Het Cijfer: Reeds meer dan 6.120 Palestijnen gedood in Syrische burgeroorlog; who cares?

Plaatje hierboven: De As van Terreur tegen Israël wordt hier gesymboliseerd door deze Iraanse vlaggenzwaaier die vier verschillende vlaggen heeft samengevoegd tot één enkele vlag: Iran, Syrië, Palestina (PLO) en Hezbollah. Op de achtergrond de Azadi Toren in Teheran [beeldbron: The Ugly Truth]

Op 9 februari 2019 heeft het Palestijnse Bevrijdingsleger in Syrië (PLA) het einde aangekondigd van zijn gevechtsmissie in de woestijn van Suweida, ten zuiden van Syrië, waar het deelnam aan de militaire operaties naast de Syrische staat tegen Daesh.

De Palestine Liberation Army – Syrian branch (PLA), is in principe de militaire vleugel van de PLO, voorgezeten door Mahmoud Abbas. Echter de PLA in Syrië staat onder rechtstreeks bevel van het commando van het Syrische leger (SAC). De PLA in Syrië bestaat voor het overgrote deel uit Palestijnen afkomstig uit de vluchtelingenkampen in Syrië. Ze worden nog steeds opgeroepen om hun militaire dienst in zijn gelederen te vervullen. Hoewel volledig bemand en geleid door Palestijnen, blijft het buiten de controle van de PLO en is het in feite volledig geïntegreerd in het Syrische leger.

Niettemin vormt het een onafhankelijke entiteit en organiseert het af en toe pro-regerings demonstraties om de Syrische inzet voor de Palestijnse zaak te vieren. Het PLA werkt tegenwoordig hand in hand met de Syrische regeringstroepen en staat onder het bevel van het Syrische Arabische leger om de situatie op te lossen in het al-Yarmouk Palestijnse vluchtelingenkamp. De eerste operatie was om pakweg 400 gezinnen buiten het kamp te escorteren nadat ISIS een deel van de controleposten van al-Noesra had overgenomen.

Met het uitbreken van de Syrische burgeroorlog, koos de PLA de zijde van de Syrische regering geleid door zijn president Bashar Al Assad en begon te vechten tegen de Syrische oppositie. Onder leiding van majoor-generaal Muhammad Tariq al-Khadra, heeft de PLA deelgenomen aan campagnes in de Rif Dimashq, Daraa en Quneitra Governorates.

Begin 2015 werden naar verluidt verschillende PLA-officieren en -jagers geëxecuteerd omdat ze weigerden te vechten tegen rebellen in Daraa. Rond 228 PLA-jagers zijn in actie gedood tegen september 2017; [3] een van de slachtoffers met de hoogste rangorde is een brigadegeneraal, Anwar al-Saqa.

‘6.120 gedode Palestijnse strijders’
Palestijnen hebben tijdens de oorlog in Syrië grote schade geleden. Het Yarmouk-kamp, ​​het Huseiniyeh-kamp, ​​het Daraa-kamp en het Handarat-kamp werden grotendeels beschadigd door de Russisch-Iraans-Syrische coalitie, terwijl andere kampen anders werden beïnvloed.

Aangestoken door wraak arresteerden de Syrische autoriteiten 1.693 Palestijnen, die nu allemaal verdwenen zijn en niemand die iets van hun lot afweet. 556 anderen werden onder foltering gedood en 3.871 Palestijnen werden gedood tijdens gevechten en militaire operaties en veldslagen. UNRWA heeft geschat dat 120.000 Palestijnse vluchtelingen het land ontvluchtten tijdens de oorlog, terwijl we denken dat er ongeveer meer dan 146.000 zijn.

Vóór de islamitische burgeroorlog in Syrië begon in maart 2011 vormden de 560.000 Palestijnse vluchtelingen die officieel geregistreerd waren bij de United Relief and Works Agency (UNRWA) ongeveer 2% van de Syrische bevolking. Volgens de UNRWA hebben sinds 2011 110.000 zich opnieuw gevestigd in andere landen, waaronder Libanon en Jordanië. Maar 450.000 blijven in Syrië, waarvan de overgrote meerderheid in Damascus. Tweederde is intern ontheemd, terwijl 95% humanitaire hulp nodig heeft, die UNRWA op de meeste plaatsen niet kan verstrekken.

De Actiegroep voor Palestijnen van Syrië, die slachtoffers, gedetineerden en vermiste Palestijnen in Syrië bijhoudt, noteert momenteel 298 vermiste personen, 1.118 gedetineerden en 3.390 doden, van wie de overgrote meerderheid werd gedood in pro-regime bombardementen (1.124), doodgeschoten (809) of doodgemarteld (454) werden. Degenen wier doodsoorzaak wordt aangeduid als ‘geweerschot’ omvatten pro-regime Palestijnen die stierven terwijl ze oppositiegroepen bevechten, terwijl de meerderheid van de slachtoffers van folteringen stierf in gevangeniskampen van het Syrische regime.

In dienst van Assad
De partijen van het conflict droegen bij aan de schade die aan de Palestijnen werd toegebracht. Het Syrische regime heeft wraak genomen op de Palestijnse vluchtelingen, omdat zij – met meerderheid – geen partij hebben gekozen om het Syrische volk te onderdrukken. Dat wil zeggen, de meerderheid weigerde het regime te helpen de revolutie te bestrijden, in zijn gerechtigheid te geloven.

