Code Pink hypocrieten zijn op liefdesreis door Iran: ‘Israel is BAD, Iran is GOOD!’

Plaatje hierboven: Washington, 29 juli 2009. Vrouwen van de linkse Israëlbashende organisatie CodePink manifesteren halfnaakt voor de etalage van een winkel die Israëlische Dode Zee-schoonheidsproducten van AHAVA aanbiedt [beeldbron: UPI]

Een activiste van de homoseksuele vrouwengroep CODEPINK werd in juli 2019 op de luchthaven van Ben-Goerion tegengehouden en teruggestuurd naar haar land van herkomst omwille van haar banden met de antisemitische boycot-Israël organisatie BDS (Boycott, Divest & Sanctions -beweging).

Ariel Gold, een Joods-Amerikaanse lesbienne die fungeert als nationale mededirecteur van CODEPINK, een in de VS gevestigde extreem-linkse anti-oorlogsgroep die betrokken is geweest bij het protesteren tegen Israëls beleid jegens de Palestijnen, werd de toegang ontzegd vanwege haar banden met de BDS-beweging en haar visum werd geannuleerd.

De mensen die zo boos zijn over Israëls vermeende misdaden van ‘pink washing’ LGBTQ’s door hen in de Joodse staat goed te behandelen, zijn nu op een tournee door Iran waar homo’s en lesbiennes zonder pardon worden opgehangen, gefolterd of gevangen gezet.

Veel homo’s in Iran staan ​​onder druk om een ​​operatie tegen hun wil uit te voeren in plaats van gevangen gezet of opgehangen te worden, het is feitelijk een wereldleider in geslachtsaanpassende chirurgie, iets dat CodePink waarschijnlijk als bewijs van progressieve gedachten in plaats van repressie zal benadrukken.

Hieronder volgt CodePink’s geplande itinerary:

  • Ontmoeting met vertegenwoordigers van het ministerie van Buitenlandse Zaken en het Parlement
  • Bezoek aan het Museum van Vrede en ontmoet de leden
  • Bezoek met universiteitsprofessoren en studenten om meer te weten te komen over hun hoop en dromen
  • Werk samen met filmmakers, kunstenaars, dichters en andere culturele werkers
  • Meer informatie over het effect van Amerikaanse en EU-sancties op Iran
  • Verken de drukke Tajrish en Grand bazaars en leer meer over de belangrijke rol die zij spelen in de Iraanse handel en cultuur
  • Bezoek prachtige parken en moskeeën, versierd met ingewikkelde en kleurrijke mozaïekontwerpen
  • Teheran’s beroemde Sa’dabad Paleis (zomerresidentie van de Qajar-dynastie) en Golestan Paleis
  • Leer meer over de islam zoals die in Iran wordt beoefend. Ontmoet religieuze leiders en geleerden.

De steun van Iran voor Hezbollah-terreuraanslagen, Syrische aanvallen met chemische wapens en Houthis, waarvan de slogan de woorden ‘De Joden vervloekt’ omvat, zijn blijkbaar geen onderwerpen die deze zogenaamd ‘waakhond’ organisatie die zoveel geeft om vrede zal worden aangegaan met hun zeer beleefde gastheren.

De feministen en lesbiennes van CodePink zullen ook niet praten over de wetten van Iran die getrouwde vrouwen verbieden om een ​​paspoort aan te vragen, buiten het huis reizen, kiezen waar ze willen wonen en het hoofd van het huishouden zijn. Er zijn geen wetten tegen huiselijk geweld of seksuele intimidatie.

De lijst van mensenrechtenschendingen in Iran is inderdaad lang. Politieke gevangenen worden gemarteld en vermoord, leden van bepaalde religies worden vervolgd, er is geen vrijheid van meningsuiting, vreedzame demonstraties worden routinematig opgevangen met geweld, kinderen worden geëxecuteerd, vrouwen worden gedwongen om hijab te dragen, buitenlanders worden ondervraagd en gevangengezet op verzonnen aanklachten.

