Er is een nieuw ‘nieuw antisemitisme’ in West-Europa en het voelt griezelig vertrouwd aan

Plaatje hierboven: Het woord ‘Juden!’ Werd in het geel gespoten over het raam van een bagelshop in Parijs. Het vandalisme werd op zaterdagochtend van 9 februari 2019 ontdekt in een Bagelstein-winkel in het 4de arrondissement van Parijs, Frankrijk [beeldbron]

De werkdefinitie over het antisemitisme van de 21ste eeuw is dat het een comeback maakt in West-Europa als gevolg van een ‘perfecte storm’ gedreven door moslimimmigranten en Europese blanke ultranationalisten.

Dit basismodel komt overeen met de bloei van haatzaaiende uitlatingen en misdaden tegen Joden in West-Europa die rond 2000 begonnen. Dat jaar staken moslimextremisten voor het eerst verschillende Franse synagogen in brand over Israels oorlog tegen Palestijnse terroristen tijdens de tweede Intifada. Het was het begin van een fenomeen dat later bekend werd als ‘nieuw antisemitisme’, waarbij Joden worden bestempeld als Israëlische agenten of als terugbetaling voor de vermeende misstanden van de Joodse staat.

Twee jaar later nam de Holocaustontkenner en anti-islamitische agitator Jean-Marie Le Pen zijn extreem-rechtse Front National-partij voor de eerste keer mee naar de tweede ronde van de presidentsverkiezingen. Deze samenvallende ontwikkelingen luidden een nieuwe en verontrustende realiteit in waarin twee rivaliserende en relatief kleine groepen leken te groeien en door hun retoriek en acties het taboe op antisemitisme na de verschrikkingen van de Holocaust teniet deden.

Maar in de afgelopen vier jaar is het antisemitisme in West-Europa alweer gemuteerd, terugkerend naar zijn 20ste-eeuwse economische elementen en een sterke voet aan de grond in zwellende populistische bewegingen. Aanbieders delen niet noodzakelijk een gemeenschappelijk politiek standpunt, maar zij zijn het erover eens dat Joden het voorbeeld zijn van een instelling die zij proberen omver te werpen. Deze mutatie, het meest zichtbaar in Frankrijk’s Gilets Jaunes (Gele Hesjes)-protesten en de verspreiding van antisemitisme binnen de Britse Labour Party, is opmerkelijk in hoe snel het is verplaatst van de rand van het publieke discours naar reguliere kaders.

De gele hesjes beschuldigen Joodse financiële belangen voor hun economische en sociale ellende. Labour-leden hebben zich gericht op Israël en zionisten met behulp van bekende taal over Joodse macht en vreemdheid. Maar de belangrijkste en misschien wel meest verontrustende onderscheiding van het nieuwste nieuwe antisemitisme is hoe het grote religieuze en ideologische verschillen tussen zijn propagators doorbreekt, waarbij neonazi’s, communisten en jihadisten samen in bed liggen verenigd achter één enkele oorzaak.

“Antisemitisme in West-Europa is weer [van gedaante] aan het veranderen”, zei Mike Whine, de directeur van de regering en internationale zaken bij de Community Security Trust, de waakhondgroep van de Britse Joden. “Het kan bij de overheid lang duren om de verandering te herkennen,” zei hij tegen de Jewish Telegraphic Agency.

Als gevolg van de verandering is de retoriek over de Joodse dominantie in de financiën – vaak verpersoonlijkt in de bankiersfamilie Rothschild – in Labour ‘perversatief’ geworden sinds de extreem-linkse politicus Jeremy Corbyn in 2015 werd gekozen als leider van de partij, volgens Euan Philipps, de woordvoerder van de actiegroep Labour Tegen Antisemitisme.

Dus waarom heeft deze actie en bewustwording niet geleid tot het verminderen van de opflakkering van het antisemitisme? Voor Weitzmann is het antwoord in de samenzweerderige gevoelens die in de eerste plaats het vuur van het antisemitisme aanwakkeren. “Regeringsinspanningen om antisemitisme te beteugelen, mislukken juist omdat ze afkomstig zijn van de overheid, die volgens antisemieten wordt beheerst door globalistische Joden,” zei hij. “Het is een vicieuze cirkel.”

“Toch is praten over een terugkeer van het antisemitisme uit de jaren dertig naar Europa onnauwkeurig,” zei Weitzmann, wiens boek over deze kwesties ‘Hate‘ volgende maand verschijnt. “In die tijd werd antisemitisme uitgevoerd door regeringen,” zei Weitzmann. “Vandaag is het andersom: het stijgt op van de basis en overheden proberen het te stoppen, hoewel niet erg succesvol.”


Bronnen:

♦ ingekort door Brabosh.com naar een artikel van Cnaan Liphshiz “There’s a new ‘new anti-Semitism’ in Western Europe, and it feels eerily familiar” van 21 februari 2019 op de site van The Jewish Telegraphic Agency (JTA)

4 gedachtes over “Er is een nieuw ‘nieuw antisemitisme’ in West-Europa en het voelt griezelig vertrouwd aan

  1. Door de toenemende migratie uit moslimlanden is de cultuur van Europa aan het veranderen, de brainwashing van deze mensen met haat voor de Joden door de schuld van Hamas is daarom dikwijls onomkeerbaar.

    Like

  2. Europa heeft het de Antisemieten wel erg gemakkelijk gemaakt met hun niet aflatende eenzijdige onzin kritiek op de ultieme Jood……..de Joodse staat Israel!

    Zoang het Westen niet zijn verantwoordelijk gaat nemen en als één blok de juiste keuze gaat maken door opelijk & duidelijk achter Israel te gaan staan…… en landen die haar vernietiging propageren als één baksteen laten vallen………spreken ze met dubbele tong.

    Maar wij kennen Europa….en dus de uitkomst.

    Like

  3. Mijnheer Brabosh : u gebruikt vaak beleefde en omfloerste benamingen voor sommige luitjes ! U mag ook gewoon “ranzig tuig ” ,””benepen schorum” of “kleinzielig rapaille” schrijven hoor !

    Like

Reacties zijn gesloten.