van de Arabische / Islamitische regimes en daarom de onstabiele aard van hun beleid en akkoorden, inclusief vredesovereenkomsten, accentueert. Deze laatste kunnen zelden duurzamer zijn dan de regimes die hen omvatten.

Israëls verdedigbare grenzen moeten zorgen voor een effectieve reactie op – of beter nog, afschrikking – conventionele en niet-conventionele aanvallen, evenals aanvallen door reguliere strijdkrachten en terreurorganisaties.

De verdedigbare grenzen van Israël weerspiegelen het besef dat militaire hightech vandaag, morgen militaire low-tech kan zijn, maar de high-ground van vandaag zal ook morgen een high-ground zijn, en een uiterst cruciale rol spelen in het uitstellen van potentiële invasies, het bieden van tijd voor de inzet van reservisten, die 75% van de Israelische strijdkrachten vormen.

De verdedigbare grenzen van Israël zouden oorlogsbeperking moeten zijn (een versterkte houding van afschrikking) in plaats van te verleiden tot een oorlog (een versoepelde houding van afschrikking).

De verdedigbare grenzen van Israël zouden haar status als nationale veiligheidsproducent moeten verbeteren in plaats van een nationale veiligheidsafnemer; een geostrategisch activum – geen aansprakelijkheid – van de VS en de pro-Amerikaanse Arabische regimes; dus, uitbreiding van de strategische hand van de VS, terwijl het aantal Amerikaanse troepen in de regio wordt geminimaliseerd.

Israëls verdedigbare grenzen stuwen zijn vastberadenheid op om afhankelijkheid van niet-Israëlische soldaten te voorkomen – een cruciaal onderdeel van de samenwerking tussen VS en Israël, en een voorwaarde voor het overleven en de status van Israël in het Midden-Oosten.

Het verschil tussen een ‘goede’ en een ‘slechte’ Joodse jongen:

Een verwijzing naar de onverdedigbaarheid van de grenzen van vóór 1967 – ‘iets van een herinnering aan Auschwitz’ – werd gemaakt door wijlen Abba Eban (1915-2002),  die destijds Israël’s minister van Buitenlandse Zaken was (1966–1974) en een van de leidende ‘duiven’ van Israël was. In een interview op 5 november 1969 met het Duitse weekblad Der Spiegel zei Abba Eban:

De kaart zal nooit meer hetzelfde zijn als op 4 juni 1967. Voor ons is dit een kwestie van veiligheid en principes. De kaart van juni [1967] is voor ons gelijk aan onzekerheid en gevaar. Ik overdrijf niet als ik zeg dat het voor ons iets is dat herinnert aan Auschwitz. We huiveren als we denken aan wat ons in de omstandigheden van juni 1967 zou overkomen zijn indien we verslagen waren; met Syriërs op de berg [Golan Heights] en ons in de vallei, met het Jordaanse leger in het zicht van de [Middellandse Zee], met de Egyptenaren in Gaza. Dit is een situatie die nooit zal worden herhaald in de geschiedenis ….

De cruciale rol die de bergruggen van Judea en Samaria [de ‘Golanhoogten’ van Jeruzalem, Tel Aviv, Ben Gurion Airport en het grootste deel van de bevolking, transport en industriële infrastructuur van Israël] speelden bij het smeden van verdedigbare grenzen, werd gedocumenteerd op 29 juli 1991 (Congresverslag – Senaat) van wijlen de Amerikaanse marine Admiraal James Wilson ‘Bud’ Nance, die diende als stafdirecteur van het Amerikaanse Senaatscollege voor buitenlandse betrekkingen (‘Israël dwingen om land op te geven voor vrede is verkeerd’):

De West Bank is het belangrijkste strategische defensieve onroerend goed in het gebied. Zonder de Westelijke Jordaanoever zijn de meeste grote bevolkingsgroepen en industriële centra van Israël gemakkelijk binnen het bereik van artillerie [en terrorisme]. [De Westelijke Jordaanoever] vormt een natuurlijke barrière tegen elke aanval op Israël vanuit het oosten. De bergen van Judea en Samarian Ridge die langs de noord-zuidas van de Westelijke Jordaanoever lopen, bieden volledige overheersing van het gebied …. Elk aanvallend leger zou moeten klimmen vanaf het laagste punt op aarde (de Dode Zee) naar de 3.000 m hoogte van de West Bank Mountains …. Met de Westelijke Jordaanoever hebben de Israëli’s een van ’s werelds beste tanks en gepantserde voertuigen …. De westelijke hellingen vallen zachtjes naar het hart van Israël [een droomplatform van terrorisme en invasie] ….

