Na Belgisch verbod op kosjere slacht vragen Joden zich af wat er nog meer komt aanzetten

Plaatje hierboven: Leden van de Belgische Joodse gemeenschap gezien in de Joodse wijk in Antwerpen, België op 7 augustus 2014. In het kielzog van het recente Gaza-conflict, heeft Europa een uitbraak van antisemitische aanvallen op Joden gezien. Joden voelen zich niet veilig meer in België [beeldbron: Johanna Geron/FLASH90]

De Joodse gemeenschap in Antwerpen was nog steeds aan het herstellen van de verwoesting in de Holocaust toen de grootvader van Wim van den Brande een van Europa’s grootste koosjere slachthuizen opende.

Sinds de oprichting in 1966 groeide de Kosher Poultry BVBA-fabriek in het Vlaamse Londerzeel samen met de lokale Joodse gemeenschap, die na de Nazi-priode slechts een paar duizend mensen telde en hun collaborateurs de meeste Joden hadden vermoord in Vlaanderen – de Belgische regio met als hoofdstad Antwerpen.

Eind vorig jaar verwerkte de fabriek van van den Brande 80.000 kippen per maand – een bewijs van hoe de Joodse bevolking van de regio meer dan verviervoudigd is tot 20.000 sinds 1945. Maar dat is afgelopen maand afgelopen, toen een wet de methoden verbiedt die in rituelen te slachten worden gebruikt, in werking trad.

Hierdoor werd Van den Brande, die overigens niet Joods is, gedwongen om zijn 10 werknemers te ontslaan en de winkel te sluiten, in de hoop zijn fabriek naar Hongarije te verhuizen. Voor de 42-jarige Van den Brande en honderden professionals uit de vleesindustrie, betekent het “een aanslag op tradities en op een hele industrie’, zei hij tegen JTA.

Het heeft minder directe implicaties voor Antwerpse Joden – die eenvoudig kunnen overschakelen op het importeren van douanevrij koosjer vlees van elders binnen het handelsblok van de Europese Unie. Toch beschouwen velen van hen de wet als een verklaring dat ze niet worden gewenst in België en als het openingsshot van verdere vijandige actie.

Op de grond maakt het weinig uit. We hebben nog steeds vlees,” zei Nechemiah Schuldiner, een leider van de orthodox-joodse gemeenschap van Antwerpen, Shomre Hadas. “Het probleem is de boodschap die het uitzendt. Het zegt tegen de Joden: We willen je hier niet.

Schuldiner vreest dat de wet, die hij als een verbod beschouwt, een “inleiding is tot een verbod op het importeren van koosjer vlees”  en een beweging die “nieuwe beperkingen” aankondigt, op milah of andere elementen van het Joodse leven. Milah is het Hebreeuwse woord voor besnijdenis van mensen.

De nieuwe wet vereist dat alle dieren worden verdoofd voordat ze worden geslacht. Joodse en islamitische religieuze wetten vereisen dat dieren bij bewustzijn zijn op het moment van hun slachting. Joodse leiders zijn ook bang voor dezelfde politieke krachten – dieren- en kinderwelzijnsactivisten, in competitie met anti-immigratiegroepen – zullen overgaan om de rituele besnijdenis, uitgevoerd door Joden en moslims, te verbieden.

De wet in Vlaanderen is ontstaan ​​uit een openbaar debat in 2014 over het afslachten van dieren door moslims in niet-gereguleerde slachthuizen. Joodse gebruiken, vergelijkbaar met die van moslims, werden tientallen jaren genegeerd of getolereerd, zijn thans helaas collateral damage (randschade) geworden. In recentelijk West-Europa hebben dierenwelzijns- en kinderwelzijnsactivisten onwaarschijnlijke bondgenoten gevonden in personen en politici die kritiek hebben op de gevolgen van massale immigratie naar Europa door moslims.

Deze wat vreemde alliantie die enerzijds bestaat uit linkse Groenen en Socialisten en anderzijds rechtse partijen zoals de Vlaams-nationalistische N-VA en Vlaams Belang, is het verbod op onverdoofd slachten voor de eersten door louter dierenwelzijn ingegeven en voor de laatsten louter “gericht tegen bepaalde excessen gepleegd door moslims bij de slacht” in combinatie met het “open grenzenbeleid van de opeenvolgende regeringen” die zorgde uit een toevloed van mensen uit moslimlanden.

Dan moeten de Joden maar mee “de prijs betalen voor de zonden van de moslims,” wordt er geredeneerd. De Joden zijn voor hen collateral damage in hun raid tegen moslim rituelen die in het verleden soms nogal problematisch verliepen. “De tijd dat een moslim in Vlaanderen een schaap in zijn badkamer afslachtte met een roestige zaag of nijptang en de ingewanden van het dier nadien over het muurtje bij de buren kieperde moest maar eens gedaan zijn,” klonk het onverbiddelijk.

