40 jaar barbarij in Iran: Europa zwijgt want zaken doen is belangrijker dan mensenrechten

Plaatje hierboven: Mashhad, de 2de heiligste stad in Iran, 1 augustus 2007. Het Iraanse persagentschap IRNA kondigt de openbare executie met de strop aan van vijf mensen die veroordeeld werden voor verkrachting en ontvoering [beeldbron: Flickr]

40 jaar geleden stortte Iran zich in de barbarij. Imam Khomeini had alles voorbereid in zijn huis in Neauphle-le-Château, in de buurt van Parijs, waar hij dag en nacht werd gepamperd door journalisten en intellectuelen van de Franse politieke linkerzijde, vooraleer hij op een vliegtuig naar Teheran werd gezet. Het is 40 jaar geleden en de houding van Europa ten opzichte van Iran is nog geen gram gewijzigd.

De ayatollahs hebben zonet een homoseksueel opgehangen en niemand protesteerde in Europa. Alireza Nader, hoofd van New Iran, een organisatie van Iraanse dissidenten, zei vanuit Amerika: “Het stilzwijgen van Europa over de barbaarse behandeling van het Khamenei-regime is schandelijk: de Europese Unie lijkt zich alleen zorgen te maken over de nucleaire overeenkomst en de handelsbetrekkingen, alsof de Iraniërs geen alternatief hadden voor leven onder tirannie.” Het is dat Europeanen niet weten wat het betekent om voor vrijheid te vechten.

De Iraniërs hebben onlangs de 87ste vrouw opgehangen onder het ‘gematigde’ regime van president Rouhani (3600 executies onder zijn bewind). Vrouwen geëxecuteerd voor de verdediging van zichzelf tijdens een epidemisch familiaal geweld dat gelegitimeerd is door de sharia, de islamitische wet. Ondertussen vierde Europa de ‘Werelddag van de Hijab’. Die sluier die Iraanse vrouwen niet kunnen afdoen zonder de risico’s te lopen van arrestatie, mishandeling, gevangenisstraf of foltering.

En de Europese feministen blijven zwijgen. De Amerikaanse ambassadeur in Berlijn, Richard Grenell, nodigde westerse landen uit om te protesteren na de laatste executies in Teheran: “Veel van onze Europese bondgenoten hebben ambassades in Teheran. Deze barbaarse daad mag niet onbeantwoord blijven. Spreek!”

Het antwoord kwam snel. Terwijl de islamitische fascisten die in Iran regeren, de galg oprichtten en, zoals gebruikelijk, de Iraanse generaals dreigden Tel Aviv te vernietigen, waren de Europese landen (Frankrijk en Duitsland die hen leidde) bezig met de lancering van het nieuwe betalingsmechanisme om zaken te doen met Iran om Amerikaanse sancties te omzeilen. De Europeanen zijn nog steeds dezelfde lafaards.

Plaatje hierboven: ‘Fout’ internetten in Iran is geen goed idee. In Iran werden op 3 februari 2009 vier journalisten veroordeeld die hun vak uitoefenden op een eigen weblog op het internet. Zij kregen gevangenisstraffen opgelegd van drie jaar en drie maanden, naast zware geldboetes en zweepslagen en in aanloop naar de presidentsverkiezingen van 12 mei 2009 liet Ahmadinejad Facebook afsluiten naar de rest van de wereld.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Giulio Meotti “1979-2019: European cowardice on Iran – 87 women have been hanged by moderate Iranian president Rouhani. Where is Europe? Where are the feminists?” van 3 februari 2019 op de site van Arutz Sheva

4 gedachtes over “40 jaar barbarij in Iran: Europa zwijgt want zaken doen is belangrijker dan mensenrechten

  1. Zaken gaan voor! We geven altijd de Amerikanen de schuld, maar veel wetgeving om zaken aan banden te leggen komt uit de VS.
    Niet dat ik altijd zo’n voorstander ben van wat gebeurt in de Amerikaanse politiek, maar er zijn veel controlemechanismen.
    In Europa hebben we dat niet, want we hebben de EU, landen die EU helemaal volgen maar geen lid, landen die de EU voor een deel volgen en kandidaatleden. Elke regering spreekt voor zichzelf. De grote landen maken de dienst uit. Bij de Brexit is het noodzakelijk om de poot stijf te houden.
    De belangrijke EU-landen missen grote orders zonder Iran. Waar mogelijk zullen Rusland en China die gaten vullen. Wellicht speelt in sommige gevallen ook het veiligheidsbelang. China zet hoog in op de Zijderoute en is bereid daar grote bedragen in te investeren. Landen als Duitsland, Frankrijk en Italië zullen een afweging maken.
    De Amerikanen hebben Iran niet nodig en zitten in een andere positie.
    De geopolitieke dimensie wordt afgewogen tegen de mensenrechten.

    Like

  2. Tja : hoeveel “heilige “steden zijn er in islam waar je mag onthoofden,kelen,en doodmartelen ? de “ethies hoogstaande” gezaghebbers uit EU zitten op de geldzak dus wat kan het schelen? zijn de “drakendoders” in brussel niet gewoon vulgair parvenu ?

    Like

Reacties zijn gesloten.