Braziliaans president Bolsonaro beweert dat nazi’s ‘socialisten’ waren na een bezoek aan Yad Vashem

President Jair Bolsonaro van Brazilië zei dat het nazisme een linkse beweging was na zijn bezoek aan het Yad Vashem Holocaust-monument in Jeruzalem.

De extreemrechtse leider werd op dinsdag 2 april ’19 tijdens zijn bezoek aan Israël gevraagd of hij het eens was met een recente claim van zijn minister van buitenlandse zaken, Ernesto Araujo, dat nazi’s socialisten waren.

“Er is geen twijfel, toch?” antwoordde Bolsonaro, volgens Reuters. Hij zei verder dat de officiële naam van de nazi-partij, de Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei (NSDAP), het woord “socialist” bevat.

De website van Yad Vashem daarentegen, volgt de brede historische consensus dat het nazisme het product was van “de opkomst van radicaalrechtse groepen in Duitsland.”

Tegenwoordige rechtse tot extreemrechtse politieke partijen worden om begrijpelijke redenen niet graag geassocieerd met de nazi’s. Dat ruikt naar antisemitisme, Jodenmoord, gaskamers en verbrandingsovens. “Nee, de nazi’s dat waren “socialisten’, ‘nationaalsocialisten’. Wij zijn dat niet“, zeggen ze dan. Maar klopt dat wel?

Een gekend citaat van Hitler dat nu en dan wordt aangehaald door extremisten allerhande, van uiterst links tot uiterst rechts, is het volgende. Op 1 mei 1927 gaf Hitler en toespraak en zei onder meer dit over de nationaal-socialisten: “Wij zijn socialisten, vijanden van het kapitalistische economische stelsel van vandaag” (origineel: “Wir sind Sozialisten, sind Feinde, Todfeinde des heutigen kapitalistischen Wirtschaftssystems.“)

Net alsof een roedel bijtgrage krokodillen plots zouden uitkrijsen: “wij zijn schapen, u heeft niks te vrezen van ons”. Extremisten trachten hiermee te bewijzen dat Hitler een socialist was en dat alle socialisten zich zouden geïnspireerd hebben op de dictator en als dusdanig moeten gewantrouwd worden. “Zie je wel”, klinkt het dan, “Hitler was OOK een socialist”. Nee, dat was hij helemaal niet.

De mythe van Hitlers socialisme: ‘Wir sind Sozialisten’
Een simpele zoekopdracht met Google levert duizenden malen dit citaat op. Opvallend daarbij is dat dit citaat op het internet enkel terug te vinden is in de Engelse taal. Het citaat werd blijkbaar ooit door iemand op het internet geplaatst en tot in den treure toe gekopieerd en herhaald door anti-socialisten en anti-democraten van allerhande slag en politieke origine. Stormfront citeert het, Vlaams Belangers citeren het om hedendaagse socialisten te jennen, Blood & Honour citeert het, en ga zo maar verder. Dat is helemaal geen toeval want Hitler was inderdaad net zoals zijzelf een virulente anti-socialist en anti-democraat, en dat is beslist een understatement.

Uit nieuwsgierigheid heb ik de moeite genomen om de oorsprong van Hitlers citaat “We are socialists” op te sporen. Als oorspronkelijke bron wordt uit het boek ‘Adolf Hitler: The Definitive Biography‘ (blz. 306) uit 1976 van de gekende historicus John Toland geciteerd. Dit boek heb ik in Nederlandse vertaling in huis, boek dat voor het eerst in 1977 onder de Nederlandse titel ‘Adolf Hitler. Het einde van een mythe’ werd uitgegeven. Voor zover ik heb kunnen nagaan, citeert geen enkele andere historicus – die naam waardig – het “Wir sind Sozialisten“-citaat van Hitler. Maar ik kan me vergissen.

