Yad Vashem: De Laan der Rechtvaardigen onder de Volkeren

“Ik zal hun in Mijn huis en binnen Mijn muren een plaats en een naam (een ‘yad vashem’) geven, een naam die niet uitgewist zal worden.” [Jesaja 56:5]

Yad Vashem betekent ‘een gedenkteken en een naam’ en het is een museum en een gedenkteken voor de slachtoffers van de Holocaust of Shoah. Yad Vashem ligt aan Har Hazikaron (Mount Herzl), de Mount of Remembrance in Jeruzalem, en is opgericht door de Israëlische regering in 1953. Het is een museum en archief en een bron van informatie en educatie voor toekomstige generaties, niet alleen een plaats om hen te herinneren die zijn omgekomen in de Holocaust.

Echter, Yad Vashem is niet de niet-Joden vergeten die de Joden hielpen tijdens de Holocaust. Integendeel. Yad Vashem bevat de namen en verhalen van slachtoffers en rechtschapen heidenen. In de Laan der Rechtvaardigen onder de Naties (plaatje bovenaan) herinnert Yad Vashem de mensen die geen Joden waren maar hun leven riskeerden om Joden te helpen redden tijdens de Holocaust. Zowat 2000 bomen werden her en der in het park van Yad Vashem geplant en plakaten aan elke boom geven hun namen als blijvende herinnering aan hoe ze anderen hebben geholpen.

Laan der Rechtvaardigen onder de Naties
De Laan der Rechtvaardigen onder de Naties werd op 1 mei 1962 gewijd aan de Herdenkingsdag van de Holocaust. De Israëlische regering werd vertegenwoordigd door minister van Buitenlandse Zaken Golda Meir en de eerste elf bomen werden geplant langs het pad dat leidde naar de Herdenkingszaal op de kale heuvel van de berg van de herdenking. De bomen werden in de grond geplaatst door reddingswerkers uit verschillende landen en door hun Israëlische gastheren – de Joden die ze hadden gered.

In haar toespraak zei Golda Meir dat “het Joodse volk zich niet alleen de schurken herinnert, maar ook elk klein detail van de reddingspogingen.” Ze vergeleek de Rechtvaardigen onder de Volkeren met druppels liefde in een oceaan van vergif en zei dat “zij niet alleen de levens van Joden redden, maar de hoop en het geloof in de menselijke geest hadden gered.”

De eerste bomen werden geplant vóór de oprichting van de Commissie voor de Aanwijzing van de Rechtvaardigen in het begin van 1963. Het planten van bomen heeft een speciale betekenis in Israël. Het maakt deel uit van de uitgebreide bebossing en landaanwinning van landprojecten uitgevoerd door het Joods Nationaal Fonds namens de Joodse nederzetting vóór de staat en later van de staat Israël.

Het planten van bossen in het droge land en het creëren van een groen landschap was een vorm van Zionistische activiteit om het land te ontwikkelen. Binnen deze campagnes werd het planten van bomen of bossen een vorm voor het herdenken van personen of gebeurtenissen.

Zo werd het Martelarenbos in de jaren vijftig geplant op de weg naar Jeruzalem ter nagedachtenis van de zes miljoen Joden die waren omgekomen in de Holocaust, en schoolkinderen waren betrokken bij het planten van bomen ter nagedachtenis van de vermoorde kinderen. Het planten van bomen ter nagedachtenis van de slachtoffers van de Holocaust was ook opgenomen in de eerste plannen voor Yad Vashem.

In 1955 vroeg Rachel Auerbach, een overlevende van de Holocaust uit Warschau, die bij Yad Vashem werkte en verantwoordelijk was voor het verzamelen van getuigenverklaringen, Arie Bauminger, de managing director van Yad Vashem, om de eer van de redders in de directievergadering te bespreken en stelde voor om bomen te planten ter hunne ere op de Berg der Herdenking.

Joop WesterweelKobi Kabalek, die de ontwikkeling van het Rechtschapen Programma onderzocht, gelooft dat Auerbach het idee kreeg toen ze Yad Vashem een ​​jaar eerder had voorgesteld in een ceremonie ter nagedachtenis van de christen Nederlander Joop Westerweel (plaatje rechts), die leden van de HeChalutz-beweging in Nederland had gered en werd geëxecuteerd in 1944. De ceremonie vond plaats in een klein bos dat was geplant ter ere van Westerweel.

Naarmate de tijd verstreek, werden meer rechtschapen mensen erkend en in 1989 waren bijna 2000 bomen geplant op de Herdenkingsberg. Daarom werd besloten een gedenkteken te bouwen waar de namen van de rechtvaardigen onder de naties zouden worden bestendigd. Landschapsarchitecten Lipa Yahalom en Dan Tsur tekenden de plannen voor de Tuin der Rechtvaardigen, een meest serene plek van een indrukwekkende eenvoud.

Geïntegreerd in de natuurlijke omgeving van de beboste heuvel, bestaat de tuin uit een reeks muren die open ruimtes creëren, waar de namen van alle rechtvaardigen die geen bomen kregen die ter ere van hen zijn geplant, volgens de landen van oorsprong op de muren zijn gegraveerd. Tegen de tijd dat de Tuin werd ingewijd op 7 augustus 1996, werden bijna 14.000 Rechtvaardigen geëerd door Yad Vashem.

Sindsdien worden er elk jaar nieuwe namen toegevoegd. In 2011 werd de tuin uitgebreid en nieuwe muren gebouwd. Hoewel de meeste ceremonies die de medailles en erecertificaten voor de rechtvaardigen of hun erfgenamen presenteren, worden georganiseerd door de Israëlische diplomatieke vertegenwoordigers in de woonlanden van de ontvangers, kiezen sommige families ervoor om naar Yad Vashem te komen om de ceremonie op de Herinneringsberg bij te wonen en persoonlijk de naam van hun rechtschapen familieleden op de muur te onthullen (plaatje hieronder).


Bronnen:

♦ naar een artikelThe Dedication of the Avenue of the Righteous Among the Nations” en een artikelThe Garden of the Righteous Among the Nations” op de site van Yad Vashem

♦ naar een artikelWhy Yad Vashem is among the most important places to visit in Israel” van 8 januari 2018 op de site van Kenes Tours

Een gedachte over “Yad Vashem: De Laan der Rechtvaardigen onder de Volkeren

Reacties zijn gesloten.