Dubbele standaarden over historisch revisionisme; Henry Ford’s antisemitisme

Stel je voor dat een Amerikaanse stad een prominente zakenman blijft vieren die kranten en boeken publiceerde waarin openlijk racisme en rassendiscriminatie tegen zwarte mensen werd bepleit. Stel je voor dat de Grote Tovenaar van de KKK een foto van deze man in zijn kantoor had en hem aanmoedigde hem te inspireren om Afro-Amerikanen te vermoorden. Stel je beelden en foto’s voor die het leven van zo’n dweper herdenken.

Stel je voor dat een podium voor podiumkunsten naar hem is vernoemd en dat Afrikaanse Amerikaanse artiesten die in de stad wilden verschijnen, een gebouw moesten binnenlopen met de naam van deze racist. De reactie zou onmiddellijk en compromisloos zijn: alle verheerlijking van deze racist moet stoppen; beelden en afbeeldingen moeten worden verwijderd; de geschiedenis moet hem als een paria behandelen, ondanks zijn positieve prestaties als zakenman.

Wel, de stad Dearborn, Michigan viert vandaag zo’n racistische dweperij. Maar niemand eist dat zijn afbeeldingen worden verwijderd of dat zijn verwerpelijke geschiedenis en ideologie bekend worden gemaakt. Zijn naam is Henry Ford, de oprichter van Ford Motor Company.

Plaatje hierboven: De eerste Ford fabriek van Henry Ford in 1903 met hoofdkantoor in Dearborn, Michigan, een voorstad van Detroit. Het bedrijf werd opgericht door Henry Ford op 16 juni 1903. Het bedrijf verkoopt auto’s en bedrijfsvoertuigen onder het merk Ford en de meeste luxe auto’s onder het merk Lincoln [beeldbron: Ford]

Ford wijdde zijn leven aan twee passies: auto’s maken en Joden demoniseren. Toen Hitler zei: “Ik beschouw Henry Ford als mijn inspiratie“, doelde hij niet op zijn autofabricage. Hij doelde op de antisemitische ideologie van Ford die tot stand kwam in de genocide van zes miljoen Joden.

Een grote foto van Ford werd prominent getoond in het kantoor van Hitler. De periodieke Ford uitgave die wekelijks werd gepubliceerd – The Dearborn Independent – was een beleefde versie van de nazi-krant, Der Stürmer. Het werd verspreid in de Verenigde Staten en de rest van de wereld.

Hitler geloofde dat de populariteit van de antisemitische schotschriften van Ford in Amerika Amerikaanse burgers zou aanmoedigen om zijn antisemitische beleid in Duitsland en Europa te ondersteunen. Gelukkig had hij ongelijk. Hoewel er antisemitische bewegingen in de Verenigde Staten waren in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog – bepleit door pardoes Charles Coughlin en tot op zekere hoogte Charles Lindbergh – eens Pearl Harbor werd aangevallen en de Verenigde Staten Japan de oorlog verklaarden en Duitsland, droogde het antisemitisme op zoals dat door Henry Ford werd bepleit. Maar Ford zelf veranderde nooit zijn gevaarlijke opvattingen.

Ford’s antisemitische boek, The International Jew, werd een bestseller in vele delen van de wereld en werd aangehaald tijdens de processen in Neurenberg als een werk dat veel Duitsers en Oostenrijkers in antisemitische Nazi-leiders en volgers veranderde. Ford was de meest invloedrijke antisemiet in het eerste kwart van de 20ste eeuw en daarna.

Plaatje hierboven: The International Jew is een boek geschreven door Henry Ford, oprichter van de Ford Motor Company en auteur van een reeks antisemitische en racistische boeken en artikelen. Ford liet dit boek verschijnen op 500.000 exemplaren en verdelen over de hele Verenigde Staten begin jaren 1920. In 1922 werd het boek in het Duits vertaald en beïnvloedde Baldur von Schirach, een van de nazi-kopstukken en leider van de Hitler Jugend. Op het proces van Nuerenberg in 1946 beweerde Von Schirach dat de wortels van zijn antisemitisme te vinden waren in de lezingen van The International Jew van Henry Ford. Ford is ook niet toevallig de enige Amerikaan die genoemd wordt in Adolf Hitler’s Mein Kampf

Maar volgens de New York Times wordt “Ford’s naam of beeltenis overal verheerlijkt, van podiumkunsten tot de putdeksels.” Bill McGraw, een historicus van Dearborn, heeft geschreven dat “Ford’s aanvallen op Joden over de hele wereld zijn verspreid en na de Tweede Wereldoorlog en, beangstigend, ze beïnvloeden tot op vandaag de opkomende Neo-nazi’s.

The New York Times vervolgt: “Maar Mr. McGraw heeft ook in zijn verslag een artikel opgenomen over hoe de nazaten van de heer Ford consequent Joodse goede doelen en culturele organisaties hebben gesteund …” Deze afstammelingen moeten worden geprezen voor die bijdragen en niet worden veroordeeld voor de zonden van hun voorvader. Maar de waarheid over Henry Ford moet verteld worden – aan de inwoners van Dearborn en aan de wereld.

Veel gebouwen zijn vernoemd naar Henry Ford, die de favoriete zoon van Dearborn blijft. Het is moeilijk om overal in Dearborn te komen zonder de naam Ford tegen te komen. Zelfs gebouwen met de generieke naam Ford zijn gebaseerd op zijn zeer bedenkelijke nalatenschap. Er is te veel eerbied voor Henry Ford en te weinig voorlichting over de vreselijke invloed die hij had op het promoten van antisemitisme en nazisme.

Ik ben niet bepaald iemand die standbeelden of andere historische kunstwerken vernietigt of verwijdert, maar ik ben er vast van overtuigd dat deze beelden vergezeld moeten gaan van hedendaagse beschrijvingen van de slechte daden gepleegd door de geportretteerden in de kunst. Het verwijderen van Ford’s naam van Dearborn’s Ford Community & Performing Arts Centre werpt moeilijkere problemen op. Er is geen kunst, alleen een eer, bij de selectie van een naam voor een centrum. Henry Ford verdient het niet om geëerd te worden.

De vraag die de goede mensen van Dearborn zichzelf moeten stellen, is: wat zou je doen als het centrum vernoemd zou zijn naar Jefferson Davis? Als het antwoord is dat je Davis’s naam zou verwijderen, dan zou je Ford’s moeten verwijderen. Er kunnen geen verschillen zijn tussen hoe anti-zwarte, anti-homo, anti-vrouwen en anti-Joodse beoefenaars van onverdraagzaamheid worden behandeld. Er moet één standaard zijn voor historisch revisionisme.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Alan Dershowitz “Double Standard for Historical Revisionism” van 6 februari 2019 op de site van The Gatestone Institute

♦ een artikel op deze blogAmerikaanse geschiedenisgroep verdedigt artikel over Ford’s antisemitisme nadat redacteur is ontslagen” van 4 februari 2019

Een gedachte over “Dubbele standaarden over historisch revisionisme; Henry Ford’s antisemitisme

  1. leuke(?) geschiedenis ! maar heden ten dage loopt er een zwrte meneer in Amerika met exact dezelfde verhaaltjes rond ! die heeft waarschijnlijk een grote foto van ford in zijn kantoor !! De Zwarte Nazi – louis farrakhan !

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.