In Nederland heeft een Dierenwelzijnspartij in 2011 een wetsvoorstel ingediend waarin een verbod op alle slachtingen zonder bedwelming wordt voorgesteld. Het passeerde in het lagerhuis, grotendeels dankzij de steun van de anti-islam Partij voor Vrijheid (PVV) van Geert Wilders. Ook hier dus een ietwat ongewone alliantie tussen linkse en rechtse partijen. Echter, de Nederlandse senaat keerde het verbod in 2012 weer om.

In 2013 onderging het Poolse parlement een soortgelijk verbod, temidden van groeiende ontevredenheid in de overwegend katholieke natie over de komst van miljoenen moslims naar de Europese Unie, waarvan Polen lid is. Het Poolse hooggerechtshof heeft het verbod in 2014 omgekeerd.

Ondertussen bereidt het Deense parlement zich voor op een resolutie waarin wordt opgeroepen de niet-medische besnijdenis van jongens te verbieden. De resolutie begon als een petitie gestart door een kleine groep anti-besnijdenisactivisten, maar verzamelde tienduizenden handtekeningen in het koninkrijk, waarvan de regering een van de meest beperkende beleidsmaatregelen van West-Europa heeft voor immigratie uit het Midden-Oosten.

In deze context is de wet die in België werd aangenomen “duidelijk nog maar het begin“, zei Ari Mandel, een Antwerpse Jood die in 2011 Kosher4U opende, een online winkel die is gespecialiseerd in het verzenden van koosjere producten naar afgelegen Europese Joodse gemeenschappen, zoals in Zweden en Noorwegen. “We hebben het over een domino-effect. Kosher-slachterijen kunnen verhuizen maar verhuizen lijkt een tijdelijke oplossing, een uitstel van executie,” voegde hij eraan toe.

Plaatje hierboven: Bloederig schouwspel in Gaza. Palestijnse mannen en jongens, slachten geiten af in een straat op de eerste dag van Eid al-Adha in Gaza Stad op dinsdag 16 november 2010. Moslims vieren wereldwijd Eid al-Adha, of het Offerfeest op 16 november door schapen, geiten, koeien of kamelen de keel over te snijden [beeldbron: Khalil Hamra]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Cnaan Liphshiz “Belgian ban on kosher slaughter has Jews worried about what comes next” van 4 januari 2019 op de site van The Jewish Telegraphic Agency

♦ een artikel op deze blogVerbod op koosjer slachten begint in Vlaanderen en zal later dit jaar uitgebreid worden” van 2 januari 2019

5 gedachtes over “Na Belgisch verbod op kosjere slacht vragen Joden zich af wat er nog meer komt aanzetten

  1. Langzaam maar zeker worden tradities verboden terrein door een overheid en dat is gevaarlijk,misschien moeten we terug lid worden van Unesco ???

    Like

  2. Het grote verschil is dat bij de Joden Kosjer slachten wordt gekeken naar het rein blijven van het product terwijl de moslim zo maar gaat slachten in een ruimte zonder verdere hygiënische condities laat staan enige controle. Op heimelijke buitenplaatsen kan er tijdens het slachten al van alles met het product zijn gebeurd.

    Like

    1. Klopt helemaal Guardia ! een kosher-slager(sjogeet) is zowat een dierenarts met een gedegen opleiding in anatomie en hygiëne ! halalslacht mag iedereen met een mes en een plaatsje ! Rabinaal toezicht is vele malen strenger dan de reguliere keuringsdiensten !

      Like

  3. In Nederland werd wel duidelijk dat “pijn” (tijdens de slacht) moeilijk te meten is en als argument niet zondermeer kan gelden. De hoeveelheid pijn die een rund of schaap lijdt tijdens de shchita , is ook niet goed te meten, maar het verhaal, techniek en anathomie van een dier slachten op de joodse manier, is niet per se groter. Het is een politiek spel geworden want het dierenleed van de biovleesindustrie is vele malen groter, maar daar zijn dan financiele belangen in het geding dus we doen er in de politiek niets mee. De politiek is natuurlijk zo hypocriet als maar kan. Honderden dieren in de Oostvaardersplaasen mogen worden afgeschoten. Totaal geen garantie dat die afgeschoten dieren binnen een paar seconden dood zijn, om maar niet te praten over de duur van hersendood.
    In het tolerante Westen is een positief klimaat ontstaan dat wanneer iemand zich in een lichaam “verkeerd geboren” voelt, hij/zij zich mag laten ombouwen. De psychische spanning zou te groot zijn.
    Joodse moeders staat op om je psychische spanning kenbaar te maken wanneer uw zoontje (weer negeert men de mate van “pijn”) niet besneden mocht zijn. Het gebod van besnijden ligt op de vader èn moeder. En weer die politiek correcte houding of haat om moslims en joden over één kam te scheren, moet maar eens duidelijk worden bloot gelegd.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.