De ‘Apartheids-muur’ op Israëlisch-Palestijnse wegen die niét bestaat

Plaatje hierboven: De zogenaamde ‘apartheidsweg’, Route 4370, met in het midden een veiligheidsmuur die het Israëlische en Palestijnse verkeer scheidt, op 10 januari 2019 [beeldbron: Yonatan Sindel/Flash90]

 “Gesegregeerde snelweg opent op de Westelijke Jordaanoever,” las de krantenkop in The Washington Post deze week. “Israel opent ‘Apartheid Weg’ op de bezette Westelijke Jordaanoever,” kondigde Al Jazeera aan.

Apartheid? Segregatie? Niet eens in de buurt. Zoals zoveel van wat tegenwoordig beweert nieuws te zijn over Israël, is deze laatste beschuldiging van ‘Israëlisch racisme’ gewoon een goedkope poging om de Joodse staat te besmeuren.

Deze nieuwste stunt in de Palestijnse propagandaoorlog tegen Israël is een snelweg genaamd Route 4370, ten noordoosten van Jeruzalem. Er is een fysieke barrière in het midden van de snelweg. Het Israëlische verkeer gaat aan de ene kant, het Palestijnse Arabische verkeer aan de andere kant (plaatjes onder en boven).

Is dat apartheid? Natuurlijk niet. Apartheid betekent mensen scheiden op basis van hun ras. Joden zijn natuurlijk een volk en geen ras; net zoals de Arabieren dat ook zijn. Aan beide zijden van de afscheiding rijden chauffeurs van diverse huidskleuren en origines. Ethiopische Joden met een donkere huid en Russische Joden met lichte huid. Arabieren met een donkere huidskleur en Arabieren met een lichte huid.

Hoe zit het met religie? Is het verkeer verdeeld volgens religie? Helemaal niet. Aan Israëlische zijde mogen Israëlische Joden, Moslims en Christenen autorijden. Aan de Arabische kant rijden Palestijnse moslims en Palestijnse christenen.

Hoe zit het met etniciteit? Is het verdeeld volgens etniciteit? Natuurlijk niet. Israëlische Joden en Israëlische Arabieren rijden allebei aan één kant. Palestijnen van Egyptische origine, Palestijnen van Syrische origine en Palestijnen van Libanese afkomst rijden allemaal aan hun kant van de weg.

Dus het is geen Apartheid. En het is geen segregatie van ras, religie of etnische groep. Wat is het dan? Eenvoudig. Het is een divisie gebaseerd op burgerschap. Israëlische burgers – van alle rassen, religies en etniciteiten – mogen aan één kant rijden. Niet-burgers – van alle rassen, religies en etniciteiten – mogen aan de andere kant rijden.

En om een ​​goede reden. Omdat op Israëlische wegen in Judea-Samaria waar niet-staatsburgers toegang hebben gekregen, er talloze drive-by-schietpartijen zijn geweest door Palestijnse niet-burgers. Er zijn ook stenigingen geweest waarbij Palestijns-Arabische niet-burgers stenen vanuit auto’s gooiden omdat hun dodelijkheid enorm is toegenomen door de snelheid van de auto’s. Dat is hoe Amerikaanse burgers Asher Palmer en zijn zoontje, Yonatan, in 2011 werden vermoord.

De veronderstelling in Israël is dat degenen die de burgers van Israël zijn – of ze nu Joden zijn, moslims of christenen zijn – in het algemeen kunnen worden vertrouwd om loyaal te zijn aan de staat en waarschijnlijk niet zullen deelnemen aan terrorisme. Uiteraard zijn er uitzonderingen. Maar in grote lijnen is dat vermoeden juist.

Daarentegen houden Palestijnse niet-burgers zich bezig met anti-Joods geweld tegen een alarmerend hoog percentage. Er is geen reden om hen het voordeel van de twijfel te geven en te veronderstellen dat ze vriendelijk of zelfs gewoon geweldloos zullen zijn; zij zijn tenslotte burgers van een regime dat zichzelf als de vijand van Israël beschouwt.

Meer nog, het regime van de Palestijnse Autoriteit voedde de afgelopen 25 jaar zijn burgers dagelijks op met een dieet van anti-Joodse haat en verheerlijking van anti-Joods geweld in hun scholen, televisie, radio, kranten en alle andere segmenten van hun cultuur. Het is een samenleving doordrenkt van antisemitisme. Dit betekent dat het de enige maatschappij is die waarschijnlijk vijandige en gewelddadige mensen produceert. Waarom zou Israël in de wereld zijn burgers blootstellen aan dergelijke gevaren op zijn wegen?

Elk land in de wereld heeft andere regels voor burgers en niet-burgers. Dat is geen apartheid. Het is geen segregatie. Het is een gezonde rechtsregel. Wat zou het nut hebben om zelfs burgerschap te hebben als niet-burgers werden geregeerd door dezelfde regels?

Het feit dat Israël miljoenen sjekels uitgeeft die wegen bouwen voor Palestijnse Arabieren is een opmerkelijke daad van onwaarschijnlijke vrijgevigheid. De internationale gemeenschap zou lof moeten uitspreken aan de Israëli’s voor vriendelijkheid, niet de Joodse staat lastig vallen met leugens over “Apartheid“. Maar ik denk dat we inmiddels allemaal aan dat soort behandelingen zijn gewend geraakt.

Échte Apartheid is bv. dit:


Bronnen:

♦ naar een artikel van Stephen M. Flatow “The ‘apartheid’ wall that isn’t – Why in the world would Israel expose its citizens to potential dangers on its roads?” van 14 januari 2019 op de site van The Jewish News Syndicate (JNS)

♦ naar een artikelIn first, Israel opens road with wall dividing Israeli and Palestinian traffic” van 10 januari 2019 op de site van The Times of Israel

♦ een artikel op deze blogPLO wil beruchte VN-resolutie ‘Zionisme is Racisme’ opnieuw activeren” van 12 januari 2019

4 gedachtes over “De ‘Apartheids-muur’ op Israëlisch-Palestijnse wegen die niét bestaat

  1. Kleine opmerking.
    Ik vond de zin: “Joden zijn natuurlijk een volk en geen ras; en geen van beide zijn Arabieren” een beetje vreemd. Dus maar even het bronartikel gelezen en het werd duidelijk dat er een foutje was ingeslopen bij het vertalen van de zin: “Jews, of course, are not a race; and neither are Arabs”. Dit is natuurlijk geen groot probleem maar toch.

    Like

  2. Met de US-shutdown over een grens/veiligheidsmuur die de Democraten voor eigen interesse blijven tegenwerken (terwijl ze er vanaf 2006 voor waren), zou men toch denken dat de Washington Post andere problemen zou hebben.

    Bush (vader), (D) Clinton, (D) Obama én senator (D) Shumer wilden allemaal zo een muur…….totdat Trump de verkiezingen won.

    Maar ja, veiligheid voor burgers onder Trump is een groot taboe in de ‘progressieve & liberale media/politiek.

    Like

Reacties zijn gesloten.