CodePink maakt zich grote zorgen over mensenrechtenschendingen in Saoedi-Arabië, maar Iran maakt zich schuldig aan elke mensenrechtencriminaliteit die de Saoedi’s zijn – en meer – maar Iran wordt in plaats daarvan beschouwd als een fascinerende en vooruitstrevende staat. Het is moeilijk om een ​​meer hypocriete organisatie voor te stellen dan CodePink.

Plaatje hierboven: De uitspraken van de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad “In Iran zijn geen homoseksuelen” op 26 september 2007 tijdens zijn aanwezigheid in New York op de Colombia universiteit, deden heel wat stof opwaaien. Het Human Rights Campaign (HRC), de grootste nationale holebi rechtenorganisatie reageert op de uitspraak van Ahmadinejad over homo’s. De Iraanse president zei dat er in zijn land geen homo’s zijn. Meteen na deze uitspraak kreeg hij reacties van enkele Amnesty International vertegenwoordigers, die lieten weten dat Iran in het afgelopen jaar 200 mensen ter dood veroordeelden waaronder er velen werden beschuldigd van homoseksuele handelingen. Solomonese zegt: “De uitspraak van Ahmadinejad over homo’s is absurd, zeker wanneer men weet dat het Human Rights Watch al jaren documentatie heeft over de meest walgelijke en verschrikkelijke vervolgingen en geweldsdaden tegen homo’s in Iran. Waarbij het gaat van inelkaar geslagen worden tot brutale executies. De ontkenning dat er homo’s in zijn land bestaan maakt dat het voor Iraanse holebi’s nog gevaarlijk wordt in Iran”. [bron: Holebi.info]


Bronnen:

♦ naar een artikel van EoZ “Code Pink hypocrites are on lovefest tour of Iran” van 13 januari 2019 op de site van Elder of Ziyon

4 gedachtes over “Code Pink hypocrieten zijn op liefdesreis door Iran: ‘Israel is BAD, Iran is GOOD!’

  1. Misschien kunnen ze in Iran een gesprek aanvragen met Nazanin Zaghari-Rathcliff die al 2 jaar van de goede Iraanse gastvrijheid in de gevangenis mag genieten en nu in hongerstaking is gegaan.

    Deze roze troela’s zijn een belediging voor iedere vrouw!

    Like

  2. Als je het leuk vind om jezelf voor de gek te houden, mag dat toch. Ik neem aan dat je ook niet even kunt babbelen met een wulpse Iraanse lesbienne, want die bestaan er niet (of zo). Hier het westen is het een soms gebrekkige democratie. Hier mogen ze hun zegje doen.
    Tijdens hun bezoek aan Iran zijn er zeker beperkingen.
    Het zal wel net zo zijn als het jaarlijkse gedoe op de Amsterdame wallen. Veel homo’s en lesbiennes doen niet actief mee of bekijken het zelfs met afgrijzen (met allemaal ‘bekende’ hetero’s in de boten door de grachten). Een evenement. Maar voor wie? Met emancipatie heeft niets te maken.
    De roze dames staan er alleen voor zichzelf. Ze vertegenwoordigen niet de lesbiennes. Zeker niet. Ze zeggen, wij zijn bijzonder. We liggen goed in de media. Kijken. Maar niet aankomen. En als het voor de goede zaak is, weten we, dan vergeeft onze lieve heer bijna alles. Dat weten de lezers van Koran heel goed.
    In Tablet lees ik dat er zich in Iran een publiek ontwikkelt dat steeds meer seculariseert en dat niets op heeft met de uitspraken van de islamitische leiders. Ze zijn wél heel nationalistisch, maar niet geïnteresseerd in wat de islamitische leiders ze voorhouden. Dat blijkt ook uit hun kleding, bij vrouwen om waar mogelijk hun haar onbedekt te laten en bij demonstraties. Een nieuwe revolutie verwacht ik. Dat blijft toch koffiedik kijken. Het bestaande regiem kan daarentegen nu wel zijn tanden laten zien!

    Like

Reacties zijn gesloten.