Het wordt tijd dat de media de antisemitisme definitie overnemen en toepassen

Nu het antisemitisme thans dermate toeneemt, is het van het grootste belang om een ​​gerespecteerde definitie te hebben van wat anti-Joodse haat en intolerantie inhoudt.

De laatste jaren wint één definitie van antisemitisme aan kracht. Opgesteld door de in Berlijn gevestigde International Holocaust Remembrance Alliance, werd deze definitie is goedgekeurd en geïmplementeerd door een groeiend aantal regeringen – meest recentelijk Frankrijk. Bekijk hier voor jezelf de IHRA-definitie van antisemitisme.

Mits begeleid van een coherente definitie, kunnen wetgevers een genuanceerder beleid bedenken, kunnen politie en aanklagers effectiever reageren op haatmisdrijven en kunnen hoge scholen en uiversiteiten adequater omgaan met antisemitisme op de campus. Lokale activisten hoeven niet te ploeteren met zwakke “ik weet het wanneer ik het zie” -argumenten.

Ook de media moeten worden gebonden aan een duidelijke definitie van wat onaanvaardbaar anti-Joods is.

De definitie heeft al gediend als een krachtig hulpmiddel voor publieke verantwoording: vorig jaar probeerde de Britse socialistische Labour-partij een verwaterde versie van de definitie in te voeren, maar de controverse die het veroorzaakte, bleek te gênant. Labour keurde de volledige definitie goed – maar er hangt nog steeds een donkere wolk boven het feest.

De controverse die wordt aangewakkerd door het twijfelen van Labour, benadrukt een aspect van de IHRA-definitie dat veel Israëlbashers niet kunnen accepteren. Voorbeelden van antisemitisme opgesomd door de IHRA omvatten “het Joodse volk zijn recht op zelfbeschikking ontzeggen“, “bewerend dat het bestaan ​​van Israël een racistisch streven is” en “het toepassen van dubbele normen door het gedrag te eisen dat niet wordt verwacht of geëist door een ander democratische natie.

Anti-Zionisme is een vorm van antisemitisme. Mensen die die grens overschrijden, kunnen niet langer zeggen: “Ik ben anti-Zionistisch, niet antisemitisch.

Overigens is Israëlkritiek an sich niet antisemitisch tenzij … uit alle landen telkens én systematisch Israël er apart wordt uitgelicht en het voorwerp wordt van kritiek en vervolging en zoveel schurkenstaten worden ontzien en kritiekloos wegkomen, zoals bijvoorbeeld blijkt uit de talloze anti-Israël resoluties binnen de Verenigde Nazties:

Institutioneel antisemitisme in de Verenigde Naties

Kortom: Men kan kritiek leveren op het beleid van de Israëlische regering zonder de grens naar antisemitisme te overschrijden en de IHRA erkent dat “kritiek op Israël vergelijkbaar met die tegen elk ander land, niet als antisemitisch kan worden beschouwd.

Hoewel de definitie van de IHRA juridisch niet bindend is, zullen meer landen en organisaties zich hopelijk aansluiten bij het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Frankrijk, Nederland, het Europees Parlement, de Amerikaanse departementen van staat en onderwijs, het Griekse ministerie van Onderwijs (en HonestReporting) en anderen die al aan boord zijn.

Naast het overheidsniveau is er nog een sector die de definitie van antisemitisme van de IHRA moet aannemen: de media.

Door te kiezen welk nieuws te brengen en hoe het te brengen, bepalen nieuwsdiensten de agenda voor het publieke discours. Onder leiding van de IHRA zouden journalisten beter geïnformeerde beslissingen nemen over haatmisdrijven.

Verslag uitbrengen van de [acties van de] ‘Boycott, Divestment and Sanctions‘ -beweging (BDS), vooral op lokale campussen, zou beter genuanceerd moeten zijn. Met een consistente standaard zouden redacteuren beter editorialen en brieven kunnen beoordelen, terwijl moderators website-reacties beschaafder zouden kunnen houden.

En in een tijd waarin publieke figuren aan de politieke rechter- en linkerzijde zich in verschillende gradaties van antisemitische retoriek inlaten, zou de pers beter in staat zijn om zijn rol van verantwoordelijke leiders te vervullen.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Pesach Benson “Time for the Media to Adopt Antisemitism Definition” van 13 maart 2019 op de site van Honest Reporting

2 gedachtes over “Het wordt tijd dat de media de antisemitisme definitie overnemen en toepassen

  1. De media.

    Het is een beroepsgroep die zichzelf totaal uit de markt heeft gedrukt.

    Ze zijn ongeloofwaardig door hun eigen tekortkomingen in vakkennis & overvloed aan eenzijdigheid over de onderwerpen waar ze over berichten.

    Ze zijn lui en nemen klakkeloos berichten van de 2 grootste nieuwgroepen Ass. press. & Reuter over.

    Ze zijn obsessief opportunistisch in hun drang naar ‘Breaking News’ waardoor ze denken te kunnen overleven.

    In plaats van neutraal te berichten hebben journalisten een platform gevonden waarin zij hun eigen mening kunnen ventileren & propageren……….en hopen de politiek te kunnen beinvloeden.

    De gemiddelde journalist van vandaag is een politiek correcte manipulator geworden. Iedere journalist heeft zo zijn eigen favoriet waarover hij naar hartelust mag communiceren met als toegift ‘zijn mening.

    De doodsteek voor het vak is bovendien dat er 24/7 nieuws gebracht moet worden en té veel journalisten moeten vechten over hun plaats.

    Journalisten zijn geen journalisten meer maar influencers.

    Israel & Joden zijn hun favoriete pispaal……dat is het énige dat niet is veranderd.

    Like

  2. het nieuws van vandaag is vrij ingenomen en niet meer objektief, meestal is het fake nieuws en tegen israel zijnde wat dat is populair.

    Like

Reacties zijn gesloten.