In John Toland ’s boek ‘Adolf Hitler. Het einde van een mythe‘ heb ik na lang speuren het bewuste citaat op bladzijde 244 teruggevonden. Op 1 mei 1927 waren ter hoogte van het bekende Restaurant Clou te Berlijn ongeveer 5.000 mensen opgedaagd voor een meeting van de NSDAP. De eerste mei was traditioneel de viering van de marxistische vrije dag van de arbeiders en de Führer begon als een volleerde tweede Lenin aan zijn speech:

Wij zijn socialisten, vijanden van het kapitalistische economische stelsel van vandaag met zijn exploitatie van de economisch zwakken, zijn onbillijke lonen, zijn oneerlijke waardering van de mens naar de mate van zijn rijkdom en bezit in plaats van naar zijn verantwoordelijkheden en prestaties, en wij zijn vast van plan dit systeem onvoorwaardelijk te vernietigen.

Origineel: “Wir sind Sozialisten, sind Feinde, Todfeinde des heutigen kapitalistischen Wirtschaftssystems mit seiner Ausbeutung der wirtschaftlich Schwachen, mit seiner Ungerechtigkeit der Entlohnung, mit seiner unsittlichen Wertung der Menschen nach Vermögen und Geld, statt nach Verantwortung und Leistung und wir sind entschlossen, dieses System unter allen Umständen zu vernichten!”

Men kan zich voorstellen dat de duizenden opgekomen werkloze verarmde Duitse arbeiders dit soort vroeg populistische praat op veel applaus onthaalde. Dit gezegd zijnde ging Hitler verder met zijn langdradige betoog over Lebensraum, want Hitler poogde voortdurend dit begrip de leden in te hameren. Dit deel van zijn beruchte 1 Mei-speech spreekt op zich al zijn vermeend ‘socialisme’ tegen en wordt dan ook om gekende redenen handig achterwege gelaten:

Tweeënzestig miljoen Duitsers, zitten opeengedrongen in een ruimte van maar 450 000 vierkante kilometers. Dit is een belachelijk cijfer als je het vergelijkt met de omvang van andere naties in de wereld van vandaag. Er zijn slechts twee oplossingen: de bevolking verminderen door ons beste mensenmateriaal uit Duitsland te verdrijven, of het grondgebied in overeenstemming brengen met de bevolking, desnoods door oorlog. Dit is de natuurlijke weg die de voorzienigheid heeft gewezen.

Niet bepaald een socialistisch geïnspireerd betoog, en de rest van de speech “Wir sind Sozialisten“, wordt door de manipuleerders ervan steevast wijselijk weggelaten omdat anders hun argumentatie verder geen steek meer houdt. Reeds dan al valt zijn woordgebruik op: ‘vernietigen‘, ‘uit Duitsland verdrijven‘, ‘desnoods door oorlog‘, ‘de bevolking verminderen‘. Geen loze beloftes, zo zal later blijken, maar stuk voor stuk allemaal zaken die hij vanaf 1933 ook werkelijk ten uitvoering zal brengen. Op dat ogenblik dat hij die woorden sprak was het echter nog maar 1927.

De twintiger jaren van de 20ste eeuw was de periode dat Hitler aan de opbouw van de NSDAP werkte. Deze toespraak “Wir sind Sozialisten” dateert van 1 mei 1927 (de feestdag van alle arbeiders overal ter wereld), en ruim twee jaar nadat hij ontslagen werd uit de gevangenis van Landsberg waar hij vastzat wegens het plegen van een militaire staatsgreep (de beruchte Bierkellerputsch).

Na de mislukte militaire staatsgreep door Hitler en de zijnen van 8 november 1923, werd Hitler enkele dagen later opgepakt, veroordeeld tot vijf jaar opsluiting maar komt reeds vervroegd vrij op 20 december 1924. Hitler aarzelt even wat te doen maar enkele maanden later, op 27 februari 1925, neemt hij de leiding van de NSDAP weer op zich.

