Palestine Park: Over de dinosaurussen en de Palestijnse staat

De Palestijnen hebben nooit een onafhankelijke staat gezocht. Het enige wat ze ooit wilden, was dat de Joden er geen hadden. Ondertussen spreken we ons uit namens onze vijanden en dichten we hen kwaliteiten en idealen toe die ze nooit hebben gehad.

U hoort nog steeds serieuze mensen die hardop praten over de tweestatenoplossing als een redelijke – zelfs onvermijdelijke – mogelijkheid voor het conflict tussen ons en de Arabieren van de regio: het goede land verdelen en een Arabische staat vestigen op de heuvels van Judea en Samaria, wat zou kunnen uitdraaien op de verbinding van de Hamas-staat in de Gazastrook in het westen en de staat Jordanië in het oosten.

Precies 100 jaar zijn verstreken sinds de verdeling van het land voor het eerst werd gesuggereerd in de Faisal-Weizmann-overeenkomst van 1919, na de Eerste Wereldoorlog. Achttien jaar later, in 1937, stelde de Peel Commission (bijeengeroepen om de bloedige gebeurtenissen van 1936 te onderzoeken) voor om het land te verdelen en een decennium later, op 29 november 1947, stemde de VN voor het Verdeelplan (Resolutie 181). De Arabieren weigerden en hun reactie was oorlog.

De Palestijnse Bevrijdingsorganisatie werd opgericht vóór de ‘bezetting’ van de Zesdaagse Oorlog van 1967. Het doel was om “het hele land te bevrijden van de Zionisten.” Ons land was toen vrij klein en de terroristen van de organisatie wilden het nog steeds bezitten. Het doel is niet veranderd; het is soms vermomd om naïeve, liberale, zelfingenomen Joden in het Westen te misleiden.

De Oslo-akkoorden zijn ontstaan ​​nadat de PLO op de mat stond na de steun aan de Iraakse heerser Saddam Hoessein tijdens de Eerste Perzische Golfoorlog. De Palestijnen steunden elke moorddadige dictator die hun doelen diende. In Oslo zette de toenmalige regeringsleider, premier Yitzhak Rabin, de stervende organisatie op kunstmatige beademing en bracht tienduizenden terroristen naar West-Israël die waren gewapend om de scheiding van het land te forceren en hun droom van vrede te vervullen.

Als de Joden hun recht op hun eigen land niet erkennen en hun gezworen vijanden uit de as laten herleven, kunnen we niets meer verwachten van Europa of de VS Dat is de manier waarop de organisatie van terroristen de officiële, respectabele vertegenwoordiger werd van de veronderstelde aanstaande Palestijnse staat: Palestine Park.

Het gebeurde niet. De Palestijnen hebben nooit een onafhankelijke staat gezocht. Het enige wat ze ooit wilden, was dat de Joden er geen hadden. De Joden, van hun kant, staan ​​erop namens hun vijanden te spreken en dichten we hen kwaliteiten en idealen toe die ze nooit hebben gehad.

In artikel 20 van het PLO-charter wordt bepaald dat de Joden slechts een religie zijn, geen natie, en daarom geen rechten hebben op een eigen land en moeten terugkeren naar de naties waarvan zij zijn aangekomen en leven als Russische, Poolse, Irakese of Iraanse burgers. Dat artikel is nooit gewijzigd. Dit is een fundamentele Arabische positie; zelfs Arabische parlementsleden (in Israël) erkennen het recht van het Joodse volk op nationale vastberadenheid in hun eigen land niet.

In het afgelopen decennium is de basisvoorwaarde voor onderhandelingen met de Palestijnen – erkenning van Israël als natiestaat van het Joodse volk – niet bedoeld om hun erkenning van ons te winnen. We hebben het niet nodig. Het functioneert als een lakmoestest voor hoe eerlijk hun intenties zijn.

Als er geen erkenning is van Israël als een Joodse staat, dan zullen de Arabieren, zelfs nadat het land verdeeld is, blijven praten over Israël in termen van kolonialisme en een apartheidsstaat omdat ze in staat zouden zijn om naar de Wet van Terugkeer te verwijzen als voorbeeld van een ‘racistische wet’ die de voorkeur van de Joden geeft bij het verkrijgen van het staatsburgerschap wanneer zij alijah maken.

En wat betreft racisme, volgens het schijnheilige koor (dat Arabische parlementsleden omvat), hebben alleen de Joden – van alle naties van de wereld – geen recht op nationale zelfbeschikking in hun eigen land. Wat is dat, zo niet racisme? Daarom kunnen we de onverantwoordelijke opmerkingen van de Zionistische linkse partijen tegen de natiestatenwet terzijde schuiven.

We moeten de basis bespreken. Zoals ‘Nathan de Wijze’ (zoals dichter Nathan Alterman bekend was) ooit tegen Shimon Peres zei nadat we naar de streken van ons land terugkeerden na de Zesdaagse Oorlog: “Als er hier inderdaad een geschil is tussen twee volkeren – tussen de Palestijnse mensen, die zogenaamd uit hun land werden verdreven, en het Joodse volk, die zogenaamd het [het Palestijnse volk] van hun land hebben verdreven – hebben we het altijd verkeerd gehad.”

[..]

Aan de rechtvaardigen die over de ‘bezetting’ praten, zeggen we: het Joodse volk bevindt zich in alle delen van het westelijke land van Israël omdat het ons land is. Omdat we gedwongen werden om in ballingschap te gaan (en niet alleen door Rome en Byzantijns – de islamitische verovering van de zevende eeuw na C. ook joden verdreef en veel van degenen dwong die waren overgebleven om zich tot de islam te bekeren), is hier geen andere onafhankelijke nationale entiteit ontstaan.

Dit land wachtte stilletjes op zijn legale afstammelingen en toen we hier in de laatste paar eeuwen begonnen terug te keren, begon het te bloeien. Het hield het geloof met ons. Maar we zijn ook in alle delen van het land om onszelf te beschermen tegen een andere terroristische staat die recht onder ons is en, zoals WikiLeaks-documenten laten zien, om de Palestijnen zelf te beschermen tegen de mogelijkheid van een islamistische dictatuur.

Lees hier verder het volledige artikel van Dror Eydar


Bronnen:

♦ naar een artikel van Dror Eydar “The dinosaurs and the Palestinian state” van 10 maart 2019 op de site van Israel Hayom

Een gedachte over “Palestine Park: Over de dinosaurussen en de Palestijnse staat

  1. De énige 2-staten oplossing is Israel & Jordanie/palestina met kleine grenscorrecties waar een grote concentratie Arabieren wonen.

    Al de rest is blablabla, bedoeld om het financiele rad van de politiek, journalistiek & NGO’s te laten draaien.

    Like

Reacties zijn gesloten.