Gevolgen van Angela Merkel’s open grenzenbeleid voor de Joden

Plaatje hierboven: Berlijn, 31 augustus 2015. Welkomstgroet van bondskanselier Angela Merkel in een persconferentie aan het begin van de vluchtelingencrisis in Europa en Merkel’s Open Grenzenbeleid: “Wir schaffen das!”, klonk het geruststellend. Intussen is het enthousiasme wat bekoeld nadat ca. 1,5 miljoen mensen asiel vraagden in Duitsland, waarvan de meeste moslims zijn uit Syrië, Irak en Afghanistan. Momenteel mogen ‘slechts’ 220.000 mensen per jaar in D. asiel vragen … [beeldbron: Toonpool]

De ambtstermijn van Angela Merkel als bondskanselier van Duitsland loopt ten einde. Hoewel ze altijd grote empathie heeft getoond voor de Duitse Joden, leidde haar beslissing van 2015 om de poorten van het land open te stellen voor migranten tot de instroom van ongeveer anderhalf miljoen mensen (tot nu toe), voornamelijk uit moslimlanden, wat op zijn beurt het reeds lang bestaande antisemitisme in Duitsland heeft versterkt.

Sinds een paar weken geleden is de Duitse bondskanselier Angela Merkel niet langer voorzitter van de CDA (Christen-Democratische Partij) en zal zij niet langer opteren voor de kanselarij – een functie die zij sinds 2005 heeft bekleed – na de volgende verkiezingen. Aangezien haar ambtstermijn aan het Duitse roer ten einde loopt, zijn de media begonnen met het analyseren van haar prestaties en speculeren over haar nalatenschap.

Dit is dus een goed moment om te beginnen kijken naar de nalatenschap van Merkel met betrekking tot de Duitse joden. Vorige CDU-leider Helmut Kohl, die van 1982 tot 1998 als kanselier diende, stelde naar schatting 170.000 Russische joden in staat om naar Duitsland te emigreren. Als gevolg van dat beleid heeft Duitsland opnieuw een belangrijke Joodse gemeenschap. De georganiseerde Joodse gemeenschap van het land heeft momenteel bijna 100.000 leden (wat echter nauwelijks meer is dan 0,1% van de Duitse bevolking).

Qua retoriek heeft Merkel consequent de Duitse Joden gesteund. In november 2018 sprak ze in de grote synagoge van de Rykestrasse in Berlijn ter gelegenheid van de 80ste verjaardag van de Kristallnacht, met de woorden: “Het Joodse leven bloeit weer in Duitsland. Een onverwacht geschenk voor ons na de Shoah … maar we zijn ook getuige van een verontrustend antisemitisme dat het Joodse leven in ons land bedreigt.” Ze erkende tevens dat in belangrijke mate het geweld dat tegen Joden wordt gepleegd door extreem-rechtse militanten of moslims in de lift zit in Duitsland.

Een jaar geleden zou Merkel de moslims niet hebben genoemd als degenen die zich schuldig hebben gemaakt aan antisemitische daden, hoewel zij in feite al jaren verantwoordelijk zijn voor een substantieel deel daarvan. Dat veranderde in december 2017, toen moslims een zelfgemaakte Israëlische vlag in Berlijn verbrandden. De video ging de wereld over en creëerde associaties met de veel serieuzere boekverbrandingen die plaatsvonden onder de regering van Hitler.

Verschillende politici begonnen toen het islamitische antisemitisme te erkennen, en na een tijdje moest Merkel hetzelfde doen. Toch blijven Duitse statistieken over antisemitische incidenten zwaar gemanipuleerd. Antisemitische daden gepleegd door niet-geïdentificeerde individuen worden routinematig en vaak ten onrechte toegeschreven aan extreem-rechts.

Eind 2018 werd een studie gepubliceerd door het Bureau voor Grondrechten (FRA) met de titel Ervaringen en percepties van antisemitisme. De studie leverde gegevens op over hoe als dusdanig herkenbare Joden in 12 EU-landen Jodenhaat zien en ervaren. Het rapport bevat belangrijke relatieve gegevens, zelfs als het in absolute termen niet statistisch significant is. Hoewel Duitsland wat dit betreft enigszins achterliep op dit gebied, was het een van de vijf landen waar de grote meerderheid van de geïnterviewden het antisemitisme als een groot probleem zag.

De meerderheid van de Duitse Joden zegt zich zorgen te maken over verbale beledigingen en mogelijke pesterijen in de toekomst, of als alternatief dat een familielid of goede vriend kan worden onderworpen aan beledigingen of intimidatie. Veel Duitse Joden vermijden bepaalde plaatsen in hun omgeving of buurt, althans soms, omdat ze zich daar niet veilig voelen als Joden. In Hongarije, België, Frankrijk en Duitsland geeft een grote minderheid van de respondenten aan dat ze de afgelopen vijf jaar hebben nagedacht om te emigreren omdat ze zich niet veilig voelen als Joden.

De nieuw aangestelde antisemitisme-commissaris van Duitsland, Felix Klein, heeft gezegd dat hij niet verbaasd is dat veel Duitse Joden debatteren over het vertrek. Dit leidt tot een verontrustende vraag: waar bondskanselier Kohl de opbouw van een sterk toegenomen Joodse gemeenschap mogelijk maakte door immigratie, zal de nalatenschap van kanselier Merkel een aanzienlijk afnemende Joodse gemeenschap zijn door emigratie?

Lees hier het volledige artikel van Dr. Manfred Gerstenfeld


Bronnen:

♦ naar een door Brabosh.com ingekort artikel van Dr. Manfred Gerstenfeld “Angela Merkel’s Legacy and the Jews” van 3 januari 2019 op de site van BESA

Een gedachte over “Gevolgen van Angela Merkel’s open grenzenbeleid voor de Joden

  1. In woorden verwerpen Merkel & Europa Jodenhaat.
    In realiteit zetten ze de kraan open om het te laten bloeien.

    Het resultaat?

    De Joden zullen wegtrekken, de Moslims binnentrekken & Europa verrekken.

    Het zal niet de eerste keer zijn.

    Like

Reacties zijn gesloten.