Waarom de Palestijnen zo hevig gekant zijn tegen een anti-Iran coalitie

Ayatollah Ali Khamenei

De Palestijnen hebben goede redenen om te geloven dat sommige invloedrijke Arabische landen zowel hen als de Palestijnse zaak hebben opgegeven. Ze zijn bang dat verschillende Arabische landen er zelfs toe geneigd zijn hun betrekkingen met Israël te normaliseren.

Sinds enkele weken voert het leiderschap van de Palestijnse Autoriteit (PA) campagne tegen een Amerikaans-Poolse conferentie die op 13 & 14 februari deze maand in Warschau zal plaatsvinden. Amerikaanse en Poolse functionarissen zeiden dat de conferentie sessies zal bevatten over de situatie in Syrië, Jemen, raketontwikkeling, terrorisme en illegale financiën en cyberbeveiliging. Een Amerikaanse functionaris zei dat de conferentie ook “het destructieve beleid van Iran in de regio” zal bespreken.

Waarom zijn de Palestijnen zo bezorgd over de komende conferentie? Omdat ze geven om Iran of Jemen of Syrië of raketontwikkeling? Nee, de Palestijnen zijn bezorgd omdat ze zichzelf op een of andere manier ervan hebben overtuigd dat het belangrijkste doel van de conferentie is om de Arabische landen dichter bij Israël te brengen. Het is niet duidelijk waarop deze Palestijnse bewering is gebaseerd, vooral omdat noch de VS noch Polen de kwestie van normalisatie tussen Israël en de Arabische landen hebben genoemd als zijnde op de agenda van de conferentie.

“De PLO beschouwt de conferentie als een vorm van directe en publieke normalisatie [tussen de Arabieren en Israël]”, zei Ahmed Majdalani, lid van het uitvoerend comité van PLO. “Dit is een poging om de prioriteiten in het Midden-Oosten te veranderen, zodat het confronteren van Iran de belangrijkste kwestie zou worden in plaats van het beëindigen van de [Israëlische] bezetting.” De PLO-ambtenaar riep de Arabische landen op om de conferentie te boycotten.

Plaatje hierboven: Wie ook gekant is tegen de Conferentie in Warschau is de Amerikaanse anti-Israël lesbienne groep Codepink, bekend van het onderhouden van nauwe banden met de antisemitische boycot-Israël organisatie BDS (Boycott, Divest & Sanctions -beweging) en de vele boycot-acties

PLO-secretaris-generaal Saeb Erekat uitte ook zijn bezorgdheid over de geplande conferentie in Warschau; hij zei dat het een “serieuze poging was om het Arabische Vredesinitiatief omver te werpen” dat door de Arabische Liga in 2002 werd goedgekeurd.

Dit 10-zinnen-initiatief roept op tot normalisering van de betrekkingen tussen de Arabische landen en Israël in ruil voor een volledige Israëlische terugtrekking naar de pre -1967 lijnen (inclusief Oost-Jeruzalem) en een ‘rechtvaardige regeling’ van de Palestijnse vluchtelingenkwestie gebaseerd op VN-resolutie 194. In de resolutie staat dat vluchtelingen ‘die wensen terug te keren naar hun huizen en in vrede te leven met hun buren, toestemming zouden moeten krijgen om dit te doen op de vroegste praktische datum.”

Hoewel Israël zijn voorlopige steun aan het initiatief uitsprak, maakte het ook duidelijk dat het de verplaatsing van miljoenen Palestijnen naar Israël niet kan accepteren. Zo’n beweging zou de oprichting van twee Palestijnenstaten betekenen: een op de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en Oost-Jeruzalem, en een andere in Israël, waar Joden een minderheid in hun land zouden worden.

Erekat en andere Palestijnse functionarissen lijken bang dat de Arabieren die van plan zijn deel te nemen aan de conferentie het Arabische Vredesinitiatief zullen verlaten, inclusief het ‘recht op terugkeer’ voor Palestijnse vluchtelingen en hun nakomelingen naar Israël. Ze zijn blijkbaar ook bezorgd dat hun Arabische broeders de Palestijnse kwestie zullen verlaten ten gunste van een anti-Iran-coalitie. Verschillende Arabische landen beschouwen de Iraanse ‘dreiging’ nu als hun belangrijkste prioriteit en geloven dat dit de voorrang moet krijgen boven het Palestijnse conflict.

“De Palestijnse zaak is bij uitstek een Arabische en islamitische kwestie,” zei Erekat en weergalmde de Palestijnse vrees voor Arabische onverschilligheid jegens de Palestijnen. “We hebben niemand de toestemming gegeven om namens de Palestijnen te onderhandelen. De VS willen via de conferentie van Warschau eerst normalisatie bereiken tussen de Arabieren en Israël vóór de vrede [tussen Israël en de Palestijnen].”

Zelfs als de geplande conferentie gericht is op het vormen van een coalitie tegen Iran, zou je verwachten dat de Palestijnse Autoriteit de eerste is die zich bij het congres voegt. In de afgelopen jaren heeft het Palestijnse leiderschap Iran herhaaldelijk aangeklaagd voor bemoeienissen met de interne aangelegenheden van de Palestijnen, vooral door Hamas en de Islamitische Jihad in de Gazastrook te ondersteunen. Het lijkt erop dat de Palestijnse leiders liever zien dat Iran een bedreiging blijft vormen voor de Arabische landen dan dat ze vrede zien tussen die landen en Israël.

Een andere belangrijke reden waarom de Palestijnen tegen een anti-Irancoalitie zijn is omdat Iran al jarenlang de Palestijnse terreur tegen Israël financiert, wapens levert en thans samen met de Libanese Hezbollah terreurorganisatie een basis probeert op te richten op de ruïnes van de Syrische staat:

Teheran, 27 februari 2010. De leiders van de drie belangrijkste terreurgroepen van Gaza op visite bij hun grootste sponsor en wapenleverancier: Iran. Doel van het bezoek: meer wapens, meer geld, meer raketten, 1000 bommen en granaten verkrijgen om Israël te terroriseren. Van links naar rechts: de toenmalige Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Manouchehr Mottaki, in het midden Iran’s hoogste leider Ayatollah Ali Khamenei, naast hem Hamasleider Khaled Meshaal, Ramadan Shallah, leider van de Palestijnse Islamitische Jihad en uiterst rechts op de foto Ahmed Jibril, leider van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina van het Generaal-Commando (PFLP-GC).


Bronnen:

♦ naar een artikel van Khaled Abu Toameh “Why Palestinians Oppose an Anti-Iran Coalition” van 9 februari 2019 op de site van The Gatestone Institute

Een gedachte over “Waarom de Palestijnen zo hevig gekant zijn tegen een anti-Iran coalitie

Reacties zijn gesloten.