De VN-Raad voor de Mensenrechten blijft allergisch voor de feiten

Plaatje hierboven: Mensen demonstreren ter ondersteuning van Israël voor het hoofdkwartier van de Verenigde Naties na een presentatie van het rapport van de Onafhankelijke Onderzoekscommissie voor het Gaza-conflict in 2014 in Genève, Zwitserland, 29 juni 2015 [beeldbron: Reuters/Pierre Albouy]

Het enige land in de wereld dat door de VN-Mensenrechtenraad officieel wordt veroordeeld voor het verdedigen van zijn eigen grenzen, is Israël.

Sinds maart vorig jaar heeft Israël zichzelf verdedigd tegen gewapende terroristen die zwoerende harten van de Israëliërs uit te rukken” en de grens met Israël ‘uit te vagen’; raketaanvallen (in november werden bijna 500 raketten in minder dan 24 uur vanuit Gaza op Israël neergeschoten); brandgevaarlijke apparaten – waaronder het verbranden van autobanden en andere brandgevaarlijke apparaten, waarvan sommige zijn bevestigd aan levende vogels, duizenden hectaren land en dieren in het wild hebben verbrand – en booby-trapped balloons gericht op Israëlische kinderen.

In mei heeft de VN-Mensenrechtenraad ingestemd met de oprichting van een onderzoekscommissie (COI) om

[..] alle vermeende schendingen en misbruiken van internationaal humanitair recht en internationale mensenrechtenwetgeving in de Bezette Palestijnse Gebieden (OPT), inclusief Oost-Jeruzalem, te onderzoeken, met name in de bezette Gazastrook, in de context van de militaire aanvallen op de grootschalige burgerprotesten die begonnen op 30 maart 2018, hetzij vóór, tijdens of nadien.

De samenvatting van dat rapport is onlangs gepubliceerd. Volgens de leden van het COI:

De commissie heeft redelijke gronden om te geloven dat tijdens de Grote Mars van Terugkeer Israëlische soldaten schendingen van internationale mensenrechten en humanitair recht hebben gepleegd. Sommige van die schendingen kunnen oorlogsmisdaden of misdaden tegen mensheid zijn en moet onmiddellijk door Israël worden onderzocht.

Om te beginnen is een van de uitgangspunten van het mandaat van de commissie fundamenteel onjuist: Gaza wordt niet ‘bezet’ door Israël, zoals het mandaat van de commissie beweert. In augustus 2005, meer dan 13 jaar geleden, trok Israël zijn militairen terug uit de Strook, samen met de 8.500 Israëlische burgers die er gemeenschappen hadden gebouwd, een algemeen bekend feit dat de VN-Raad voor de Mensenrechten ervoor koos om te vervormen, waardoor het vanaf het begin duidelijk was dat de enquêtecommissie bij haar onderzoek maar heel weinig waarde ging hechten aan de feiten. De conclusies zouden daarom zelfs meer sceptisch onderzoek moeten uitlokken dan normaal.

De veelgeprezen waakhond, NGO Monitor, concludeerde onlangs dat het rapport was gebaseerd op ‘onderzoek en rapportage’, waaronder “zwaar leunen op Palestijnse bronnen, waaronder Hamas en aan terrorisme gekoppelde niet-gouvernementele organisaties (NGO’s)”, met behulp van “anoniem en niet-verifieerbare getuigenissen” en tijdens het hele rapport “concepten van internationale mensenrechten en humanitair recht en toepasselijke regels en normen” door elkaar mixten.

Dit is natuurlijk standaard tarief afkomstig van een VN-orgaan dat zo onbaatzuchtig partij is met Hamas als het gaat om het conflict. Op 15 mei bijvoorbeeld hield de Veiligheidsraad van de VN een minuut stilte voor 62 Gazanen, waarvan minstens 50 terroristen waren. De volgende dag vertelde Hamas aan een Arabische nieuwsuitzending: “In de laatste confrontatieronden, toen 62 mensen werden gemarteld, waren 50 van de martelaren Hamas en 12 van het volk“. De VN-Veiligheidsraad had niet de moeite genomen om de identiteit van de mensen waar ze om treurden te controleren, maar aan de andere kant dragen de feiten blijkbaar niet veel gewicht in het VN-systeem.

Bovendien roept de VN gewoonlijk ‘alle partijen’ op om ‘terughoudend te zijn’, ook al is er slechts één agressieve partij, Hamas, en een andere partij, Israël, die zichzelf weerhoudt om een ​​einde te maken aan het conflict met Hamas uit angst voor hoe de internationale gemeenschap zou kunnen reageren, onder andere. Door op deze manier de handen van Israel achter de rug te houden, moedigt de VN Hamas aan om zijn terreur tegen Israël verder te zetten – en het conflict tot in het oneindige in leven te houden.

De boodschap van Israël dat het terroristische agenten, niet burgers, wil uitschakelen, die het altijd waarschuwt om te evacueren voor operaties, is volledig voorbij gegaan aan de VN, die onvermurwbaar is en de voorkeur geeft om haar eigen ‘verhaal’ over het conflict te promoten – een verhaal waarin de werkelijke feiten niet mogen interfereren.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Judith Bergman “The UN Human Rights Council Remains Allergic to Facts” van 7 maart 2019 op de site van MIDA