Het verschil tussen een ‘goede’ en een ‘slechte’ Jood:

Eraan toevoegend:

Zonder de Westelijke Jordaanoever, heeft Israël slechts 9 mijlen over in zijn centrum dicht bij Tel Aviv …. Dit is nauwelijks meer dan de afstand van het Pentagon tot Mount Vernon [en tussen JFK en La Guardia-luchthavens, en de lengte van DFW Airport]. Een moderne tank kan deze afstand in ongeveer 15 minuten afleggen … Met de Westelijke Jordaanoever is Israël ongeveer 40 mijl tegenover het midden ervan …. In deze dunne strook hebben we 2/3 van de Joodse bevolking van Israël en ¾ van hun industrie …. Als Israël de Golan-hoogvlakte, de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook zou verlaten, zou dit (1) de instabiliteit in het gebied vergroten; (2) de mogelijkheid van oorlog vergroten; (3) de noodzaak vergroten voor Israël om te pre-ademen in oorlog; (4) vergroot de mogelijkheid dat kernwapens zouden moeten worden gebruikt om een ​​Israëlisch verlies te voorkomen; (5) en vergroot de mogelijkheid van betrokkenheid van de VS bij een oorlog in het gebied … Het is niet in het belang van de VS dat Israël de omstreden gebieden verlaat ….

Op 29 juni 1967 overhandigde generaal Earl Wheeler, voorzitter van de Amerikaanse stafchefs, aan president Lyndon Johnson en minister van defensie Robert McNamara, een memorandum over de minimale territoriale veiligheidseisen van Israël:

Controle over de hoge grond [op de Westelijke Jordaanoever] … zou Israël een militair verdedigbare grens bieden …. De hoge grond die noord-zuid door het midden van West-Jordanië loopt, overziet het smalle middengedeelte van Israël en biedt een route voor een stuwkracht naar de [Middellandse Zee] zee die Israël in twee delen zou opsplitsen …. [De Westelijke Jordaanoever is] een gebied waar het lanceren van saboteurs en terroristen in Israël relatief eenvoudig was …. Israël moet het gebied beheersen ten oosten van de grens van 4 juni 1967 [de Golanhoogte] die uitkijkt over het gebied rond Galilea … dat zich uitstrekt van de grens van Libanon tot aan de grens met Jordanië …. De bezetting van de [Gazastrook] door Israël zou de vijandige grens met een factor vijf verminderen en een bron voor invallen en training van [terroristen] elimineren …. 

De realiteit van de wereld in het algemeen en het Midden-Oosten in het bijzonder in 2019 is veel explosiever, bedreigender en zwakker dan in 1967, inclusief de ongekende proliferatie van islamitische terreurorganisaties, uitgerust met conventionele en niet-conventionele militaire systemen, die dodelijke bedreigingen vormen voor elke relatief gematigde Arabische regime (bijv. Egypte en Jordanië).

In 2019 worden de wereld en het Midden-Oosten geconfronteerd met turbulente multi-polarisatie – geïntensiveerd door de ongekende proliferatie van militaire hardware tussen malafide regimes en terreurgroepen – in plaats van de relatief hanteerbare bipolaire wereld van 1967. Dit heeft de wereld dramatisch gedestabiliseerd, dus het vergroten van het kritieke belang van verdedigbare grenzen, vooral in het Midden-Oosten, dat een rolmodel is geweest van instabiliteit, onvoorspelbaarheid en tijdelijke regimes / beleid / akkoorden.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Yoram Ettinger “Defensible Borders in the Middle East” van 14 mei 2019 op de site van The Jewish Press

Een gedachte over “Israël eist verdedigbare grenzen in het Midden-Oosten tegen interne en externe arabische en moslimterreur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.