Hitler was in de gevangenis tot het besluit gekomen dat het verstandiger was om ‘de staat van binnenin te veroveren’ en neemt met zijn N.S.D.A.P. deel aan de Parlementaire verkiezingen (Reichstagwahlen). Met de Rijksdagverkiezingen van 7 december 1924 had de N.S.D.A.P. slechts 3% van de stemmen behaald. Vier jaar later, in 1928 (een jaar na “Wir sind Sozialisten“) valt ze zelfs terug tot 2,6% van de stemmen. Het waren moeilijke beginjaren voor Hitler en zijn NSDAP.

Rijkspropagandaleider Jozef Goebbels had met Hitlers speech “Wir sind Sozialisten” gehoopt op een tweede rode rel, maar alles verliep vreedzaam en de rede haalde niet eens de grote kranten. Vastbesloten de aandacht van het publiek op de partij te vestigen organiseerde Goebbels weer een bijeenkomst, drie dagen later op 4 mei 1927, in de zaal van de Veteranenbond te Berlijn.

Goebbels liet de dagen ervoor een uiterst provocerende antisemitische affiche (`Een volk in wanhoop! Wie zal ons redden? Jakob Goldschmidt?‘) verspreiden en duizenden stuks ervan aanplakken over gans Berlijn. Jakob Goldschmidt, een grote Joodse bankier, werd uitgenodigd om de bijeenkomst bij te wonen, maar haakte op het laatste moment af en zond zijn privé-secretaresse naar de bijeenkomst.

Goebbels was goed in vorm en het publiek genoot van zijn ironie. “Welkom, Berlijnse arbeiders!” begon hij. “Een welkom ook voor een charmante jongedame, de secretaresse van Jakob Goldschmidt. En doet u maar geen moeite ieder woord dat ik zeg te noteren. Uw baas zal het morgen in alle kranten kunnen lezen.” Hij ging voort met schimpen op `Joodse kranten’ en `perssynagoges’, totdat een tegenstander uitriep: “Je ziet er zelf ook niet zo best uit!“. De man, een al wat oudere dominee, bleef interrumperen, totdat Goebbels tenslotte zijn bruinhemden een teken gaf hem eruit te zetten. Daarbij werd de predikant zo toegetakeld dat hij in een ziekenhuis moest worden opgenomen.

De Duitse sociale verzorgingsstaat waar dikwijls wordt naar gerefereerd om Hitlers ‘socialisme’ te bewijzen, was niet eens een uitvinding van Adolf Hitler. Die bestond reeds – zij het in primaire vorm – in 1868 ten tijde van Otto von Bismarck. Hitler is er maar ten dele in geslaagd om dat weer af te bouwen. Na WOII werd dit systeem geperfectioneerd en de oorsprong ervan ten onrechte aan het nationaal-socialisme toegeschreven. Net zoals de fabel van “de autostrades” die een uitvinding van Hitler zou zijn geweest, of Hitler die aan “elke Duitser een auto gaf” (de KDF-wagen, een voorloper van de Volkswagen kever) en meer van dergelijke fabels.

Op 30 januari 1933 greep Hitler de macht. De eerste die opgesloten werden in de concentratiekampen waren, nog voor de Joden, zigeuners enz.: socialisten, vakbondsleiders en communisten. Nauwelijks twee maanden nadat Hitler de macht greep, maakte Heinrich Himmler, de Rijksleider van de SS, op 30 maart 1933 op een persconferentie de oprichting van het concentratiekamp Dachau bekend.

Een klein onopvallend berichtje uit de Münchener Neuesten Nachrichten (afbeelding links) maakt er melding van: “Een concentratiekamp voor politieke gevangenen bij Dachau. In dit kamp, met een capaciteit van 5.000 personen, zullen alle communisten en socialisten die de veiligheid van de staat in gevaar brengen, worden samengebracht.” (bron) In het artikel werd beschreven dat het kamp bestemd was voor sociale reïntegratie: gevangenen moesten werk verrichten om zo hun vrijheid weer te kunnen krijgen.

