Jordaanse koninkrijk ligt op ramkoers met de Verenigde Staten en Israël

Koning Abdullah lijkt steeds meer de doodsteek te geven aan het beëindigen van 99 jaar Hashemite-dynastieregime in Jordanië. Deze mogelijkheid wordt reëel nu Abdullah schijnbaar weigert zich in te zetten om met Israël te onderhandelen over de binnenkort te verschijnen ‘deal van de eeuw’ van president Trump om het Joods-Arabische conflict te beëindigen en neemt actieve stappen om het vredesverdrag van 1994 tussen Jordanië en Israël in gevaar  te brengen.

Transjordanië (omgedoopt tot Jordanië in 1950) is altijd de sleutel geweest tot het oplossen van concurrerende territoriale aanspraken van zowel Arabieren als Joden in het voormalige Palestina. Transjordanië omvatte 78 procent van het grondgebied dat door de Volkerenbond (de directe voorloper van de huidige VN) onder het Mandaat voor Palestina (G-B) was geplaatst nadat het tijdens de Eerste Wereldoorlog werd bevrijd van 400 jaar dwingelandij van het Ottomaanse Rijk (aka Turkije).

Het Mandaat Palestina werd in april 1920 aangewezen door de belangrijkste geallieerde machten op de San Remo Conferentie en in augustus 1920 door artikel 95 van het Verdrag van Sevres als de locatie voor reconstructie van het oude en bijbelse thuisland van het Joodse volk. De eerste Hasjemitische heerser van Transjordanië – de Saoedi-Arabische Abdullah I uit Mekka- arriveerde daar in november 1920.

Abdullah was op weg met de trein van Hijaz naar Syrië met strijdkrachten om zijn broer Feisal te helpen in zijn worsteling met Frankrijk om de macht in Syrië te behouden. Winston Churchill – op verzoek van Frankrijk – bood Abdullah een emiraat aan in Transjordanië – dat Abdullah op 11 april 1921 dankbaar aannam. Feisal werd door de Fransen uit Syrië verdreven en op 10 oktober 1922 onder het Anglo-Iraakse Verdrag als heerser van Irak geïnstalleerd. Frankrijk werd de Mandataris over het grondgebied dat deel uitmaakt van het Mandaat voor Syrië en Libanon.

Deze Brits-Franse machinaties werden duur betaald door het Joodse volk, toen het Mandaat voor Palestina – unaniem goedgekeurd door alle 51 leden van de Volkenbond op 24 juli 1922 – het Joodse volk het recht ontnam om het Joodse Nationale Huis te herbouwen in elk deel van Transjordanië (Oost-Palestina) en beperkte dat recht tot de resterende 22 procent (West-Palestina).

De Joden accepteerden met tegenzin deze beslissing. De Arabieren niet. In 1946 verwierf Transjordanië onafhankelijkheid van Groot-Brittannië. In 1948 – onmiddellijk nadat het Mandaat was geëindigd en de Joden de staat Israël uitriepen – viel Transjordanië West-Palestina binnen, veroverde Judea, Samaria en Oost-Jeruzalem (4 procent van het Mandaat Palestina) en annexeerde illegaal deze gebieden bij Transjordanië om een ​​nieuwe territoriale entiteit te vormen – Jordanië – dat 82 procent omvatte van het (Britse) Mandaat Palestina dat volledig verstoken was van Joden.

Het oprichtingsverdrag van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) in 1964 verbood specifiek elke PLO-claim op soevereiniteit in Judea en Samaria. In de Zesdaagse Oorlog van 1967 veroverde Israël Judea en Samaria op Jordanië. De PLO, die beweert dat Jordanië en Israël één ondeelbare territoriale eenheid vormen, heeft zijn niet-opeising tot soevereiniteit verwijderd in het herziene Handvest van 1968.

In september 1970 probeerde de PLO zonder succes de Jordaanse Hasjemitische heerser, koning Hussein, ten val te brengen. Israël hielp Hussein te redden. Israël en Jordanië ondertekenden een vredesverdrag in 1994 – dat vele gebeurtenissen heeft weerstaan ​​die de beëindiging ervan hadden kunnen veroorzaken.

Dat Vredesverdrag wordt opnieuw bedreigd – aangezien Jordanië heeft aangegeven niet bereid te zijn om een ​​vervallen 25-jarige huurovereenkomst met het Jordanische soevereine grondgebied van Israëliërs te hernieuwen en de 40% vertegenwoordiging van PLO te geven aan het orgaan dat belast is met het beheer van de islamitische heilige plaatsen in Jeruzalem – het overtreden van de Verklaring van Washington en het Vredesverdrag.

Het verzet van Jordanië tegen onderhandelingen met Israël over het plan van Trump zou ertoe kunnen leiden dat Trump het plan laat vallen en abrupt het $ 1.275 miljarden Amerikaans-Jordaans memorandum over vijf jaren uit 2018 zou kunnen beëindigen dat de veiligheid en stabiliteit van Jordanië ondersteunt. De PLO staat – net zoals in 1970 – in de coulissen te wachten omdat de huidige aanhoudende onrust in Jordanië de voortdurende Hasjemitische heerschappij daar destabiliseert. Abdullah zou kunnen ontdekken dat het minachten van Trump en Israël hem in zijn eentje naar een confrontatie met de PLO zou kunnen brengen.


Bronnen:

♦ naar een artikelDavid Singer: Hashemite Rule in Jordan on Collision Course with Trump and Israel” van 8 april 2019 op de site van Daphne Anson

5 gedachtes over “Jordaanse koninkrijk ligt op ramkoers met de Verenigde Staten en Israël

  1. Jordanie en de aan zijn troon vastgeplakte koning is dé stoorfactor in het oplossen van het palestijnse conflict.

    Wanneer hij verdwenen is kan Palestina opgebouwd worden daar 75% van de inwoners sowieso Palestijnse Arabieren zijn.

    De 2-staten oplossing is dan, met enkele grenscorrecties, een feit!

    Probleem is dat de koning samen met Europa een héél andere agenda hebben en die moeten zijn ex-onderdanen in Judea & Samaria uitvoeren.

    Like

  2. In feite is er geen arabisch-Israelisch conflict : Abdullah geeft bloot dat het in weze een moslim-nietmoslim oorlog is ! weigeren-negeren-afwijzen van oplossingen is ook een taqia-methode in islam om vrede te voorkomen !! de infiltratie-legers van islam bevinden zich nu ook diep in Europa ; zij het vermomd als “arme vluchteling”

    welke oplossing men ook gaat bedenken : de anti-Joodse oorlog blijft kost wat kost bestaan !
    Straks in Europa een anti-christenoorlog !!

    Like

  3. In principe zijn de Muslims een geduldig folk.
    Duurt het 1 jaar of 200 jaar eindelijk zal Palestina opgesticht worden… En alle bezitters (zionisten & misdadigers) weggestuurd worden.
    Kruisvaarders zaten daar ook van 1099 tot 1272.. Uiteindelijk zijn ze opgerot… Enkelereis.
    Geduld is schone zaak.

    Like

    1. @In principe zijn de Muslims een geduldig folk.

      Dat klopt. Moord & terreur, verkrachten en vernietigen van al wat mooi en goed is, wat niet-islam is, zit hen in het bloed. Het goede nieuws is dat moslims voornamelijk andere moslims vermoorden.

      @Duurt het 1 jaar of 200 jaar eindelijk zal Palestina opgesticht worden

      Zet daar maar een paar nullen achter. Tegen die tijd heeft de mensheid zichzelf vernietigd en neemt de natuur weer de bovenhand. Eind goed al goed.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.