De Arabieren hebben zich gerealiseerd dat Israël niet kan worden vernietigd

Plaatje hierboven: “Why do they hate us? It’s all about Islam, pal.” De diepe reden waarom de moslimwereld een hekel heeft aan het Zionisme? Het hedendaagse anti-Zionisme in de moslimwereld weerspiegelt de angst dat erkenning van het Zionisme de islam in diskrediet zou brengen. [beeldbron: Ynet News]

In een interview met Israel Hayom in Doha, Qatar, zegt Abd Al-Hamid Al-Ansari (plaatje rechts), een van de meest uitgesproken liberale stemmen in de Arabische wereld, dat Arabische landen nu neigen naar verzoening met Israël – als Israël zich committeert aan het respecteren van de rechten van de Palestijnen.

Abd Al-Hamid Al-AnsariIsraël Hayom ontmoet Al-Ansari in het hart van Doha, de hoofdstad van Qatar, die druk is met voorbereidingen voor het FIFA World Cup-voetbaltoernooi van 2022 dat de stad zal organiseren, in wat een primeur zal zijn voor een Arabische staat.

De beslissing om Qatar toe te staan ​​het WK te organiseren leidde tot controverse toen het werd aangekondigd. Mensenrechtenorganisaties protesteerden tegen de eer die aan Qatar wordt gegeven, terwijl honderdduizenden buitenlandse werknemers in het land worden misbruikt en behandeld als moderne slaven.

“Wij in de [Perzische] Golfstaten genieten van innovatie dankzij onze enorme fondsen. Jullie zijn inventief. We zijn er nog niet in geslaagd om de kiem te smoren van innovatie, namelijk democratie, liberalisme en vrijheid,” zegt Abd Al-Hamid Al-Ansari, een van de meest uitgesproken liberale stemmen in de Arabische wereld, in een interview met Israel Hayom in Doha, Qatar.

In het verleden was Al-Ansari de decaan van de islamitische wet aan de universiteit van Qatar, waar hij geen enkele moeite had om het gebruik van terrorisme en geweld in de naam van de islam scherp te bekritiseren:

Tegenwoordig schrijft Al-Ansari opiniestukken en boeken over de toestand van de Arabische wereld en het Midden-Oosten. De afgelopen anderhalf jaar hebben Saoedi-Arabië en zijn bondgenoten een land-, zee- en luchtblokkade opgelegd aan Qatar over de banden met Iran en openlijke steun voor oppositiekrachten in verschillende Arabische landen en terroristische organisaties. Niettemin is de bouw van acht stadions ter voorbereiding van de spelen bijna voltooid.

Volgens Al-Ansari is er nog een belangrijk punt om op te merken, en dat is dat gedurende deze moeilijke periode, in een meerderheid van de soennitische Arabische landen, er geen uitingen waren van vijandigheid tegenover de Joden buiten de meest radicale stromen – de salafisten of de Houthis in Jemen.

“Ook met betrekking tot Israël,” benadrukt hij, “tonen de Arabische regimes vandaag als staat en als beleid meer flexibiliteit bij normalisatie en politieke en economische samenwerking ermee, met name in de Golfregio. We zien dit ook in de media. Op het openbare niveau is de situatie anders. En toch zie ik dat de Arabische naties tegenwoordig de neiging hebben om te verzoenen met Israël – als Israël zich committeert aan het respecteren van de rechten van de Palestijnen, wat inhoudt dat een staat wordt opgericht met alles wat daarmee te maken heeft.”

“Er zal behoefte zijn aan het definiëren van het karakter van de Palestijnse staat. In het verleden werd contact met Israël als verraad beschouwd, en tegenwoordig is er geen massale oppositie tegen. En de Arabieren zijn ervan overtuigd dat Israël bestaat, dat het niet met geweld kan worden vernietigd en dat het de voorkeur verdient om ermee te onderhandelen. 70 jaar lang probeerden de Arabieren elk middel van geweld tegen Israël en zagen dat het alleen maar sterker werd naarmate ze zelf steeds zwakker werden.

“Nog één ding,” voegt Al-Ansari toe, “Arabische staten geven enorme sommen geld uit aan wapens, ten koste van de vooruitgang van hun samenlevingen. Als ze deze miljarden dollars hadden geïnvesteerd in ontwikkeling, zou de toestand van de Arabische samenlevingen beter zijn. Afgezien daarvan ontdekten de Arabieren dat de Palestijnen zelf verdeeld en in strijd zijn tussen de [Palestijnse] Autoriteit en Hamas. Als de eigenaars van het probleem elkaar bestrijden, hebben anderen geen enkel probleem om een ​​rechtvaardiging te zoeken voor verzoening met Israël.”

Natuurlijk merkt Al-Ansari op dat “Iran ook een rol speelt in deze ontwikkeling: de Arabieren realiseerden zich dat Iran, als een gevolg van zijn acties in de Arabische wereld, een bedreiging vormt. Iran controleert nu vier Arabische hoofdsteden – Bagdad, Damascus, Beiroet en Sana’a. Vandaag begrijpen de Arabieren dat de slogan van het verzet tegen Israël door de Iraniërs werd gebruikt om tegen hen te handelen [de Arabieren].”

“Allen die vandaag deze slogans voeden – Iran, Hezbollah, Hamas en de massa’s die roepen ‘Death to Israel and the U.S.‘ – doen dit voor hun eigen persoonlijke behoeften. Alle anti-Israëlische slogans waren een politiek hulpmiddel om macht te verwerven.”


Bronnen:

♦ naar een artikel (ingekort) van Eldad Beck “‘The Arabs have realized Israel cannot be destroyed’” van 29 maart 2019 op de site van Israel Hayom

Een gedachte over “De Arabieren hebben zich gerealiseerd dat Israël niet kan worden vernietigd

  1. Dat ze daar nu pas achter komen laat ook zien dat er bij de Arabieren niet veel slimme rondlopen.

    Like

Reacties zijn gesloten.