Het Joodse probleem van Frankrijk: van Dreyfus tot gele hesjes

De Franse president Emmanuel Macron vertelde onlangs aan een Joods publiek dat het antisemitisme in Frankrijk “het ergste niveau sinds de Tweede Wereldoorlog” heeft bereikt.

In een telefoongesprek met premier Benjamin Netanyahu zei Macron dat Frankrijk van plan is de definitie van anti-semitisme van de International Holocaust Remembrance Alliance aan te nemen, die anti-Zionistische oppositie tegen het bestaan ​​van Israël omvat.

Terwijl antisemitisme zich verspreidt over West-Europa, valt Frankrijk op als een bijzonder lastige plaats voor Joden. Jammer genoeg lijken de woorden van Macron te weinig en te laat te komen. Frankrijk is trots als het eerste West-Europese land dat na de Franse Revolutie burgerrechten voor Joden heeft verleend.

Maar hoewel sommige liberale stromingen uit Frankrijk afkomstig waren, gold dat ook voor anti-Joodse onverdraagzaamheid. Net als op veel andere plaatsen is antisemitisme in Frankrijk geworteld in bredere sociale en economische problemen die de samenleving treffen. De beruchte antisemitische zaak Dreyfus trad in de voetsporen van de vernederende militaire nederlaag van Frankrijk door Duitsland (aka de Guerre franco-allemande de 1870).

Terwijl de huidige wijdverspreide gele hesjes protesten (Gilets Jaunes) in Frankrijk vooral sociaal-economische problemen aanpakken, zijn de Joden opnieuw de zondebokken die door dweepzuchtigen zijn uitgekozen om eenvoudige antwoorden op complexe uitdagingen te zoeken. Joodse intellectuelen zoals Alain Finkelkraut en Joodse grafstenen zijn verleidelijke doelwitten voor antisemieten op zoek naar excuses om Joden aan te vallen.

Het is geen verrassing dat Frankrijk de twijfelachtige eer heeft om meer gevallen van antisemitisme te hebben dan welk ander West-Europees land dan ook. In Frankrijk woont de grootste Joodse gemeenschap van Europa en de grootste moslimpopulatie, die snel groeit. Tenminste 10 procent van de Franse bevolking is moslim, van wie velen niet goed integreren in de Franse samenleving. Antisemitisme bloeit in deze giftige omgeving van sociaaleconomische uitdagingen in combinatie met radicaal islamisme, dat het Arabisch-Israëlische conflict gebruikt als een excuus om Joden in Frankrijk te targeten.

Haat tegen Joden is ook endemisch onder de ‘progressieve’ linker- en uiterst rechtszijde. Omdat het voornamelijk als anti-Zionisme wordt weergegeven, is het tot voor kort grotendeels getolereerd door de Franse overheid. Macron’s beslissing om anti-Zionisme als een uitingsvorm van antisemitisme op te nemen, is een stap in de goede richting. Het wordt echter tegengesproken door de eigen problematische acties en beleid van Frankrijk ten opzichte van Israël en het Midden-Oosten.

Frankrijk is al jarenlang een van Europa’s hardste critici van Israël. Haar kritiek is niet beperkt gebleven tot de aanwezigheid van Joodse gemeenschappen in Judea en Samaria. Frankrijk heeft zich systematisch bemoeid met de aangelegenheden van Israël en heeft zich vocaal verzet tegen Israël’s Joodse Natiestaatwet die Israël als een Joodse staat wil verdedigen. Parijs veroordeelde ook het besluit van Amerika om zijn ambassade naar de hoofdstad van Israël, Jeruzalem, te verplaatsen.

Naast Duitsland heeft Frankrijk ook enthousiast politieke en commerciële banden met het antisemitische regime van Iran omarmd dat penlijk oproept tot de vernietiging van Israël. Als het gaat om antisemitisme in Frankrijk, is het beleid van de overheid ten opzichte van de Joodse staat eerder een deel van het probleem dan de oplossing. Tenzij Macron’s nieuwe verklaringen gepaard gaan met gepaste acties, zal het antisemitisme in Frankrijk onverminderd blijven groeien.

Plaatje hierboven: De Franse president Emmanuel Macron (rechts) kijkt naar een graf dat met een swastika werd beklad tijdens een bezoek aan de Joodse begraafplaats in Quatzenheim, op 19 februari 2019 [beeldbron: Frederick Florin/AFP]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Daniel Krieger “France’s Jewish Problem: From Dreyfus to Yellow Vests” van 24 februari 2019 op de site van United With Israel

2 gedachtes over “Het Joodse probleem van Frankrijk: van Dreyfus tot gele hesjes

  1. Hét probleem van Frankrijk…..en de rest van Europa.
    Te veel mensen met een te grote ego & een te klein intellect.

    De grootste schreeuwers & moraalridders zijn de grootste mislukkelingen en/of dragers van een onbedwingbare jaloezie.

    Ze haten ons om wie wij zijn en om wie zij zijn!

    Zoals eerder gezegd….Jodenhaat heeft niets met Joden te maken maar met de perverse haat door domheid & jaloezie van de haters & pseudo intellectuelen met een foute mening.

    Like

  2. Niet alleen een aantal in Europa. De Democraten kunnen er tegenwoordig ook wat van. Die kunnen geen koers maken. Zowel de Republikeinen als de Democraten hebben een niet zo frisse achterban. De meeste Amerikanen hebben helemaal geen belangstelling voor wat er elders gebeurt of volgen passief het nieuws. (De Democraten hebben wel nog steeds een belangrijke Joodse achterban.)
    Ook landen als Bolivia en Suriname zijn nu notoire dwarsliggers.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.