Frankrijk heeft zijn schandelijk verleden van het antisemitisme begraven

Plaatje hierboven: Gailingen, Duitsland, oktober 1940. Deportatie van Duitse Joden naar Frankrijk, waar ambtenaren van het Vichy-regime, dat collaboreerde met de nazi’s, hen opsloten in het kamp van Gurs (in het zuidwesten van Frankrijk) in afwachting van hun deportatie naar Auschwitz, waar ze vanaf 1942 werden vermoord [beeldbron: Yad Vashem]

“Ce n’était pas le Juif qu’il fallait changer mais l’antisémite”
(Het is niet de Jood die moet veranderen maar de antisemiet)
Jean-Paul Sartre in Réflexions sur la question Juive (1946)

In de chaotische jaren van de nasleep van de Tweede Wereldoorlog reisde een jonge Joodse Fransman genaamd Jean-Jacques Fraenkel (°1931) naar Nice om een ​​bepaalde haarkapster te vinden met het doel haar om het leven te brengen.

Deze Franse vrouw, zo geloofde hij, had zijn moeder in 1943 aan de Gestapo verraden. Tegen die tijd was zijn vader in Auschwitz omgekomen. Een jaar later zou zijn moeder haar man naar de gaskamers volgen.

De verweesde Fraenkel heeft nooit de verraderlijke kapster gevonden. Hij kreeg te horen dat het verzet haar al had gelyncht. Meer waarschijnlijk is ze gewoon verdwenen, haar misdaden zijn gewist door een opzettelijke, door de staat gesanctioneerde nationale geheugenverzaking. Frankrijk wilde zich niet herinneren welke rol zijn burgers in de Holocaust hadden gespeeld, of het virulente Franse antisemitisme toegeven dat daaraan ten grondslag lag.

“Wij Franse Joden vochten in twee oorlogen,” zei Fraenkel een paar jaar geleden. “De eerste keer vochten we samen met andere Fransen tegen de nazi’s en we verloren. De tweede keer, voor erkenning van wat onze eigen landgenoten ons hebben aangedaan, we vechten nog steeds.” […]

Plaatje hierboven: Parijs, 1999. Jean-Jacques Fraenkel met zijn gele Davidster die hij als Jood moest opspelden tijdens de Duitse bezetting én onder het zogeheten vrije Franse regime van Vichy. Tot vandaag heeft die ster hem nooit verlaten…

De Franse antisemieten van vandaag verschillen qua stijl van hun voorgangers. Er is een extreem islamisme dat veel informatie geeft over het anti-Joodse vooroordeel van vandaag. De swastika-kladders hebben geen woord van [de Franse negationist Robert] Faurisson gelezen. Zij weten niet of geven er niet om dat zij de culturele erfgenamen zijn van de mensen die hun Joodse buren bij de nazi’s hebben aangegeven.

Noch hebben die antisemieten ooit gehoord van die Joodse legerofficier Alfred Dreyfus die aan het einde van de 19de eeuw door hun voorgangers werd opgejaagd, wat leidde tot antisemitische rellen in heel Frankrijk en de beroemde brief ‘J’accuse‘ van Emile Zola aan de president van de Republiek in 1898.

Toch is de opleving van het Franse Joden-bashen van vandaag geworteld in een lange en lelijke traditie. De oprichters van de Vierde Republiek hadden een unieke kans om deze kanker in de Franse samenleving uit te roeien, maar liet het verder voortwoekeren, waardoor een verziekte herinnering achterbleef.

Plaatje hierboven: Speelpark voor kinderen onder het Vichy regime, Frankrijk. Op het bord staat te lezen “Voorbehouden voor kinderen” (Reservé aux enfants) en daaronder “Verboden voor Joden” (Interdit aus Juifs) [beeldbron: ICWA]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Ben Macintyre “La France a enterré sa honte de l’antisémitisme” (France has buried its antisemitic shame) van 23 februari 2019 op de site van The Sunday Times

♦ naar een artikel van Susan Sachs “‘My father never stopped being bitter’” van 23 april 2018 op de site van The Globe and Mail

♦ naar een artikel van Laurent d’Ersu “Jean-Jacques Fraenkel contre la SNCF” van 4 november 2000 op de site van La Croix

♦ naar de officiële website van de Camp de Gurs, situé en Béarn, approximativement au centre du département des Pyrénées-Atlantiques, à 20 kms à l’est d’Oloron-Sainte-Marie et à 5 kms de Navarrenx

♦ naar een artikel van Jean Benoît Nadeau “Wartime Memories – Part I: The Persecution of the Jews” van november 1999 op de site van ICWA (Letters)

2 gedachtes over “Frankrijk heeft zijn schandelijk verleden van het antisemitisme begraven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.