Deze Palestijnse houding werd collectief en openlijk uitgedrukt in de demonstratie op 6 juni 2011 tijdens de begrafenis van de Palestijnse mensen die werden gedood op de grens van Golan Hoogtes. De demonstratie heette ‘Yarmouk Intifada’ en demonstranten riepen Assad op om het Palestijnse bloed niet te ‘manipuleren’ om de Syrische bloedvergieten door zijn handen te verdoezelen. In die demonstratie schreeuwden de Syrische Palestijnse menigten voor het eerst dat “de Palestijnen en de Syriërs één zijn” en betwisten de beweringen van het Syrische regime.

De pro-regime Palestijnse troepen bleven echter het Syrische regime verdedigen en negeerden de stemmen van de Palestijnen. Het Palestijnse Bevrijdingsleger (hierna PLA) is hiermee een van de meest prominente krachten die het regime ondersteunden en nog steeds ondersteunen.

In deze studie wordt een holistische presentatie beschreven van de inrichting van het PLA; het schetst hoe zijn deelname aan de Syrische oorlog onwettig is en precies tegen zijn legitimiteit indruist; en het onderzoekt de strategieën van het Syrische regime die werden gebruikt om PLA in de oorlog te betrekken. De studie pnderzocht hoe het Syrische regime trachtte traditionele en verwachte weerstand te omzeilen door de PLA te laten deelnemen aan een oorlog buiten zijn legitieme bestaan.

Historiek van de PLA
De Volks Bevrijdings Strijdkrachten (PLF), die beter gekend is als de “Yarmouk Brigade”, werden aanvankelijk opgericht in 1968 binnen het kader van de PLA om commando acties uit te voeren tegen de Israëlische strijdkrachten (IDF) in de Gazastrook, die een jaar eerder door Israël bezet werd tijdens de Zesdaagse Oorlog van 1967.

Over het algemeen onthield het PLA zich van dit soort ondergrondse actie, omdat het was opgebouwd als iets van een conventioneel militair paradepaardje van de PLO. De PLA was oorspronkelijk georganiseerd in drie brigades, genoemd naar historische veldslagen:  Ayn Jalut, gevestigd in Gaza, en vervolgens beheerd door Egypte; Qadisiyyah, oorspronkelijk gevestigd in Irak, maar in 1967 overgedragen aan Jordanië en Hattin, gevestigd in Syrië.

Op zijn hoogtepunt bestond de PLA uit acht brigades met in totaal zo’n 12.000 geüniformeerde soldaten. Ze waren uitgerust met handvuurwapens, mortieren, raketwerpers, BTR-152 gepantserde personeelsdragers op wielen en T-34/85 tanks. De PLA werd echter nooit ingezet in de vorm van een enkele gevechtseenheid voor de PLO, maar in plaats daarvan werden elementen van het bataljon ingezet als een hulp strijdmacht door de regeringsoverheden.

Het Syrische PLA blijft actief, nauw gecoördineerd met de door Syrië gecontroleerde as-Sa’iqa-factie van de PLO, hoewel het belang van beide in de loop van de jaren was afgenomen. De PLA werd hervormd en is in feite geïntegreerd in het Syrische leger. Niettemin vormt het een onafhankelijke entiteit en organiseert het af en toe pro-government rally’s om Syrische betrokkenheid bij de Palestijnse zaak te vieren.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Anwar Al Bounni “The Palestinian Liberation Army in the Syrian War” van 2 november 2018 op de site van The Syrian Centre for Legal Studies

♦ naar een artikel van Samar Batrawi “Palestinians and the Syrian War: Between Neutrality and Dissent” van 29 januari 2017 op de site van Shabaka, the Palestinian Policy Network

♦ naar een artikel van Trevor LaBonte “The Axis of Resistance: How Iran, Syria, and Hezbollah Support Palestinian Liberation” van 12 augustus 2014 op de site van Whatsupic

Een gedachte over “Het Cijfer: Reeds meer dan 6.120 Palestijnen gedood in Syrische burgeroorlog; who cares?

  1. Inderdaad….who cares.

    Ik hoor ook “de President van Palestina” niet in kwaadheid verschieten en speciale sessies van de VN hierover aanvragen.

    Nee, de goede man is veel te druk met zijn snoepreisjes om zijn “vijand” Israel te besmeuren.

    Niet de Arabische Liga, de Waqf, de koning van Jordanie & zijn palestijns luxe vrouwtje………..ook daar is niemand onder de indruk.

    Ook de VN, UNHRC, UNHRW, UNESCO, EU met Federika Mogherini & alle humanitaire NGO’s zoals ‘friends for Palestine, Jews for Palestine, Christians for Palestine, students for Palestine, actors for Palestine, singers for Palestine & alles er tussen in……………doodse stilte.

    Je hoort ze alleen denken……..

    6.120 000 dode palestijnen?
    Is Israel hiervoor verantwoordelijk………nee?
    Kom ons alléén storen als dit wel het geval is!.

    Like

Reacties zijn gesloten.