De doelstelling van het kamp werd als volgt geformuleerd: “Het voornemen is de politieke gevangenen in werkploegen in te delen die (…) het moeras van Dachau gaan droogleggen. (…) Na het werk zullen er voordrachten over volks- en religieuze kunst worden gehouden. De opzet is om de geïnterneerden door arbeid, gezonde kost en rechtvaardige bejegening van het individu weer voor de ideeën van het vaderland bruikbaar te maken.” Bron: Go2War.nl

Hierna zal Hitler nooit meer verwijzen naar zijn speech “Wir sind Sozialisten” van 1 mei 1927. De slinkse truuk om een groot deel van de socialisten en arbeiders te lijmen voor zijn antisemitisch discours en het voorbereiden van de oorlog, had gewerkt en brachten Hitler in ijltempo naar de macht. Maar vanaf 1933 werden de facto alle socialisten en communisten vogelvrij verklaard en ze zullen het nog zwaar te verduren krijgen!


Bronnen:

♦ naar een artikel “Brazil’s president says Nazis were leftists following his visit to Yad Vashem” van 3 april 2019 op de site van The Jewish Telegraphic Agency

5 gedachtes over “Braziliaans president Bolsonaro beweert dat nazi’s ‘socialisten’ waren na een bezoek aan Yad Vashem

  1. Vreemd want Communisten, Nationaal Socialisten en Socialisten over de hele wereld waren zij meestal de geweldplegers, vb. Mao, Stalin, Pol Pot en Hitler veroorzaakte miljoenen doden en zij waren echt niet rechts !!

    Like

  2. Gezien de miljoenen communistische slachtoffers die Stalin en Mao op hun geweten hadden, zou je er ook aan kunnen twijfelen of zij wel communisten waren. Dat heb je nu eenmaal onder gelovigen: veel onderling gebakkelei over wie de waarheid in pacht heeft. De vrijheid die (veel) kapitaal verschaft, is natuurlijk het tegenovergestaalde van waar nationaal-socialisten voor stonden en staan. Joodse bankiers speelden een belangrijke rol in het kapitalistische stelstel en waren ook nog eens betrokken bij de herstelbetalingen die Duitsland na de Eerste Wereldoorlog moest betalen. Onder andere deze elementen leidden in het socialistische warhoofd Adolf Hitler tot de giftige cocktail van het nationaal-socialisme.

    Opvallend is ook hoe makkelijk nationaal-socialisten overstapten en overstappen naar het internationale socialisme, zowel voor als na de Tweede Wereldoorlog.

    De Nederlandse socioloog J.A.A. van Doorn komt in zijn boek ‘Duits socialisme. Het falen van de sociaal-democratie en de triomf van het nationaal-socialisme’ (Amsterdam: Mets & Schilt, 2007) ook tot de conclusie dat het nationaal-socialisme een vorm van socialisme was. Net als de Nederlandse politicus Martin Bosma overigens.

    Like

  3. Die discussie over links en rechts interesseert me niet. Die hadden we heel vroeger op de middelbare school en de universiteit ook.
    Ik vind alleen de gevolgen van een systeem van belang. (Ik chargeer natuurlijk.) Hitler, Stalin en Mao hebben vreselijke dingen gedaan.
    Karl Marx dacht bij zijn Verelendungstheorie vooral aan de ontwikkelde westerse landen, zoals het VK met de industriële industrie en de uitbuiting van de arbeider.
    Politici zijn gladde jongens en praten alles in hun straatje. Een goed verhaal hebben ze natuurlijk wel nodig. Het gaat natuurlijk gewoon om de macht en om het realiseren van hun plannen.
    Laat je niet gek maken door termen, modegrillen en voorbijgaande interesses.
    Overigens word ik gek van mensen die zeggen ‘wij Nederlanders/Belgen leven zo met jullie mee, we hebben begrip voor beide partijen en hopen dat jullie eruit komen’.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.