Terugtrekking van Israël uit Gaza in 2005 is grootste ramp gebleken voor zijn Arabische bewoners

De Israëlische terugtrekking [lees: gedwongen uitzetting] uit de Gazastrook in 2005, waarbij de volledige IDF-infrastructuur werd verwijderd, evenals ongeveer 8.000 Joden in 17 nederzettingen, was het ergste dat de Arabieren van Gaza ooit is overkomen, volgens een rapport dat op vrijdag werd gepubliceerd door Makor Rishon.

Want, met de aftocht van de Israëlische Joden uit de Gazastrook, verdwenen ook de werkgelegenheid, inkomen en welvaart voor de Gazaanse Arabieren zélves, die door de Joden werd gegenereerd. En daar had blijkbaar niemand in Gaza rekening mee gehouden. Het werd een misser van formaat.

Om te beginnen leidde de Israëlische terugtrekking tot een brede economische stagnatie, chronische werkloosheid en een aanzienlijke beperking van de dienstverlening. Een voorbeeld van de ernst van de economische ondergang van Gaza is het feit dat, volgens Makor Rishon, het aantal Gaza-Arabieren dat afhankelijk is voor hun levensonderhoud van de UNRWA (het VN-Hulp- en Werkagentschap voor Palestijnse Vluchtelingen in het Nabije Oosten), van 130.000 personen in 2005 is opgelopen tot maar liefst 1,3 miljoen.

Deze stijging van de werkloosheid en armoede vindt plaats onder de geschatte 2,5 miljoen Arabieren in Gaza, wat betekent dat slechts 52% van hen aan het werk is. En de zaken zullen niet snel verbeteren. Met Gaza’s jeugdwerkloosheid die stabiel blijft op 70%, wordt er om de tien minuten een baby in de Strook geboren – en dit nadat de samenstelling van het gemiddelde gezin in Gaza is gedaald van 6,9 naar 5,9 personen.

Coördinator van regeringsactiviteiten in de gebieden (COGAT) in Gaza, kolonel Iyad Sarhan, vertelde Makor Rishon dat “de ambitie van de Gazanen is om de Strook te verlaten. Naar mijn mening, als ze werkelijk de kans hadden gekregen, zou Gaza volledig zijn leeggelopen. We waren getuige van hetzelfde fenomeen toen de Rafah grensovergang [naar Egypte] voor het eerst werd geopend. Eerst vertrokken de artsen, gevolgd door de heersende klasse en de middenklasse – totdat de Egyptenaren de vertrekkers stopten.”

In februari meldde kolonel Sarhan dat Arabische gezinnen die legaal binnenkomen in Israël om medische behandeling voor hun kinderen te ontvangen, hun kinderen achterlaten bij de Erez-oversteek om ondergronds te gaan in Israël. Een Arabische gast op de coördinator van regeringsactiviteiten op Facebook in de gebieden liet een bericht achter met de tekst: “Wij willen leven. Joden, geef ons werkvergunningen.

In 2005 stemde de Economische Samenwerkingsstichting van de Europese Unie in met de aankoop van de verlaten Israëlische serres voor een bedrag van $ 14 miljoen, en droeg het eigendom over aan de Palestijnse Autoriteit, waarbij 4000 banen werden behouden voor lokale Arabieren. Echter, toen even later de IDF Gaza verliet, plunderden en vernietigden de Arabieren 800 van de 4000 serres! “Van de boom de tak afzagen waarop men zit,” heet zoiets.

Naarmate de spanningen en het geweld toenamen nadat Hamas het regime van de Palestijnse Autoriteit [van Mahmoud Abbas] met geweld van de macht had verdreven in de Gazastrook en de daaruit voortvloeiende sluitingen van de grensovergangen naar Israël, schat men dat dit alles de Gazaanse landbouwsector zowat $ 450.000 per dag kostte aan verloren inkomsten.

Plaatje hierboven: Gush Katif in Gaza, 13 augustus 2005. De laatste Joodse bewoners hebben de gemeentes verlaten en werden gedwongen verplaatst binnen Israël’s grenzen. Bulldozers van de IDF vernietigden al de wijken en woonhuizen alsmede de complete Israëlische infrastructuur van de 17 ‘nederzettingen’ in het gebied. Geen enkel huis bleef overeind [beeldbron: Arutz Sheva]


Bronnen:

♦ naar een artikel van David Israel “Report: Since 2005 ‘Disengagement’ UNRWA Gazan Dependents Increased by 1.2 Million” van 25 april 2019 op de site van The Jewish Press

Een gedachte over “Terugtrekking van Israël uit Gaza in 2005 is grootste ramp gebleken voor zijn Arabische bewoners

  1. Ik weet van mijn familie bijna zeventig jaar geleden dat er keihard gewerkt om iets op te bouwen. In dit geval de productie van o.a. sinaasappelen. Cowboytoestanden met belegering door de Arabieren die geen Palestijnen heetten en altijd bewapend. Daar word je wel hard van.
    Zo is dat land opgebouwd. Door keihard te werken.
    Die lui in Gaza trekken van de steun. Die zouden ook initatief kunnen tonen. Die zouden ook zelf iets kunnen opbouwen. Ze zouden kunnen laten zien dat ze niemand nodig hebben.
    In plaats daarvan zijn het altijd smoesjes. Altijid uitvluchten. De buren krijgen de schuld. De buren hadden het makkelijker. Dan dit. Dan dat. Dan komt er weer een Egyptenaar met een oude kaart aanwapperen om erop te wijzen hoe het toch in werkelijkheid zit.
    Allemaal flauwekul. Kale grond, Joodse grond, steeds bezet, wordt nu zeer goed bewerkt, zoals dat met heel Judea en Samaria zou moeten kunnen gebeuren.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.